Το είχαν καταλάβει και οι «πέτρες». Ο Χοσέ ΛουίςΜεντιλίμπαρ, δεν θα μακροημέρευε στον Ολυμπιακό. Το πότε θα ερχόταν το ιστορικό «τέλος», ήταν το μόνο ερώτημα. Απαντήθηκε. Πριν καν το διαχειριστεί κάθε φίλος της ομάδας στο μυαλό του, έγινε γνωστός και ο επόμενος.
Ξαφνικά δημιουργείται η αίσθηση πως ο Μεντιλίμπαρ… δεν υπήρξε στο κλαμπ. Λες και έφυγε ο προπονητής της Κ17, ο οποίος έτσι κι αλλιώς ήταν για λίγο καιρό. Ένας ξεχωριστός στρουθοκαμηλισμός. Κρύβοντας το κεφάλι του στάτους που είχε αποκτήσει ο Βάσκος, θεωρούν πως το σώμα δεν το βλέπει και κανείς.
Δικαίωμα του Ολυμπιακού να κρατήσει ή να διώξει τον οποιοδήποτε προπονητή. Δικαίωμά του να επιλέξει αν ήρθε η ώρα να αλλάξει αγωνιστικό πλάνο, φέρνοντας κάποιον άλλο στη θέση του «Μέντι». Μέχρι εκεί κανείς δεν μπορεί να μιλήσει. Παρά μόνο οι Ολυμπιακοί, οι οποίοι θα κριτικάρουν ή θα επικροτήσουν την επιλογή αυτή.
Η ακολουθία των πραγμάτων τον τελευταίο μήνα, όμως, δείχνει μια κατάσταση χωρίς σιγουριά. Προκαλώντας εύλογα ερωτήματα για τις πολλές αλλαγές στάσης, πάνω στο ίδιο θέμα.
Θέτουμε ως βάση τον τελευταίο μήνα, καθώς υπήρξε ο αποκλεισμός στο Champions League. Από τότε δεν χάθηκε κανένας στόχος προφανώς. Europa League δεν άρχισε ακόμη, πρωτάθλημα έχουν γίνει μόλις τρία ματς, Κύπελλο η πορεία του Ολυμπιακού στη League Phaseκυλά άνετα.
Στις 11 Αυγούστου ήρθε ο αποκλεισμός από τη Ναϊμένγκεν. Για τρεις μέρες, υπήρχε από αίσθηση μέχρι σιγουριά σε ανθρώπους που γνώριζαν πράγματα και καταστάσεις. Ο Μεντιλίμπαρ «τελειώνει». Περίμεναν απλά το ραντεβού με τον Μαρινάκη.
Αυτό έγινε 14 Αυγούστου. Τα πάντα αλλάζουν. Στήριξη, συνεχίζουμε μαζί, το ρόστερ θα ενισχυθεί και με τον Μεντιλίμπαρ… οδηγό, όλα θα φτιάξουν και θα επιτευχθούν οι στόχοι. Μάλιστα στο πρώτο ματς που ακολούθησε, υπήρξε και αποθέωση του Βάσκου.
Στις 28 Αυγούστου η κατάσταση έγινε ξανά κάπως… ανήσυχη, παρά τις διαβεβαιώσεις. Ο ισχυρός άνδρας του Ολυμπιακού έκανε δηλώσεις στην κλήρωση της LeaguePhase του Europa League. Είπε μεταξύ άλλων:
«Ο Ολυμπιακός πρέπει να παίζει επιθετικό ποδόσφαιρο. Πρέπει να πιέζει συνέχεια. Το πρέσινγκ το έχετε δει κι όταν κερδίσαμε το Conference League. Ήταν βασικό συστατικό της επιτυχίας μας. Ο Ολυμπιακός δεν είναι να παίζει ούτε με γιόμες από τον τερματοφύλακα, ούτε από τα σέντερ μπακ. Όλοι το έχουν καταλάβει πως πρέπει να παίξουμε διαφορετικά, έχουμε τους παίκτες για να παίξουν διαφορετικά, θέλουν μια σωστή καθοδήγηση. Πιστεύω ότι ο Μεντιλίμπαρ ξέρει καλύτερα απ’ όλους μας πώς θα το κάνει αυτό. Του έχουμε εμπιστοσύνη, γιατί πολλά λέγονται. Τον στηρίζουμε. Μας στηρίζει και από εκεί και πέρα προχωράμε μαζί ενωμένοι».
Η ξεκάθαρη στήριξη, μεταφράστηκε σε πολλά δημοσιεύματα – τα οποία εκφράζουν τον Ολυμπιακό –ως… καμπανάκι προς τον κόουτς.
Ήρθε η ανακοίνωση των οργανωμένων. Έμοιαζε ως ξεκάθαρος προάγγελος εξελίξεων. Σαν ένα ευχαριστούμε, αλλά κάπου εδώ τελειώνει… Ώσπου ήρθε η 9η Σεπτεμβρίου και η ανακοίνωση της αποχώρησης Μεντιλίμπαρ.
Πριν καν προλάβουν να ολοκληρώσουν οι φίλαθλοι την ανάγνωση της ανακοίνωσης, «έσκασε» το όνομα του επόμενου. Σαν μια γομολάστιχα που έσπευσε να σβήσει το όνομα Μεντιλίμπαρ.
Η επικοινωνιακή ικανότητα του Ολυμπιακού, τα πετυχαίνει όλα. Ακόμη και να «σβήσει» το συναίσθημα του κόσμου με ταχύτητα. Ή να μειώσει τη σπουδαιότητα ενός ανθρώπου, ο οποίος δίχως άλλο έγραψε ιστορία με το κλαμπ.
Άλλοι το λένε αχαριστία. Άλλοι… κύκλο της ζωής. Ο χρόνος θα δείξει ποιος δικαιώνεται και ποιος όχι. Σε κάθε περίπτωση, ακόμη κι αν ο επόμενος κατακτήσει το Europa League, το συναίσθημα «ξεριζώθηκε» πλέον. Δεν προλαβαίνει να δημιουργηθεί.
