Μετά το τέλος του αγώνα, ο Αλέσιο Λίσι είπε χαρακτηριστικά πως «ίσως είναι υπερβολικό το 4-0». Η αλήθεια είναι πως δεν αποτελεί κάτι σύνηθες μια τέτοια ατάκα να βγαίνει από το στόμα ενός προπονητή, με τον Ιταλό, ωστόσο, να αντιμετωπίζει την κατάσταση ρεαλιστικά, έχοντας προφανώς ακόμη στο μυαλό του το ματς με τη Μπραν.
Ο ΠΑΟΚ ήταν καλύτερος στο πρώτο ημίχρονο κόντρα στους Νορβηγούς, πιο πιεστικός, πιο δημιουργικός, είχε τις πιο κλασικές ευκαιρίες, κι όμως πήγε με το μηδέν στα αποδυτήρια. Με την έναρξη του δεύτερου μέρους, μάλιστα, βρέθηκε να «κυνηγά», για ακόμη ένα παιχνίδι, το σκορ. Απέναντι στον Λεβαδειακό, είχε ξανά το πάνω χέρι. Εκεί όμως που έψαχνε μία στιγμή για να τον βοηθήσει να «ρολάρει» καλύτερα, βρήκε δύο. Και κάπως έτσι, ό,τι του έλειψε απέναντι στη Μπραν, το βρήκε στην πρεμιέρα.
Ένα ματς που εντός ΠΑΟΚ και συγκεκριμένα σύμφωνα με τα όσα δήλωσε ο προπονητής του στη NOVA, δεν έπρεπε να πάρουν αναβολή, αν και ακολουθεί το do or die ματς στη Νορβηγία, καθώς η ομάδα χρειάζεται παιχνίδια στα πόδια της. Χρειαζόταν όμως και ενδεδειγμένη διαχείριση.
Ο Λίσι πήγε στη λογική των φουλ αλλαγών, αφήνοντας εκτός τον Γιαννούλη που τον προορίζει για το ευρωπαϊκό και έχοντας -σαφώς- κατά νου πως η ένταξή του θα πρέπει να γίνει ομαλά, επανέφερε τον Μιχαηλίδη, κάνοντας rotation στο δίδυμο της άμυνας ενώ στα χαφ έδωσε δεδομένα «ανάσες» στους επιβαρυμένους Σανταμαρία - Ζαφείρη, με το δίδυμο Λουσέ και Τέιλορ να ανταποκρίνεται θετικά. Αν και ο Καμαρά έμεινε εκτός αποστολής, ήταν εξ αρχής σαφές πως φανέλα βασικού θα δοθεί στον Πέλκα, με την ευχάριστη... έκπληξη να ακούει στο όνομα, Σόλα Σορετίρε. Βασικός ο ξεκούραστος Αντρίγια και περαιτέρω χρόνο ενσωμάτωσης στον Ντιαγέ.
Όλο αυτό το πλάνο - από τη μία να ξεκουράσεις ποδοσφαιριστές που έχεις στο μυαλό σου για το ματς της σεζόν που ακολουθεί και, από την άλλη, να δώσεις ευκαιρίες και να ρίξεις μπροστά παιδιά που έρχονται από πίσω - προφανώς εμπεριείχε ρίσκο. Ειδικά για μία ομάδα που βρίσκεται υπό πίεση, έχει εύθραυστη ψυχολογία και παραμένει ακόμη υπό κατασκευή.
Είναι εύκολο να αντιληφθεί κανείς τι θα σήμαινε για την ήδη βεβαρυμένη ψυχοσύνθεση του ΠΑΟΚ ένα στραβοπάτημα απέναντι στον Λεβαδειακό, στην πρεμιέρα του πρωταθλήματος.
Ο Λίσι, όμως, πήρε το ρίσκο και δικαιώθηκε. Όχι μόνο γιατί βρήκε το αποτέλεσμα που ήθελε, αλλά γιατί κατάφερε να προστατεύσει δυνάμεις ενόψει Μπραν, να πάρει αυτοπεποίθηση, χωρίς παράλληλα να επιτρέψει στην ομάδα να χάσει τον ρυθμό της. Και αυτό, στην παρούσα συγκυρία, ίσως να έχει μεγαλύτερη αξία από το σκορ.
Ο ΠΑΟΚ πήγε στα αποδυτήρια με το ιδανικότερο «μαξιλαράκι», ένα προβάδισμα δύο τερμάτων που του επέτρεψε να αφήσει πίσω του τη νευρικότητα και να παίξει με μεγαλύτερη άνεση. Οι κινήσεις έγιναν πιο καθαρές και δεν υπάρχει καλύτερο παράδειγμα από τον Ανέστη Μύθου, ο οποίος είχε την έξτρα πίεση ως ο βασικός επιθετικός του ΠΑΟΚ σε κομβικά παιχνίδια. Μπήκε ως αλλαγή σε μία ομάδα που φάνηκε να το... βρίσκει μόλις βρήκε δίχτυα, έβγαλε άλλον αέρα, είχε μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και με φανταστική προσωπική ενέργεια, σκόραρε ενώ κέρδισε και το πέναλτι.
Τα παιχνίδια σε αυτή τη συγκυρία της σεζόν, όπου δεδομένα όλες οι ομάδες χρειάζονται χρόνο για να βρουν τα πατήματά τους, είναι σε μεγάλο βαθμό παιχνίδια στιγμών. Είναι αυτές που δημιουργούν το μομέντουμ, αλλάζουν τις ισορροπίες και, τελικά, διαμορφώνουν την ψυχολογία μιας ομάδας. Και σήμερα αυτό είχε ανάγκη και ο ΠΑΟΚ και οι παίκτες του...
Και φάνηκε από τον τρόπο με τον οποίο ο Δημήτρης Πέλκας έτρεξε προς τον προπονητή του για να πανηγυρίσουν μαζί το γκολ. Μια κίνηση που είχε τη δική της σημασία. Ήταν ένα ξεκάθαρο μήνυμα στήριξης προς τον Αλέσιο Λίσι, αλλά ταυτόχρονα και ένα μήνυμα προς όλους.
Μετά το τέλος του αγώνα, η αλήθεια είναι πως κανείς δεν έμεινε στο ματς της πρεμιέρας. Στο μυαλό όλων είναι μονάχα η... Πέμπτη. Η ρεβάνς με τη Μπραν. Εκεί όπου ο ΠΑΟΚ περιμένει να δει αν θα έχει τον Σέρβο αρχηγό στην αποστολή του, μετά την έφεση που κατέθεσε στην UEFA προκειμένου να πέσει η ποινή των δύο αγωνιστικών στη μία με γνώμονα το υλικό που έχουν στα χέρια τους. Για να δούμε...
