Η χθεσινή βραδιά στην Λεωφόρο θα είναι από αυτές, που θα θυμόμαστε σε ένα, ενάμισι χρόνο, όταν ο Παναθηναϊκός θα πάει στο νέο υπερσύγχρονο παλάτι του στον Βοτανικό.
14.000 φίλοι της ομάδας γέμισαν το γήπεδο 11 Ιουλίου μετά από μία τραγική χρονιά, που τους ξενέρωσε. Και αυτό δεν έγινε, μόνο διότι το ματς έγινε στην Λεωφόρο και θα είναι ένα από τα τελευταία. Εγινε, διότι για πρώτη φορά μετά από χρόνια ο κόσμος βλέπει μία προοπτική, ελπίζει ότι κάτι καλό θα γίνει φέτος από τον Παναθηναϊκό. Η Λεωφόρος έβγαλε υγεία χθες και ο κόσμος δεν έκρυψε την χαρά του από αυτά, που έβλεπε και στο τέλος αποθέωσε τους παίκτες και τους ζήτησε το πρωτάθλημα.
Και η ομάδα του Νίστρουπ αποζημίωσε αυτούς, που μέσα στο καλοκαίρι πήγαν στο γήπεδο και τους γέμισε προσδοκίες και ελπίδα για την φετινή σεζόν. Ναι, κάτω η μπάλα, ναι η ομάδα έχει να πάρει 16 χρόνια πρωτάθλημα και θα είναι πολύ δύσκολος ο δρόμος, ναι όλα αυτά, αλλά μία είναι η πραγματικότητα και το λέω με σιγουριά, από αυτά, που είδα στην προετοιμασία μέχρι τώρα.
Ο Τζέικομπ Νίστρουπ βάζει τον Παναθηναϊκός στις σωστές ράγες, με στόχο πρώτα να γίνει καλή ομάδα, να παίζει ωραίο ποδόσφαιρο και φυσικά να τον οδηγήσει στην κατάκτηση του πρωταθλήματος.
Με λίγες αλλαγές στην ενδεκάδα σε σχέση με πέρυσι βλέπουμε στο γήπεδο μία ομάδα που δεν έχει καμία σχέση με αυτό το κάτι σαν ομάδα που βλέπαμε την περασμένη σεζόν. Για να αποδειχθεί για άλλη μία φορά αυτό, που έχει μαλλιάσει η γλώσσα μου να λέω και να γράφω, ότι την διαφορά στην ομάδα την κάνει ο προπονητής.
Και στο χθεσινό φιλικό με την Γκρασχόπερς είδαμε στο γήπεδο τις βασικές αρχές, που προσπαθεί να βάλει στο παιχνίδι του Παναθηναϊκού ο Νίστρουπ. Πρέσινγκ στοχευμένο και πνίξιμο του αντιπάλου, build up με πάσα-πάσα για να σπάσει το αντίπαλο πρέσινγκ, γρήγορη κυκλοφορία της μπάλας ειδικά από την μέση και μπροστά, για να βγάζει φάσεις και σημασία στην λεπτομέρεια.
Από την αρχή δουλεύει ο Δανός τεχνικός στις στημένες φάσεις και στην Ολλανδία έκανε προπόνηση ειδική για τα αράουτ. Ε αυτό είδαμε στο δεύτερο γκολ του Ζαρουρί. Με τον Τσιριβέγια, τον Καμαρά, τον Ταμπόρδα να κάνουν κίνηση προς τον Καλάμπρια, που εκτέλεσε το αράουτ με αποτέλεσμα να τους ακολουθήσουν αντίπαλοι και να δημιουργηθεί ένα κενό, το οποίο αξιοποίησε ο Τσάπρας πήρε την μπάλα , την κατάλληλη στιγμή την έδωσε στον Ζαρουρί που μία ωραία ενέργεια και σουτ σκόραρε.
Το τρίτο γκολ του Παναθηναϊκού είναι το ιδανικό γκολ για τον Νίστρουπ. Με δέκα πάσες στο χτίσιμο του παιχνιδιού και την συμμετοχή των 8 από τους 11 παίκτες που έπαιζαν. Και το ιδανικό τελείωμα από τον Ταμπόρδα, που έχει τρομερή σχέση με τα δίχτυα. Οι μόνοι που δεν συμμετείχαν σε αυτό το γκολ είναι οι Τουμπά, Κάτρης, Ραστόντερ αν και ο επιθετικός των «πρασίνων» έκανε κίνηση παρέσυρε μαζί του τον αμυντικό και δημιούργησε χώρο στον Αργεντίνο σκόρερ.
Μεγάλος πρωταγωνιστής της χθεσινής νίκης ήταν ο Γιάγκουσιτς. Πέτυχε ένα ωραίο γκολ με μια ωραία κίνηση και σουτ, που βρήκε η μπάλα και σε αντίπαλο, είχε ένα δοκάρι, αλλά είχε συμμετοχή μεγάλη και στην ανάπτυξη και ανασταλτικά. Ο Κροάτης ήταν παντού και φαίνεται, ότι θα είναι από τους ηγέτες αυτής της ομάδας. Είναι και παίκτης εξέδρας, αλλά και παίκτης ομάδας και ο κόσμος τον αποθέωσε. Ο Νίστρουπ σε αντίθεση με τον Μπενίτεθ πιστεύει πολύ στον Κροάτη και αυτό βγαίνει στο γήπεδο.
Ο Ντε Φράι στην πρώτη του εμφάνιση έπαιξε αριστερό στόπερ και παρότι με ανάποδο πόδι, έδειξε την ηρεμία που δίνει στο παιχνίδι της ομάδας, την ευχέρεια που έχει με την μπάλα στα πόδια , την προσωπικότητά του(έδινε εντολές στους συμπαίκτες του) και θα είναι και αυτός από τους ηγέτες της ομάδας.
Και βέβαια από τους καλύτερους ήταν ο Πένια, ειδικά όταν με πάσες έβρισκε με ευκολία τους συμπαίκτες του ακόμα και μακριά, ενώ στην μοναδική φάση έκανε και μία εξαιρετική επέμβαση.
Ναι σίγουρα η Γκρασχόπερς έμοιαζε με ομάδα μικρομεσαία της Σούπερ Λίγκα, αλλά ακόμα και με αυτούς τους αντιπάλους πέρυσι ο Παναθηναϊκός όχι δεν έπαιζε τίποτα, αλλά έχανε και βαθμούς.
Και φυσικά δεν πήγαν όλα καλά. Στο πρώτο τέταρτο η ομάδα δεν μπορούσε να βγάλει σωστά την μπάλα από το πρέσινγκ των αντιπάλων. Την βρήκαν την άκρη οι παίκτες με τον Νίστρουπ στη συνέχεια και με πρωταγωνιστή τον Τσιριβέγια, που ζήταγε μπάλα και με πάσες έσπαγε το πρεσινγκ, ο Παναθηναϊκός κυριάρχησε, είχε φάσεις για γκολ και δοκάρι.
Ο Καμαρά έκανε την ίδια δουλειά στο δεύτερο ημίχρονο, από την ώρα που μπήκε και με την σωματοδομή του βοήθησε πολύ και στις μονομαχίες.
Το τελικό 3-0 δεν έχει καμία σημασία. Σημασία έχει, ότι βλέπουμε μία ομάδα με ταυτότητα από νωρίς, με επιθετική φιλοσοφία, αλλά και καλή αμυντική λειτουργία, με παίκτες, που παλεύουν σαν σκυλιά στο γήπεδο.
Το επόμενο φιλικό στην Βιέννη με την Ραπίντ είναι το τελευταίο πριν τα επίσημα, όπου θα μετράνε τα αποτελέσματα. Και να μην πάει τόσο καλά η ομάδα στην Βιέννη δεν θα γίνει και τίποτα. Πάντα χρειάζεται μία τσίτα , πριν το πρώτο επίσημο….
