Από την ημέρα που μπήκε στις ακαδημίες της Ζουμπιέτα (σ.σ. προπονητικό κέντρο της Σοσιεδάδ), όλα άλλαξαν. Άλλαξε καταρχάς ο τρόπος που βλέπει το ποδόσφαιρο. Ήθελε να εξελιχθεί σε One- Club Man και ποιος μπορεί να του πει ότι δεν τα κατάφερε; Τον χειμώνα του 2016 προωθήθηκε από τη δεύτερη στην πρώτη ομάδα της Ρεάλ Σοσιεδάδ και έκτοτε το «κοντέρ» έγραφε συμμετοχές, εμπειρίες και τρόπαια.
Πάνω από 300 συμμετοχές σε όλες τις διοργανώσεις και δύο Copa Del Rey. Το πρώτο Κύπελλο ήρθε στην περίοδο του Covid19, κάτι που έμεινε σαν απωθημένο στον Άριτζ Ελουστόντο.
«Μας είχε μείνει το απωθημένο ότι δεν μπορέσαμε να το γιορτάσουμε με τον κόσμο μας και τώρα το ζήσαμε στο διπλάσιο. Στο Σαν Σεμπαστιάν ήταν η μεγάλη μέρα και ήταν κάτι που θα μείνει για πάντα στη μνήμη μας.», περιέγραψε σε πρόσφατη συνέντευξή του, με την 18η Απριλίου του 2026 να μένει χαραγμένη στη μνήμη του.
Έγινε ηγέτης, έγινε πρότυπο για τα παιδιά του Σαν Σεμπαστιάν, κάτι που είχε ως όνειρο από την πρώτη στιγμή. Το συμβόλαιο του ολοκληρώνεται και τυπικά τις επόμενες μέρες και ήδη έχει παρθεί η απόφαση να μην συνεχίσουν μαζί. Κάποιοι κύκλοι εξάλλου είναι για να κλείνουν...
Του ανακοινώθηκε μετά από ένα παιχνίδι στη Σεβίλλη και θυμάται πως δεν του άρεσε, τον πόνεσε. Κάπως αλλιώς τα είχε στο μυαλό του και αλλιώς του ήρθαν:
«Τη μέρα που μου το ανακοίνωσαν, με πόνεσε πολύ. Όταν περνάς διάφορα στάδια στην καριέρα σου, όπως το ντεμπούτο ή άλλες σημαντικές στιγμές, αντιλαμβάνεσαι ότι ζεις ένα όνειρο. Με τα χρόνια όμως συνειδητοποιείς ότι ένας από τους στόχους σου είναι να γίνεις ένας “one club man” (να αγωνιστείς σε όλη σου την καριέρα σε έναν μόνο σύλλογο). Αυτός ήταν ο τελευταίος μεγάλος στόχος μου. Δεν έγινε και πρέπει να αποδεχθώ τις αποφάσεις του συλλόγου. Μου το ανακοίνωσε ο Έρικ Μπρέτος και, φυσικά, δεν είναι ευχάριστο να ακούς κάτι τέτοιο».
17 Μαΐου 2026.
Το τελευταίο «αντίο» στον κόσμο του. Στον κόσμο που τόσο τον αγάπησε. Κόντρα στη Βαλένθια, στο τελευταίο εντός έδρας παιχνίδι για τη Ρεάλ Σοσιεδάδ και τον Άριτζ Ελουστόντο. Μέσα σε μία μαγευτική ατμόσφαιρα.
Πριν από την έναρξη της αναμέτρησης, ο πρόεδρος της Ρεάλ, Τζόκιν Απεριμπάι, απένειμε στον αμυντικό από το Μπεασάιν το χρυσό και διαμαντένιο έμβλημα του συλλόγου, ενώ οι φίλαθλοι που βρέθηκαν στο γήπεδο τον χειροκρότησαν θερμά, φωνάζοντας το όνομά του. Βαθιά υπόκλιση.
Στον αγωνιστικό χώρο, οι παίκτες της Βαλένθια και της Ρεάλ Σοσιεδάδ τίμησαν τον «θρύλο», ο οποίος μπήκε στον αγωνιστικό χώρο συνοδευόμενος από τη σύζυγό του και τα δύο παιδιά τους.
«Φεύγω περήφανος για όλα όσα έζησα με την ομάδα της ζωής μου», αποτύπωσε μέσα σε λίγες λέξεις, πολλές και αξέχαστες στιγμές με την φανέλα της αγαπημένης του ομάδας, ενώ προσέθεσε στις δηλώσεις του πως: «Για μένα ήταν ένα όνειρο, στον σύλλογο της ζωής μου. Έγινα αυτός που είμαι χάρη σε ανθρώπους όπως ο Απεριμπάι, ο Λούκι Ιριάρτε, ο Έρικ Μπρέτος ή ο Λορέν Χουάρρος. Ο χαρακτήρας μου, το χιούμορ μου και η καλή διάθεση με βοήθησαν να αποκτήσω πολύ δυνατές φιλίες. Κρατώ όλα όσα έμαθα από κάθε προπονητή που είχα. Υπήρξαν στιγμές που πέρασα δύσκολα, γιατί ο ποδοσφαιριστής είναι εγωιστής και θέλει πάντα να παίζει, αλλά πλέον το διαχειρίζομαι καλά».
Ο αρχηγός των Βάσκων δίδασκε πάντα ότι μπορεί κανείς να είναι στην πρώτη γραμμή, χωρίς να πάψει να νιώθει... οπαδός, κερδίζοντας τον αμέριστο σεβασμό του Ανοέτα.
«Το σώμα μου μού ζητά να συνεχίσω να παίζω. Δεν ήταν δυνατό να το κάνω στη Ρεάλ. Ο μάνατζέρ μου προσπαθεί να βρει κάποια λύση. Τώρα θέλω να αποσυνδεθώ και να ξεκουραστώ στις διακοπές μου».
Οι Ισπανοί στα αφιερώματά τους, υποκλίνονται συνεχώς στο «μεγαλείο» ψυχής του 32χρονου κεντρικού αμυντικού. Συγκίνηση, πάθος και αφοσίωση. Τρεις λέξεις που τον περιγράφουν στον μέγιστο βαθμό.
«Η αποχώρηση του Ελουστόντο αφήνει ένα κενό που οι αριθμοί δεν μπορούν να εξηγήσουν. Φεύγει ο αρχηγός, ο δις κυπελλούχος, αλλά πάνω απ’ όλα φεύγει το παιδί που το 2013 εμψύχωνε την ομάδα σαν ένας ακόμη φίλαθλος, πριν μετατραπεί σε θρύλο. Πάντα με πάθος και αδιαμφισβήτητη αφοσίωση. Ήταν η ψυχή της Ζουμπιέτα, μια ξεχωριστή προσωπικότητα, της οποίας το χιούμορ και η αθέατη ηγετική παρουσία κρατούσαν ενωμένα τα αποδυτήρια στις δύσκολες στιγμές. Δεν είναι τυχαίο ότι θεωρείται ο παίκτης με τη μεγαλύτερη εκτίμηση από τους συμπαίκτες του· η ικανότητά του να ενσωματώνει τους νεότερους και να δημιουργεί ομαδικό πνεύμα είναι ένα πλεονέκτημα που δεν αποτυπώνεται στις στατιστικές, αλλά κερδίζει τίτλους», μερικά λόγια από τα αφιερώματα των συμπατριωτών του.
Η πόρτα της Ρεάλ Σοσιεδάδ μπορεί να έκλεισε για τον Άριτζ Ελουστόντο, όμως μία άλλη, για τον «έναν από εμάς» του Ανοέτα, του παιδιού από το Σαν Σεμπαστιάν ανοίγει και τον καλεί στην Θεσσαλονίκη για λογαριασμό του ΠΑΟΚ...
✨ Para siempre. pic.twitter.com/C6rs9sGQTY
— Real Sociedad Fútbol (@RealSociedad) May 17, 2026
