Μία πέτρα, βαθιά μες στην ψυχή. Αυτό ήταν που κάθε φορά κουβαλούσε ο Παναθηναϊκός, το γκρουπ, στο ευρωπαϊκό τουρ εφέτος. Είδα από κοντά, οκτώ αγώνες σε αυτό το τουρ. Τέσσερις στην Αθήνα, τέσσερις έξω. Μπορούσες να το νιώσεις.
Τον Σεπτέμβριο στη Βέρνη, κουβαλούσαν τους 2/9 πόντους από τα ματς με Λεβαδειακό/Κηφισιά/Ολυμπιακό και την αποπομπή του Ρούι Βιτόρια. Τον Νοέμβριο στο Μάλμε, αφού στο μεταξύ πάλι είχε αλλάξει ο προπονητής, το βαρίδι ήταν η ήττα στον Βόλο. Τον Δεκέμβριο με τη Βικτόρια, είχαν πίσω την ήττα με την ΑΕΚ και την ισοπαλία στη Λάρισα. Τον Ιανουάριο στη Βουδαπέστη, έπαιξαν μετά το ντόρτι στην ΑγιαΣοφιά. Με τη Ρόμα, έρχονταν από το μηδέν-μηδέν στο Περιστέρι. Τον Φεβρουάριο (ξανά) με τη Βικτόρια, είχε μεσολαβήσει ο αποκλεισμός από τον ΠΑΟΚ (με δύο ήττες) στο κύπελλο και η ισοπαλία με την ΑΕΛ.
Ενα τουρ, μονίμως κόντρα στο κύμα. Με επωδό, την περίοδο του φύγε εσύ έλα εσύ, "δεν υπάρχει καμία Ευρώπη", ας μείνουμε με 13-14 παίκτες σε αυτά τα παιγνίδια, τώρα έχουμε άλλη δουλειά να κάνουμε. Μόνον επικίνδυνα ανόητοι, εξωφρενικά ανιστόρητοι θα έλεγα, υπήρχε ποτέ περίπτωση να βάλουν στην ίδια φράση τις λέξεις "Παναθηναϊκός" και "δεν υπάρχει καμία Ευρώπη". Πράγματι με τη Ρόμα, το κατάφεραν. Εκείνο το βράδι ο Παναθηναϊκός είχε 11, και τον Ρενάτο Σάντσες. Οι υπόλοιποι στο Φύλλο Αγώνος, ήταν παιδιά της ακαδημίας.
Για μια φορά αυτή την Πέμπτη, για πρώτη φορά σε ολόκληρη την περιοδεία, ο Παναθηναϊκός είχε ένα κύμα, όχι για να το αντιπαλέψει, για να το καβαλήσει και να πάρει την ώθηση ώστε να φύγει προς τα εμπρός. Στα προηγούμενα, άντεξε. Εδώ, εκτός από το να αντέχει, πλέον φαίνεται πως εισακούονται και οι προσευχές. Η ενέργεια στο σπίτι, έχει αλλάξει. Το σχέδιο, βγαίνει κατά γράμμα. Πιστεύουν, ακλόνητα. Δεν τους ακουμπά η δυσχέρεια. Περιγελούν τη δυσχέρεια. Καταλάβαινες με τη Ρεάλ Μπέτις πως "κάτι θα γίνει", αρκεί να εύρισκαν ένα, μονάχα ένα, τελείωμα στον στόχο.
Η Ρεάλ Μπέτις είναι 26η, για να έχουμε τη συναίσθηση ο Παναθηναϊκός είναι 75ος, στο τρέχον club ranking πενταετίας. Δεν έπαιξαν κακά, οι Ισπανοί. Καλά έπαιζαν. Αλλά τα μάτια, δεν έβγαζαν φλόγα. Είχαν τη μπάλα, είχαν τον έλεγχο στο παιγνίδι, αλλά δεν επέβαλαν το παιγνίδι κυριαρχικά. Εκαναν σωστά στο χορτάρι τα προβλεπόμενα, αλλά ποτέ δεν βγήκε ο (όποιος) ένας μπροστά να ηγηθεί και να δώσει το extra που χρειάζονταν. Κέρδισαν το 10-v-11, αλλά δεν επιτάχυναν. Ο Παναθηναϊκός έμοιαζε να υποφέρει. Στην πραγματικότητα, όλη νύχτα τους κρατούσε στα μέτρα που ήθελε.
Μία κακή/ψυχρή/ανάποδη χρονιά στο πρωτάθλημα, αν πρόκειται κάπως να σωθεί, ο τρόπος είναι, και δεν το σημειώνουμε για πρώτη φορά αυτό, οι νοκ-άουτ διοργανώσεις. Η Ρεάλ Μαδρίτης κατέκτησε το Τσάμπιονς Λιγκ 2000, σε χρονιά που τερμάτισε 5η στην Πριμέρα. Ο Ράφα πήρε το Τσάμπιονς Λιγκ 2005, σε χρονιά που η Λίβερπουλ έγραψε 14 ήττες στην Πρέμιερσιπ και τερμάτισε σε -37 από την πρωταθλήτρια Τσέλσι. Πέρυσι η Τότεναμ σήκωσε το Γιουρόπα Λιγκ και έτσι πήρε εισιτήριο Τσάμπιονς Λιγκ, σε χρονιά που τερμάτισε 17η.
Η Ευρώπη ταυτίζεται με τον ψυχισμό του Παναθηναϊκού. Οι φαν ακολουθούσαν όλο το φθινόπωρο και όλο τον χειμώνα στα ταξίδια, χιλιάδες, no matter what. Κρατούσαν τον ιδιαίτερο ψυχισμό, ζωντανό. Εδειχναν στον ποδοσφαιριστή, ακριβώς ποιον σύλλογο εκπροσωπεί. Η Βουδαπέστη μετά το καρέ του Γιόβιτς, για 48 ώρες είχε πλημμυρίσει Παναθηναϊκούς. Στο Ρότερνταμ έφτασε στο αμήν να αναβληθεί η αναμέτρηση από ακραία καιρικά φαινόμενα, και πάλι δεν έλειψε κανείς απ' όσους είχαν κανονίσει να πάνε. Με τη Ρόμα στο Μαρούσι, 11 και ο Ρενάτο Σάντσες μετά από ισοπαλία με τον Ατρόμητο, έγινε πάρτι.
Από ξενοδοχείο διερχομένων επί πολλές εβδομάδες, ενόσω αντιλαμβάνομαι μεν τη μανία των media και των οπαδών για αγοραπωλησίες, όμως η αλήθεια είναι ότι έπρεπε να κλείσει το παράθυρο των προσθαφαιρέσεων, και να κάτσει σιγά-σιγά η σκόνη, προτού αρχίσει ο Παναθηναϊκός να μετατρέπεται σε ομάδα ποδοσφαίρου. Αφθαρτοι από τα πριν, ευγνώμονες γι' αυτό που σήμερα τους συμβαίνει, παίκτες όπως ο Τέτε και ο Κάτρης έφεραν "άγνοια κινδύνου". Μια άλλη αύρα. Εγινε αισθητή στην ατμόσφαιρα, αμέσως. Ο Ταμπόρδα και ο Ρενάτο Σάντσες δε, νομίζεις ότι επέστρεψαν από ελβετική κλινική αναζωογόνησης.
Πόσο (ακόμη) πιο αίσια θα ήταν η προοπτική, εάν η "ευρωπαϊκή" ομάδα του Παναθηναϊκού διέθετε τις επιπλέον επιλογές της "ελληνικής" ομάδας του Παναθηναϊκού...
