Ας γυρίσουμε τον χρόνο 4 μήνες πίσω, όταν έγινε γνωστό πως ο Τεττέη θα παίζει από το 2026 για τον Παναθηναϊκό. Τότε που ακόμη ο Έλληνας επιθετικός «δεν έκανε». Τότε είχε γραφτεί αυτό το κείμενο.
Κάπου εκεί στο τέλος του κειμένου είχε γραφτεί «Σκέφτεσαι ότι λίγο καιρό θα πας σε μεγαλύτερη ομάδα, οι απαιτήσεις θα είναι περισσότερες αλλά έχεις δείξει πως μπορείς να ανταπεξέλθεις. Έχεις προετοιμαστεί για αυτό».
Και τώρα ας έρθουμε στο παρόν, όπου ο Τετέη έχει βρει την φόρμα του, έχει βρει τα πατήματα του στον Παναθηναϊκό και τον οδηγεί σε νίκες και προκρίσεις.
Μέσα σε δύο αγώνες στο Europa League, έχει σημειώσει τρία γκολ και είναι εκείνος που αν δεν υπήρχε στην ομάδα οι «16» της διοργάνωσης θα ήταν όνειρο. Εκείνος έδωσε το έναυσμα της πρόκρισης, από τα δικά του πόδια ο Παναθηναϊκός βρέθηκε να είναι στην κλήρωση στη Νιόν και με εκείνον θα κοιτάξει να πάει παραπέρα.
Την Πέμπτη το βράδυ σκύλιαζε για ένα γκολ, για μια κερδισμένη μονομαχία, για να προλάβει μια χαμένη μπαλιά. Και όλα αυτά ήρθαν, με αποκορύφωμα το γκολ που άνοιξε τον δρόμο της πρόκρισης. Ο Ανδρέας έτρεξε να πανηγυρίσει και εκεί σχημάτισε ένα «Μ». Εκείνη την στιγμή μόνο ο ίδιος ήξερε γιατί, κανείς δεν κατάλαβε.
Όταν ρωτήθηκε ωστόσο έκανε όλη την Ελλάδα να ανατριχιασει. Ένας νεαρός του είχε ζητήσει να βάλει γκολ και εκείνος το έκανε πράξη και δεν τον ξέχασε. Αντιθέτως, όπως ο ίδιος δήλωσε έπαιζε σε όλο τον αγώνα με αυτή την σκέψη. Γιατί δεν ήταν απλά μια χάρη, ήταν μια παράκληση από ένα παιδί που έχει την επάρατη νόσο.
Ένα παλικάρι που παλεύει με Θεούς και Δαίμονες για την ζωή του. Και ο Τεττέη ξέρει από αγώνες. Ξέρει πως είναι να παλεύεις κάθε μέρα για την ζωή σου. Όχι βέβαια με τα ίδια δεδομένα, αλλά όπως και να έχει, κατανοεί σε βάθος το πώς είναι κάποιος να παλεύει.
Όμως δεν μπορεί να γίνει σύγκριση, αλλά μπορεί να γίνει ένα όμορφο μάθημα. Ο Τεττέη όντας πια μεγάλος και τρανός, δεν έχει καβαλήσει κανένα καλάμι, δεν έχει ξεχάσει ποιος ήταν πριν 3-4 χρόνια και δεν θα το ξεχάσει ποτέ.
Ο Έλληνας παίκτης, χθες δεν έδωσε χαρά μόνο στον κόσμο του Παναθηναϊκού, έδωσε χαρά σε ένα παιδί που περνάει δύσκολα (και μακάρι να είναι περαστικά). Έδωσε χαρά σε μια οικογένεια που είχε το παιδί της να χαμογελά μέσα στις φουρτούνες. Και όλα αυτά μαζί δίνουν χαρά και συγκίνηση σε μια ολόκληρη χώρα.
Έχει κάποια υποχρέωση ο Ανδρέας Τεττέη να δώσει χαρά σε όλη την Ελλάδα; Όχι. Αλλά έχει λόγο και αυτός είναι ότι ο ίδιος πέρασε από δύσκολα μονοπάτια όπου πολλοί τον χλεύασαν, τον απαξιωσαν ακόμη και όταν ήταν ένα παιδί Δημοτικού και Γυμνασίου.
Πως αυτό ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ να μην σε κάνει να χαίρεσαι (;). Όχι επειδή βάζει γκολ, αλλά το γιατί βάζει γκολ. Γιατί έχει ένα έξτρα κίνητρο, και το βράδυ της Πέμπτης το κίνητρο ήταν να κάνει ένα παλικαράκι να χαμογελάσει.
