Όλοι έχουν παίξει στο πρωτάθλημα, όλοι στην Ευρώπη, μόνο ο Ολυμπιακός δεν έχει παίξει ακόμη στο Κύπελλο Ελλάδος. Πρωταθλητής καλοκαιριού ήταν… αρχικά ο Άρης, μετά ο ΠΑΟΚ με τον Ζαφείρη, στο φινάλε ο Παναθηναϊκός. Η πραγματικότητα ήδη για τους δύο ήταν σκληρή. Έχουν αλλάξει ήδη προπονητή, ο Παναθηναϊκός είναι ακόμη στον ένα βαθμό σε δυο ματς που στους υπολογισμούς οι βαθμοί ήταν έξι, ο Άρης είναι εκτός Ευρώπης από τον… Ιούλιο. Οι μεταγραφές είναι πάρα πολύ σημαντικές αλλά σίγουρα δεν φέρνουν μόνες τους την ευτυχία όπως πολύ καλά καταλάβαμε κι εμείς πέρυσι. Η σεζόν όμως είναι ακόμη σε πολύ αρχικό στάδιο και κανείς δεν μπορεί να προβλέψει με ασφάλεια και με τα τωρινά δεδομένα τι θα δούμε στους επόμενους μήνες. Κάποια πράγματα όμως φαίνονται.
Ο Ολυμπιακός είναι μεγαλύτερο φαβορί κι από πέρυσι. Για την διοίκηση του και τους οπαδούς του είναι πάντα το φαβορί και στην ουσία πρωταθλητής από την αρχή του πρωταθλήματος αλλά ιδίως φέτος όποιον και να ρωτήσεις κι από άλλες ομάδες εύκολα ή δύσκολα θα ομολογήσει πως βλέπει Ολυμπιακό. Έρχεται από μια σεζόν θριάμβων, έχει πάντα την χρυσόσκονη του κυπέλλου που είχανε βαφτίσει οι ίδιοι Milko Cup και έναν προπονητή με αποδεδειγμένο έργο και αδιαμφισβήτητη αξία. Ο Μεντιλίμπαρ και δικαίως είναι για τους Ολυμπιακούς ο άνθρωπος που τους παρέλαβε από το χάος των τριών προπονητών και δύο τεχνικών διευθυντών σε μία (!!!) σεζόν και τους οδήγησε σε θριάμβους. Είναι πολύ σημαντικό για μια ομάδα όπως ο Ολυμπιακός που είναι ειδική περίπτωση το να υπάρχει ανοχή και στήριξη σε προπονητή. Σημαντικό και σπάνιο.
Το ότι αυτό εξασφαλίζει την ηρεμία και την μακροημέρευση του Βάσκου στο λιμάνι δεν είναι δεδομένο αν σκεφτούμε τι έπαθε ο… Εσπίριτο Σάντο που έβγαλε στην Ευρώπη μια ομάδα που μέχρι να έρθει αυτός πάλευε για να σωθεί. Ειδικά ο Μαρινάκης δεν είναι ο παράγοντας που χαίρεται όταν κάποιος είναι πάνω από αυτόν στις συνειδήσεις των οπαδών ως ο βασικός συντελεστής των επιτυχιών. Βέβαια δεν είναι ο μόνος παράγοντας που σκέφτεται έτσι στην Ελλάδα, όμως σίγουρα ο συγκεκριμένος βρίσκεται στο top 1 άντε 2. Αν κάτι δεν πάει καλά εγώ δεν παίρνω όρκο πως δεν θα γίνουν διορθωτικές κινήσεις που τώρα μοιάζουν επιστημονική φαντασία. Επίσης δεν ξέρουμε τι σημαίνει το “καλά” για τον Ολυμπιακό και την διοίκηση του. Ποντάρω πολύ στο λάθος διάβασμα του Τσάμπιονς Λιγκ και στην παραδοσιακή αλαζονεία που πολλές φορές δεν στηρίζεται σε πραγματικά δεδομένα.
Αγωνιστικά τον Ολυμπιακό πλέον τον ξέρουμε όλοι. Είναι μια ομάδα με ξεκάθαρες αρχές και φυσικά ποιότητα. Ξέρουμε τα δυνατά και τα αδύνατα σημεία του. Πέρυσι τελείωσε την σεζόν με μια αίσθηση κυριαρχίας που όμως κυρίως ήταν αποτέλεσμα της κατάρρευσης των άλλων. Μέχρι τον Ιανουάριο ήταν και οι τέσσερις μαζί, πρώτος χαιρέτησε ο ΠΑΟΚ, μετά ο Παναθηναϊκός με την κωμωδία στη Λαμία και τελευταία και χειρότερη η ΑΕΚ με την συντριβή στο κύπελλο και την άρνηση να εμφανιστεί στα πλέι οφ. Προτελευταία αγωνιστική ο Ολυμπιακός ήταν στο +2 και είχε να πάει Φιλαδέλφεια.
Ποιος ξέρει τι θα είχε γίνει αν η ΑΕΚ δεν πήγαινε στον τοίχο με 100 στο Φάληρο για τον ημιτελικό. Και σε αυτή την σεζόν έτσι πιστεύω θα πάει το πράγμα. Αν κάποιος αντέξει πέραν της κανονικής περιόδου τίποτα δεν θα είναι σίγουρο. Επίσης τα φετινά ντέρμπι πιστεύω δεν θα είναι όπως τα περυσινά. Μπορεί πάλι να τα πάει καλύτερα από όλους όμως δεν θα βρει κορόιδα σαν τον ΠΑΟΚ της κανονικής περιόδου στην Τούμπα ή την ΑΕΚ του 4-1. Σε αγωνιστική προσέγγιση μιλάω. Μπορεί να κερδίσει, όχι όμως όπως πέρυσι που ο Λουτσέσκου κι ο Αλμέιδα κατέβασαν τις ομάδες τους σαν βούτυρο απλωμένο σε μια φέτα ψωμί…
Θα ρωτήσεις γιατί ασχολούμαι με τον Ολυμπιακό; Αυτός είναι τώρα που μιλάμε το αφεντικό. Κι όποιος θέλει να πάρει πρωτάθλημα αυτόν πρέπει να ρίξει από την κορυφή. Μιλώντας λοιπόν για την ΑΕΚ που μας ενδιαφέρει το παν είναι να μείνει κοντά και να επενδύσει στις αδυναμίες του αντιπάλου και στα προβλήματα που σίγουρα θα προκύψουν στο βάθος του χρόνου. Για αυτό, παιχνίδια όπως της Κυριακής στην Λάρισα ή όπως αυτό που πέρασε μέσα στη Λιβαδειά μπορεί στο τέλος να μετρήσουν περισσότερο κι από τα ντέρμπι αν επιστρέψουμε στην κανονικότητα στα αποτελέσματα αυτών.
Το ξέρουμε και το ξέρουν κι αυτοί οπότε μην περιμένουμε κάθε Κυριακή έναν μόνο αντίπαλο. Έτσι όμως είναι τα πρωταθλήματα. Οι αποτυχίες των υπόλοιπων είναι πολλές φορές σημαντικότερες κι από επιτυχίες δικές σου. Σε ότι αφορά τους άλλους δύο. Δεν ξεγράφω τον Παναθηναϊκό αναμένοντας προπονητή και άλλες αλλαγές ενώ ο ΠΑΟΚ φέτος είναι μυστήριο. Φάνηκε πως ενισχύθηκε χωρίς ακόμη να έχει… ενισχυθεί, ο Λουτσέσκου είναι υπερβολικά Ζεν και το πιο απρόσμενο και περίεργο από όλα και για αυτό απολύτως απρόβλεπτο είναι πως εμφανίστηκε αντίπαλο ιδιοκτησιακό δέος και μάλιστα πολύ σοβαρό στην τελευταία ομάδα που περίμενε κάποιος πως θα συμβεί αυτό.
Σε κάθε περίπτωση έρχονται συναρπαστικές μέρες. Για την ΑΕΚ τα λέμε… κάθε μέρα. Είναι απρόσμενα καλά όμως ο μόνος δρόμος είναι το να βλέπει τα πάντα με ορίζοντα το επόμενο ματς. Και όλα τα ματς. ως τελικούς. Μέχρι τώρα το κάνει με τρομερή συνέπεια. Αλλά οι προηγούμενες επιδόσεις ποτέ δεν εξασφαλίζουν τις μελλοντικές. Στο ποδόσφαιρο και στα… αμοιβαία κεφάλαια.
