Ο Παναθηναϊκός έδωσε εκατομμύρια για μεταγραφές. Ο Ολυμπιακός έρχεται από μια σεζόν που έφερε τον πρώτο Ευρωπαϊκό τίτλο στην χώρα μας σε συλλογικό επίπεδο. Τι φταίει και παρουσιάζουν αυτή την εικόνα; Θες να κρυφτείς πίσω από μια διαιτητική απόφαση; Μπορείς να το κάνεις. Θεωρείς ότι η τύχη στέρησε την νίκη από την ομάδα σου; Μπορείς να το πιστεύεις.
Στο σημερινό μας κείμενο, θα απευθυνθούμε σε αυτούς που έχουν ανησυχίες. Σε προκαλώ όμως να το διαβάσεις μέχρι το τέλος. Όχι απλά να το διαβάσεις, αλλά να το κάνεις τόσο προσεκτικά, όσο δεν έχεις διαβάσει ποτέ σου άλλο κείμενο. Μετά μπορείς να πιστεύεις ότι θέλεις, να κρίνεις λανθασμένα τα γραφόμενα, να σχολιάσεις με όποιον τρόπο θες. Αν αγαπάς όμως πραγματικά το ποδόσφαιρο, διάβασε και την παρακάτω άποψη...
Ο Ολυμπιακός οριοθέτησε το ματς μέσω του γηπέδου
Το κάνει πολύ καλά από πέρυσι. Το παιχνίδι του coach Μεντιλίμπαρ, το στοιχείο το οποίο κατά μεγάλο ποσοστό έφερε την μεγαλύτερη επιτυχία στην ιστορία του συλλόγου, βασίζεται στην οριοθέτηση του γηπέδου σε συνάρτηση με το επιθετικό transition. Καμία φάση του ποδοσφαίρου δεν πρέπει να λαμβάνεται αυτόνομα. Όλα είναι αλληλένδετα και το ένα στοιχείο επηρεάζει το άλλο. Θα μιλήσουμε παρακάτω για αυτό.
Ο Ολυμπιακός λοιπόν φέρνει πολύ ψηλά την αμυντική του τετράδα, ενώ η επιθετική του γραμμή με τον Ελ Κααμπί και τον Τσικίνιο (Ολιβέιρα στο ματς) ξεκινάνε το pressing στα ¾ του γηπέδου. Φαίνεται σαν high press, όμως δεν είναι. Γιατί δεν είναι; Γιατί μέσω της οριοθέτησης του γηπέδου στο σημείο τοποθέτησης του Ελ Κααμπί, θέλει να υπάρχει χώρος δράσης για τον φορ του. Σε περίπτωση λοιπόν ανάκτησης μπάλας, να έχει τον απαιτούμενο χώρο ο Μαροκινός να κάνει run σε full speed. Πέρυσι έγινε εξαιρετικά με τα ανάλογα αποτελέσματα.
Στο ντέρμπι, πως να κάνεις press που οδηγεί σε transition όταν δεν μπορείς να κλέψεις μπάλες; Είναι ίδια η ικανότητα του Τσικίνιο στην επιθετική άμυνα σε σχέση με τον Ολιβέιρα που έπαιξε στο βασικό σχήμα; Πως θα κάνεις ανάκτηση κατοχής στον χώρο που έχεις οριοθετήσει όταν ο αντίπαλος δεν κάνει build up αλλά επιλέγει την απομάκρυνση; Εδώ αρχίζουν και τα πραγματικά προβλήματα.
Τι είναι η ταυτότητα σε μια ομάδα
Είναι trend πλέον. “Τι ποδόσφαιρο παίζει ο τάδε προπονητής;”, “Ταιριάζει με την φιλοσοφία της ομάδας;”, πάμε να δούμε τι θα έπρεπε πραγματικά να συμβαίνει:
Ο Ολυμπιακός έχει την ταυτότητα του επιθετικού press και του γρήγορου transition. Τέρμα; Αυτό είναι; Τελειώνει εκεί το ποδόσφαιρο; Φυσικά και όχι. Αυτά, είναι μια ροπή που έχει η ομάδα, όμως το ποδόσφαιρο δε σταματά εκεί. Πάλι θα πρέπει να γνωρίζει πως θα επιτεθεί σε set παιχνίδι, πως θα επιτεθεί από τον άξονα, πως θα κάνει build up, πως θα βγάζει την μπάλα από την πίεση ανάλογα με την κατεύθυνση που προσπαθεί να δώσει ο αντίπαλος... Ο αντίπαλος; Ναι παίζει και αυτός και δεν είναι πάντα ο ίδιος. Μέσα στο παιχνίδι μπορεί να συναντήσεις διάφορες συνθήκες. Μία ομάδα που έχει υψηλούς στόχους και σέβεται τον εαυτό της, θα πρέπει να είναι καλή και να μπορεί να αντεπεξέλθει σε όλα τα στυλ ποδοσφαίρου.
Θα πρέπει να πρεσάρει όταν πρέπει, να αμυνθεί στην περιοχή της και στο χαμηλό μπλοκ, να ανταπεξέλθει στις μεγάλες κατοχές του αντιπάλου, να κάνει η ίδια μεγάλες κατοχές. Ανάλογα με το πως παίζει ο αντίπαλος θα πρέπει να προσαρμόζεται. Μόνο τότε μια ομάδα είναι ολοκληρωμένη και έτοιμη. Επιστροφή στο ντέρμπι.
Το πρόβλημα του φετινού Ολυμπιακού
Κάθε χρονιά είναι διαφορετική. Παίκτες έρχονται, φεύγουν, επηρεάζουν την λειτουργία της ομάδας. Όσο δουλεύεις εσύ, δουλεύουν όμως και οι αντίπαλοι. Την φετινή σεζόν, το παιχνίδι του Ολυμπιακού έχει αξιολογηθεί από τους αντίπαλους προπονητές, έχουν κατανοήσει την δύναμη του “High defensive line & aggressive medium block”, όπως και την συνέχειά του που είναι το επιθετικό transitions με αποδέκτη τον Ελ Κααμπί. Προσαρμόζονται καλύτερα.
Είπαμε και πριν όμως, το παιχνίδι δε σταματά εκεί. Αφού δεν του το επιτρέπει ο αντίπαλος, τον κατευθύνει σε διαφορετικό στυλ. Ο Ολυμπιακός δυσκολεύεται να προσαρμοστεί στις νέες απαιτήσεις καθώς οι αντίπαλοι τον κατευθύνουν σε set παιχνίδι. Όμως δεν υπάρχει Φοροτύνης, δεν υπάρχει Ποντένσε.
Για να επιτεθείς σε set παιχνίδι, χρειάζεται να δημιουργήσεις ανισορροπία στον αντίπαλο. Χρειάζεσαι πλάτος, ταχύτητα, διείσδυση, φαντασία, συνεργασίες. Στον φετινό Ολυμπιακό, είναι δύσκολο σε ποδοσφαιριστή του να περάσει τον αντίπαλο. Ο Μαρτίνς προσπαθεί, όμως συνήθως ντριμπλάρει τον εαυτό του και όχι τον αντίπαλο. Δημιουργία δεν υπάρχει και φαντασία, χάθηκαν μαζί με τον Φορτούνη.
Πλέον, έχει γίνει προβλέψιμος και αργός. Στις νέες συνθήκες, χρειάζεται προσαρμογή, όμως λείπουν σημαντικά στοιχεία στο ρόστερ της ομάδας. Μπορεί να διατηρεί στοιχεία της προηγούμενης χρονιάς, όμως αυτά πλέον είναι λιγότερο σημαντικά και χρειάζονται και άλλα που φέτος λείπουν.
Ο Ολυμπιακός δυσκολεύεται να “σπάσει” οργανωμένες άμυνες και αυτό μέχρι στιγμής του στοιχίζει βαθμούς στο πρωτάθλημα.
Ο Παναθηναϊκός και η ταυτότητά του
Αναρωτιέσαι τι ποδόσφαιρο παίζει ο Παναθηναϊκός; Τι στυλ έχει; Που βασίζεται; Τι προσπαθεί να κάνει ο Αλόνσο; Από αυτό το blog, έχουμε κάνει λάθη. Δεν διεκδικούμε το αλάθητο. Ίσως είμασταν εκτός πραγματικότητας με το “δεν έχει πλάνο ο Αλόνσο”. Έχει πλάνο. Ποιο είναι αυτό; Είναι το επιθετικό transition με διαφορετικές συνθήκες όμως. Σε πιο χαμηλά μέτρα. Θα το δούμε στην συνέχεια. Έχει βελτίωση ο Παναθηναϊκός; Όχι, δεν έχει. Πάλι, μπορείτε να διαφωνήσετε, όμως δεν φαίνεται εξέλιξη.
Τι θέλει να κάνει ο Παναθηναϊκός του Αλόνσο
Ο Ντιέγκο Αλόνσο θέλει να δημιουργήσει 3v3 / 3v4 καταστάσεις για τους μεσοεπιθετικούς της ομάδας του. Ξέρει συγκεκριμένα πράγματα: Η ομάδα του δεν μπορεί να αμυνθεί όταν είναι ψηλά καθώς υποφέρει στο αμυντικό transition και στην 1v1 άμυνα και επίσης γνωρίζει πως η επιθετική του γραμμή είναι υψηλού επιπέδου. Έτσι, υπάρχουν δύο ενδεχόμενα:
-
Είτε κάνει ψεύτικο build up: Τοποθετεί έτσι τους ποδοσφαιριστές του ώστε ο αντίπαλος να τον πιέσει κοντά στην εστία του Λοντίγκιν (Ντραγκόφσκι) και στην συνέχεια και αφού τους έχει “μαζέψει” όλους ψηλά με την παραμικρή πίεση να πάει σε μεγάλη μπαλιά για να βρει τους μεσοεπιθετικούς του σε καταστάσεις transition 3v3 / 3v4
-
Είτε δεν μπορεί να κάνει build up λόγω αδυναμίας τακτικής εκμάθησης σε συνδυασμό με τα κακά χαρακτηριστικά που έχουν οι ποδοσφαιριστές του στο build up και το πλάνο χαλάει. Έτσι, οι απομακρύνσεις είναι περισσότερες από τις προσπάθειες ο Παναθηναϊκού να αναπτυχθεί σωστά.
Ότι και να ισχύει δεν μπορεί να πιέσει ψηλά γιατί δεν κάνει build up
Πιο πάνω γράφαμε ότι στις φάσεις του ποδοσφαίρου, όλα συνδέονται. Έχεις σκεφτεί πως στην ίδια ομάδα το build up επηρεάζει την πίεση ψηλά; Συνδέονται αυτά τα δύο; Φυσικά και συνδέονται.
Στο build up η αμυντική και η μεσοαμυντική γραμμή κατεβαίνουν για να υποστηρίξουν παιχνίδι με πάσες και ορθολογική ανάπτυξη. Σκοπός είναι να βγει η μπάλα από την άμυνα σωστά και χωρίς λάθος, έτσι ώστε όταν σπάσει το press του αντιπάλου να επιτεθεί ενιαία στο μισό του αντιπάλου.
Τι γίνεται όμως όταν υπάρχει αδυναμία στο build up και απομάκρυνση μπάλας; Όταν οι μεσοαμυντικοί είναι χαμηλά και μετά την απομάκρυνση η μπάλα πάει στον αντίπαλο, πως θα γίνει πίεση ψηλά με την ομάδα χαμηλά στο γήπεδο;
Έτσι, το ένα στοιχείο που όπως μας είπε ο ίδιος ο προπονητής του Παναθηναϊκού το καλοκαίρι ότι θέλει να εισάγει στην ομάδα του, δεν μπορεί να το υπηρετήσει. Για να πιέσεις λοιπόν σε ψηλά μέτρα, πρέπει να αναπτυχθείς σωστά, να σπάσεις το press και να ανέβει όλη η ομάδα ψηλά, έτσι ώστε ακόμα και αν χάσεις την μπάλα να έχεις δυνατότητα να πιέσεις με συνοχή και αρκετούς παίκτες σε κοντινή απόσταση ώστε να μη δώσεις χώρο στον αντίπαλο.
Με το build up που δεν γίνεται είτε γιατί δεν μπορεί η ομάδα να το υπηρετήσει, είτε δε θέλει, σταματάει και η οποιαδήποτε κουβέντα για high press.
Δεν έχει κατεύθυνση στις πάσες του και έλεγχο ρυθμού
Μεγάλο πρόβλημα στην ομάδα του Αλόνσο, αποτελεί και η κατεύθυνση του παιχνιδιού από τους χαφ. Όποιος και να χρησιμοποιηθεί, δείχνει πως δε μπορεί να εξυπηρετήσει παιχνίδι που να έχει αρχές.
Οι πάσες των χαφ συνήθως είναι σε οποιαδήποτε κατεύθυνση, συχνά προς τα πίσω ενώ αν είναι μπροστά και πλάγια έχουν μεγάλο ρίσκο. Στις πλευρές και όταν ο Παναθηναϊκός δέχεται πίεση, δεν έχουν την ψυχραιμία και την ικανότητα να βγάλουν την ομάδα από αυτή την κατάσταση και συχνά πασάρουν στην ίδια πλευρά, την πλευρά της πίεσης.
Τα προηγούμενα χρόνια, η ομάδα του Παναθηναϊκού διέθετε τρείς ποδοσφαιριστές που μπορούσαν να ελέγξουν τον ρυθμό και να κατευθύνουν το παιχνίδι. Στην αμυντική γραμμή υπήρχε ο Μάγκνουσον, στην μεσοαμυντική ο Ρουμπέν και στην μεσοεπιθετική ο Μπερνάρ. Τρείς ποδοσφαιριστές με playmaking abilities, τώρα δεν υπάρχει κανείς.
Ο Παναθηναϊκός δεν μπορεί να ελέγξει πλέον κανέναν ρυθμό, να καθυστερήσει το παιχνίδι όταν πρέπει ή να δώσει ταχύτητα. Υπάρχει μεγάλη ανασφάλεια στην κυκλοφορία και η μπάλα χωρίς κατεύθυνση, φτάνει δύσκολα στην επιθετική γραμμή και ανορθόδοξα.
Ο Ολυμπιακός καλείται λοιπόν την φετινή σεζόν να αλλάξει λίγο τον τρόπο που επιτίθεται γιατί οι αντίπαλοι προσαρμόζονται στο press του. Ήταν αναμενόμενο και θα έπρεπε να έχει προβλεφθεί. Η στελέχωση του ρόστερ θα έπρεπε να έχει περισσότερο το στοιχείο επίθεσης σε set άμυνες, έτσι χρειαζόντουσαν ποδοσφαιριστές με στοιχεία ατομικής ικανότητας στο 1v1 και στο απρόβλεπτο.
Στον Παναθηναϊκό το πρόβλημα είναι πιο σύνθετο και μεγαλύτερο. Η ομάδα χτίστηκε για να παίξει ένα ποδόσφαιρο που δεν εξυπηρετεί τον καλύτερό της παίχτη καθώς βασίζεται στην μεγάλη αδυναμία του Ιωαννίδη (ΔΕΣ ΕΔΩ) το “διάβασμα” των κενών χώρων. Ο Οργανισμός απέκτησε ποιοτικούς ποδοσφαιριστές, όμως ακόμα υπάρχει μεγάλη έλλειψη στον καθορισμού του ρυθμού και την κατεύθυνση της επίθεσης.
Για να έφτασες να διαβάζεις ως εδώ, σου αρέσει το ποδόσφαιρο, όχι η νίκη με κάθε τρόπο. Δεν είμαστε εδώ για να σου λύσουμε όλες τις απορίες, καθώς δεν γνωρίζουμε τα πάντα. Σκοπός είναι να αναρωτηθείς τι συμβαίνει στις τέσσερις γραμμές, αν αξίζει να ασχοληθείς με τα γύρω γύρω και όχι με το ίδιο το άθλημα... Τελικά είναι καλοί προπονητές ο Αλόνσο και ο Μεντιλίμπαρ; Καλός προπονητής είναι αυτός που παίρνει τα καλά στοιχεία των παικτών του, κρύβει τις αδυναμίες τους και ξέρει σε ομαδικό επίπεδο τι θέλει να κάνει έχοντας ξεκάθαρες αρχές και στοχεύσεις. Την απάντηση, μπορείς να την δώσεις μόνος σου.