Χωρίς καμία πρόθεση από την πλευρά μας να αποδώσουμε πρόθεση, στο γεγονός ότι ο Έλληνας ποδηλάτης κάλυψε μικρότερη διαδρομή, και ως εκ τούτου του αφαιρέθηκε ο τίτλος, δημιουργήθηκε μία παρεξήγηση, η οποία έφτασε η ώρα να αποκατασταθεί.
«Ξεκίνησα την ποδηλασία σε ηλικία 35 ετών και άλλαξε όλη μου η ζωή. Άφησα τη δουλειά μου, που αφορούσε στις διακοσμήσεις σε εσωτερικούς χώρους, και ασχολήθηκα ενεργά με το ποδήλατο, με το πρώτο κατάστημα retail και το πρώτο ποδηλατικό φόρουμ.
Μεταδώσαμε αυτή την αγάπη μας για το ποδήλατο σε πάρα πολύ κόσμο, άσχετο έως τότε. Το βγάλαμε λίγο από το σωματειακό καθεστώς και ανεβάσαμε κόσμο στο ποδήλατο με βόλτες στην παραλιακή. Αυτά γύρω στο 2005.
Έτσι ξεκίνησα κι εγώ να κατεβαίνω αρχικά σε κάποιους αγώνες, αρχικά μάστερ. Επειδή ήμουν καλός, το 2017 αποφάσισα να αγωνιστώ στην κατηγορία ανδρών για να γίνω καλύτερος και να μάθω περισσότερα πράγματα, με την έννοια ότι δεν με ενδιέφεραν τόσο πολύ οι διακρίσεις.
Φτιάξαμε και μια ομάδα, βασισμένη κυρίως σε ερασιτέχνες, οικογενειάρχες κτλ., και έτσι πορεύτηκα και δημιούργησα και μια εικόνα γνωστή γύρω από το άτομό μου.
Έτρεχα σε αγώνες στο εξωτερικό και συνέχισα κάνοντας σπουδές προπονητικής.
Ανέλαβα προπονητικά τον Νίκο Παπαγγελή μέχρι και τους Παραολυμπιακούς Αγώνες.
Πήρα μέρος τα τελευταία χρόνια σε κάποια Gran Fondo στο εξωτερικό.
Οι Gran Fondo είναι ερασιτεχνικοί αγώνες όπου απαγορεύεται στους επαγγελματίες αθλητές να τρέξουν. Τρέχουν αθλητές ερασιτέχνες από την ηλικία των 15 και πάνω, χωρισμένοι ανά πέντε χρόνια.
Αυτοί οι αγώνες γίνονται πάρα πολλά χρόνια στο εξωτερικό.
Η παγκόσμια UCI τα τελευταία χρόνια διοργανώνει τα παγκόσμια πρωταθλήματα Gran Fondo. Οπότε είναι αγώνες που γίνονται μία φορά τον χρόνο, όπου παίρνεις πρόκριση από κατά τόπους αγώνες Gran Fondo σε όλον τον κόσμο και πηγαίνεις εκεί όταν θα είσαι μέσα στο 25% της κατάταξης.
Η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία τώρα δεν είχε κάποιο τέτοιο θεσμό. Το 2023 ήταν η πρώτη φορά που έγινε πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα Gran Fondo ερασιτεχνών.
Πώς το έκαναν λοιπόν; Πήγαν σε ένα Gran Fondo της Ale, μιας ιταλικής εταιρείας που γίνεται στην Ιταλία, και στην ουσία έδωσαν και την αιγίδα ώστε να ονομαστεί και Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Gran Fondo, σε μια παράλληλη διοργάνωση επί της ουσίας.
Εκεί πήγα λοιπόν πρώτη φορά στην Ιταλία κι έτρεξα. Ήταν η διοργάνωση λίγο κουκουρούκου, με την έννοια ότι παρότι υπήρχαν slots ηλικιακά, δεν τα χρησιμοποίησαν. Τα πήγαν ανάλογα με το πότε είχες κάνει την εγγραφή.
Οπότε μιλάμε για 5.000 άτομα. Εγώ είχα αριθμό χίλια-κάτι. Όπως καταλαβαίνεις, ήμουν πάρα πολύ πίσω στις εκκινήσεις, παρότι μέσα υπήρχαν άτομα που έτρεχαν ως Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, δηλαδή μπορούσες να τρέξεις και απλώς ως ερασιτέχνης χωρίς να είσαι στο Πανευρωπαϊκό. Όλα ανακατεμένα.
Παρ’ όλα αυτά αγωνίστηκα, ξεκίνησα από την αρχή, σε μια διαδρομή εκεί στην Ιταλία. Δεν ξέρεις καν την κατάταξη, έχεις την ώρα που τρέχεις. Δεν ξέρεις ποιον κυνηγάς γιατί είσαι μέσα σε 3.000 άτομα και απλώς πηγαίνεις όσο πιο γρήγορα μπορείς για να τερματίσεις.
Τέλος πάντων, το 2023 έγινε αυτό. Τερματίζω και είμαι τέταρτος. Οκ, πολύ ωραία εμπειρία, μια χαρά. Πού θα γίνει την επόμενη χρονιά; Θα γίνει στη Γαλλία, στο Massif Central, κοντά στη Λιόν. Γίνεται κάθε χρόνο τα τελευταία χρόνια το L’Art de Soix.
Το L’Art de Soix είναι μια ποδηλατική εκδήλωση της ευρύτερης περιοχής, όπου γίνονται διάφορα δρώμενα: φεστιβάλ, αγώνες, sportif, cyclosporif κτλ.
Αποφάσισε λοιπόν η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία μία από αυτές τις εκδηλώσεις, όπως και το 2023, να αντιπροσωπεύσει το Πανευρωπαϊκό.
Είχα τρέξει και στο παγκόσμιο πρωτάθλημα το 2023, στη Γλασκώβη, και εκεί ήμουν 8ος στο χρονόμετρο και 10ος στην αντοχή.
Το 2024 λοιπόν είχα στόχο να τρέξω στο παγκόσμιο πρωτάθλημα που θα γινόταν στη Δανία τον Σεπτέμβριο και έτσι το καλοκαίρι πήγα στο Πανευρωπαϊκό.
Πήρα τη σύζυγό μου και πήγαμε στη Λιόν. Μέναμε σε ένα προάστιο, σε ένα χωριό. Εκεί δεν μιλάνε πολύ αγγλικά.
Ήμουν μόνος μου και με έναν φίλο από την Κύπρο, που κι αυτός ακολουθεί σε κάποιους τέτοιους αγώνες.
Ήταν μια πολύ δύσκολη κατάσταση, καμία σχέση με την Ιταλία. Δεν μιλούσαν καθόλου αγγλικά. Έπρεπε να πας να κάνεις τη γραμματεία σε άλλο χωριό, όπου γινόταν ο χαμός με διάφορες εκδηλώσεις.
Δεν μας είχαν δώσει αρχεία GPX, όπως συνήθως, για να τα περάσεις στο Garmin και να βλέπεις τη διαδρομή. Ήταν λίγο πρόχειρη η διοργάνωση.
Κάνω την εγγραφή μου, παίρνω τα τσιπάκια μου. Την άλλη μέρα το πρωί φεύγω από το ξενοδοχείο μέσα σε καταρρακτώδη βροχή, έξι το πρωί, και πάμε στην εκκίνηση.
Φαντάσου ορεινά χωριά της Γαλλίας, δάση κτλ. Δεν είχα ξαναπάει ποτέ εκεί.
Δίνονταν εκκινήσεις σε διάφορα events: άλλα για πιο χαλαρούς, άλλα για πιο γρήγορους. Μέσα σε αυτές δόθηκε και η εκκίνηση του Πανευρωπαϊκού Πρωταθλήματος.
Ένα λάθος που κάνανε ήταν ότι οι αριθμοί συνήθως, ανάλογα με τις ηλικιακές κατηγορίες, έχουν χρώματα για να καταλαβαίνεις σε ποια κατηγορία είναι ο καθένας. Αυτό δεν το έκαναν. Όλες οι ηλικίες είχαν το ίδιο χρώμα.
Παίρνουμε εκκίνηση. Η διαδρομή ήταν κυκλική γύρω από τα χωριά, στα βουνά. Ανάλογα τι είχες επιλέξει, έστριβες και μίκραινε ή μεγάλωνε η διαδρομή. Δηλαδή ήμασταν όλοι μαζί. Δεν ήταν μία διαδρομή για μία διοργάνωση και έβρεχε.
Αφήνω κινητά και τέτοια, γιατί δεν παίρνεις κινητό στον αγώνα και ξεκίνησα. Όπως και στην Ιταλία, δεν ήξερες σε ποιο γκρουπ ήσουν, αν σε περνάνε ή αν έχεις άλλους πίσω. Απλώς πήγαινες όσο πιο γρήγορα μπορούσες.
Έβρισκες γκρουπ αθλητών πιο μπροστά ή ερχόντουσαν άλλοι από πίσω.
Το μεγάλο πρόβλημα ήταν ότι οι σημάνσεις με τα βελάκια δεν ήταν στα αγγλικά. Ούτε υπήρχε σήμανση που να λέει WEC, δηλαδή Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα. Είχαν σημάνσεις σπορτίφ, τσικλοσπορτίφ, γκρουπ Α. Ήταν όλα κάπως…
Εγώ ήξερα ότι πήγαινα καλά, γιατί ήμουν με τους πρώτους, αλλά δεν γνώριζα ακριβώς τη θέση μου. Υπήρχε όμως live χρονομέτρηση με τσιπάκια.
Η γυναίκα μου στο ξενοδοχείο μπορούσε να βλέπει live, τα περάσματα από checkpoints, χωρίς ανθρώπους.
Τερματίζω. Δεν ήξερα τι θέση ήμουν. Περιμένω. Πάω στο κινητό, παίρνω τηλέφωνο στο ξενοδοχείο και μου λέει η γυναίκα μου: «Είσαι πρώτος».
Της λέω «Τι λες;» και μου απαντά «Έτσι σε δείχνει». Με παίρνουν και φίλοι από την Αθήνα, μου λένε κι αυτοί «Είσαι πρώτος».
Η διαδρομή έμεινε περίπου 183 χιλιόμετρα. Δεν μπορώ να σου πω αν ήταν 183 ή 185. Έκλεισα το Garmin, τέλος. Όλα ανεβαίνουν στο Strava.
Πάω, αφήνω τα τσιπάκια, πάω στη γραμματεία. Δεν μιλούσαν αγγλικά, μου δείχνανε τα live results. Φαινόταν ότι ήμουν πρώτος.
Πάω στις απονομές. Περιμένουμε. Εγώ σε σοκ. «Πρώτος;» μου φάνηκε τρομερό.
Έρχεται η λίστα με τα ονόματα, είμαι μέσα. Εντάξει, κατουρήθηκα. Δεν είχα ξαναβγεί πρώτος σε πανευρωπαϊκό. Ακόμα κι αν είναι ερασιτεχνικό, είναι μεγάλο.
Γίνονται οι απονομές μετά από τρεις ώρες. Τελειώνουμε, φωτογραφίες, χαρές, Facebook, ιστορίες. Φεύγουμε την άλλη μέρα και ερχόμαστε Ελλάδα.
Μου έστειλε και η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία email με guidelines: τι πρέπει να κάνεις, αν θέλεις να φτιάξεις μπλούζες κτλ. Τα αποτελέσματα στη σελίδα του διοργανωτή ήταν αναρτημένα, πρώτος. Τα έστειλε και η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία: πρώτος. Τέλος.
Συνεχίσαμε για το παγκόσμιο πρωτάθλημα στο Άαλμποργκ της Δανίας, 1 Σεπτεμβρίου. Λόγω κατάταξης, αν κέρδιζες κάποιο Gran Fondo πρόκρισης ή τον ευρωπαϊκό τίτλο, έμπαινες στην πρώτη σειρά εκκίνησης της ηλικιακής κατηγορίας.
Είχαν ξεχάσει να με βάλουν, πήγα στις εγγραφές, είδαν το όνομά μου στους νικητές του Πανευρωπαϊκού και την επόμενη μέρα με έβαλαν στην πρώτη σειρά.
Αυτό το λέω για να δείτε ότι μέχρι τότε δεν υπήρχε καν…
Τρέχω στο παγκόσμιο. Δυστυχώς εκεί τελείωσε και η καριέρα μου, γιατί είχα ένα πολύ σοβαρό ατύχημα την ώρα του αγώνα. Έπεσε ένα γκρουπ που ήταν μπροστά μου και εγώ έπεσα από πίσω, με αποτέλεσμα να λιώσω δύο δάχτυλα και να σπάσω την κλείδα μου.
Η γυναίκα μου είχε πάει στον τερματισμό. Μόλις μου είχε δώσει τροφοδοσία και πήγε στον τερματισμό να με δει, δεν με είδε ποτέ. Την πήρα ένα τηλέφωνο από το νοσοκομείο. Τέλος πάντων, ήταν μια πολύ άσχημη κατάληξη αυτό για μένα.
Έκτοτε δεν έχω ξανακαβαλήσει. Μιλάμε τώρα για τον Σεπτέμβριο του ’24. Και η παρένθεση εδώ είναι ότι εγώ θα έφευγα στις 3 Σεπτεμβρίου για να πάω, που έτρεχε ο Παπαγγελής, στο Παρίσι στην Παραολυμπιάδα. Γύρισα την άλλη μέρα το πρωί. Είχα σπασμένη κλείδα στο δεξί και λιωμένα δύο δάχτυλα στο αριστερό.
Τέλος πάντων, μπαίνω όπως μπαίνω με αμαξίδιο στο αεροπλάνο, γυρνάμε πίσω, πάω στον γιατρό μου. Εγώ ήθελα να πάω στο Παρίσι γιατί δεν θέλω να αφήσω τον άλλον μόνο του να πάει να τρέξει στην Παραολυμπιάδα. Λόγω του ότι κατανόησε ο γιατρός μου πόσο κοντά έπρεπε να είμαι στον αθλητή, γιατί κι αυτός αθλίατρος είναι, πήγα την άλλη μέρα με αμαξίδιο μπήκα το αεροπλάνο και πήγα στο Παρίσι.
Δεν είχα κάνει εγχειρήσεις, ανέβαλα τις εγχειρήσεις. Γυρνώντας έκανα εγχείρηση και στην κλείδα και στα δάχτυλα. Τέλος πάντων, πήγαμε και είχαμε ένα πολύ ωραίο αποτέλεσμα. Ήρθε τέταρτος ο Νίκος.
Ήμουν χάλια, να μην μπορώ ούτε στην τουαλέτα να πάω, ούτε να φάω. Ήμουν εγώ πιο ΑμεΑ από τα παιδιά που ήταν εκεί. Γύρισα, μπήκα χειρουργείο.
Εκείνες τις μέρες, λοιπόν, Σεπτέμβριος, σκάει αυτό το άρθρο, που έλεγε ότι αφαιρέθηκε η φανέλα του πρωταθλητή. Έπεσα από τα σύννεφα. Δεν έκλεψα τη διαδρομή (σ.σ. είχε γραφτεί ότι έκλεψε στη διαδρομή όχι τους αντιπάλους του). Έκανα λάθος. Στη συνέχεια ανακάλυψα κι εγώ ότι το 10% των αθλητών ακολούθησαν την ίδια διαδρομή με εμένα. Δηλαδή, στην ουσία ήταν λάθος των διοργανωτών, που δεν είχαν ξεκαθαρίσει το συγκεκριμένο σημείο.
Ακόμα και αν δεν είχα κλέψει θα έβγαιναν δεύτερος. Πάλι χαρούμενος θα ήμουν. Δεν θα έκανα ποτέ κάτι τέτοιο. Αυτό που με ενδιαφέρει να ξεκαθαριστεί είναι ότι δεν έγινε εσκεμμένα από πλευράς μου. Και δεύτερον, ότι δεν το ήξερα μέχρι και την ώρα που διάβασα αυτό το δημοσίευμα. Αυτό για μένα είναι θέμα τιμής».
Τρεις μέρες μετά τον αγώνα η ομάδα του Αντρέας Φάιστελ ανακοίνωσε ότι είναι ο Πρωταθλητής Ευρώπης, ένα εύλογο ερώτημα που προκύπτει είναι ποιος τον ενημέρωσε, αφού ουδέποτε η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία ενημέρωσε τον Ξουρή, ως προς αυτό ο τελευταίος απαντά: «Μπορώ να αποδείξω ότι δεν ενημέρωσε η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία ούτε εμένα ούτε τον Φάιστελ, ο οποίος ενημερώθηκε από τους διοργανωτές.
Έχω τα email με την Ομοσπονδία. Εσείς σταθήκατε στο τυπικό και εγώ στο ηθικό και εκεί προέκυψε και η παρεξήγηση, η οποία ελπίζω να λύθηκε».
Στην ερώτηση αναφορικά με το γιατί θεωρεί ότι δεν του ζητήθηκε ποτέ να επιστρέψει τη φανέλα του Πρωταθλητή Ευρώπης τόνισε: «Τι να πω. Αν το δω αντικειμενικά, θεωρούν αυτές τις διοργανώσεις ήσσονος σημασίας. Στην επικοινωνία που είχα μαζί τους και η απάντηση που έχω είναι ότι ουσιαστικά έμαθαν όλη αυτή την ιστορία μετά τα δημοσιεύματα. Προφανώς αυτό που έγινε, αν μπορώ να το εξηγήσω, είναι ότι μια ανεξάρτητη διοργάνωση, χρήστηκε Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα και έστειλε τα αποτελέσματα στην Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία. Η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία τα πήρε και τα καταχώρησε.
Στη συνέχεια αυτοί μάλλον έκαναν κάποιες διορθώσεις, γιατί όταν τελικά μπήκα, μετά το δημοσίευμα είδα τα ορθά».
