Στη συνέντευξη που παραχώρησε ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος στους EuroInsiders, αναφέρθηκε στους ιδιοκτήτες της ΚΑΕ Ολυμπιακός. Μετά από σχετική ερώτηση που του τέθηκε. Όπως είναι λογικό, «πουλάει» η κόντρα, έτσι η αναφορά του για το «σύνδρομο Στοκχόλμης» ή τις δύο ομάδες που μπασκετικά δεν μπαίνουν στην ίδια πρόταση, μονοπώλησαν την προβολή.
Στις δηλώσεις του, όμως, τόνισε και κάτι άλλο: Τις δικές του προσπάθειες για να τερματιστεί αυτή η τοξικότητα. Η οποία υπήρχε και πριν τον Δημήτρη Γιαννακόπουλο επί ημερών Γιώργου και Παναγιώτη Αγγελόπουλου. «Εκτοξεύτηκε» όμως, μετά το περίφημο «μέχρι τέλους» και τον υποβιβασμό του Ολυμπιακού. Κατά συνέπεια ο καταμερισμός της ευθύνης, μάλλον είναι άδικος.
Ο ιδιοκτήτης της ΚΑΕ Παναθηναϊκός, έχει ακούσει πολλά. Έχει επικριθεί η στάση του πολλές φορές. Έχει τιμωρηθεί αυστηρά. Όμως δεν είπε ψέματα για τις προσπάθειες που έκανε. Διότι αυτές έγιναν δημόσια. Τόσο με τα κασκόλ, όσο και με την πρόταση στην ίδια τη διοίκηση του Ολυμπιακού για να ρίξουν τους τόνους. Προσπάθειες που πάντα έπεφταν στο κενό.
Ξέχασε να αναφέρει και τη σημαντικότερη όλων: Τότε που προσκλήθηκαν οι ιδιοκτήτες της ΚΑΕ Ολυμπιακός στο Παναθηναϊκό Στάδιο για το τουρνουά «Παύλος Γιαννακόπουλος». Την ίδια ώρα που η δική τους διοίκησης έστελνε επιστολή στην αστυνομία, για να συλλάβει τον Γιαννακόπουλο αν προσπαθήσει να μπει στο Καλλιμάρμαρο για να τιμήσει τη μνήμη του πατέρα του.
Τα λάθη του ο ισχυρός άνδρας των «πράσινων» τα πλήρωσε διπλά. Περισσότερο σε επικοινωνιακό επίπεδο, όπου έχει επιβληθεί κατά κάποιο τρόπο, πως η ευθύνη είναι αποκλειστικά δική του για την τοξικότητα.
Το ερώτημα που αυθόρμητα γεννάται, είναι το εξής: Ο Γιαννακόπουλος μπορεί να παραθέσει τις δικές του δράσεις για να τελειώσει η τοξική αυτή κόντρα. Οι Αγγελόπουλοι, μπορούν να κάνουν το ίδιο;
Αλήθεια, ποιες ακριβώς κινήσεις έχουν κάνει οι ιδιοκτήτες της ΚΑΕ Ολυμπιακός; Οι οποίοι φημίζονται για το γεγονός πως ακόμη και τις προσωπικές τους κόντρες με τον Δημήτρη Γιαννακόπουλο, τις μεταφέρουν στο μπάσκετ. Κλασικό παράδειγμα το φωτογραφικό αφιέρωμα στους… φαντάρους Γουόκαπ, Βεζένκοφ και Ντόρσεϊ, με το σχετικό ερώτημα για τον ιδιοκτήτη του Παναθηναϊκού.
Στα τόσα χρόνια, με τις διακοπές αγώνων στο ΣΕΦ, τις κουρτίνες, τα επεισόδια, τις φυσούνες, τις «επιτροπές υποδοχής» στην είσοδο των αποδυτηρίων, τις ύβρεις κατά οικογενειών, τις καταγγελίες, τις επιστολές, τα… αφιερώματα στο Instagram, τις φωτογραφίες ορκωμοσίας Αμερικανών για ένα διαβατήριο, την επίθεση σε κάποιον που είχε χειρουργημένο ώμο. Η λίστα είναι τεράστια.
Ποιες λοιπόν ήταν οι κινήσεις των Αγγελόπουλων, οι οποίες μας κάνουν να τους χαρακτηρίζουμε «καλά παιδιά»; Με ποιους τρόπους, ή έστω με ποιο τρόπο, προσπάθησαν να διώξουν την τοξικότητα από το μπάσκετ; Περισσότερο προσπαθούσαν να μετατρέψουν μια προσωπική κόντρα, σε αντιπαλότητα αιωνίων. Με τους κινδύνους που κρύβονται μέσω αυτής της πρακτικής.
«Κακό παιδί» αυτός που αποδεδειγμένα έχει προσπαθήσει αρκετές φορές. «Καλά παιδιά» αυτοί που δεν ανταποκρίθηκαν ποτέ κι από πάνω «τάιζαν» το μίσος όλο και περισσότερο.
