O Παναθηναϊκός κέρδισε την Μακάμπι στο γήπεδο του, στο ίσως καλύτερο παιχνίδι του Τι Τζέι Σορτς με την φανέλα της νέας του ομάδας. Ένα παιχνίδι που παρόλο που αδικήθηκε στο πρώτο μέρος, όταν μπήκε στο δεύτερο ημίχρονο, ήταν ο καταλύτης για να κατηφορίσει το γήπεδο, υπέρ των πρασίνων. Η όλη συζήτηση που γίνεται από το ξεκίνημα της σεζόν, είναι στο κατά πόσο ταιριάζει ο Σορτς με τον MVP της Ευρωλίγκας, Κέντρικ Ναν και αν μπορούν να παίξουν αποδοτικά λεπτά μαζί.
Σίγουρα είναι μια δύσκολη εξίσωση που πρέπει να λύσει ο Έργκιν Άταμαν, όμως η συνύπαρξη τους είναι μονόδρομος, αν θέλει ο Παναθηναϊκός να μεγιστοποιήσει την ποιότητα που έχει το ρόστερ του. Η αλήθεια είναι ότι μέχρι τώρα ο βραχύσωμο γκαρντ, είχε μικρό ρόλο στο ροτέισον, αφού χρειάζεται ακόμα εκπαίδευση, στην μετάβαση από ένα περιβάλλον όπως η Παρί σε αυτό των πρασίνων, όμως αυτό το παιδί δεν έχει μάθει ποτέ να τα παρατάει. Πάντα ζούσε μέσα στην αμφισβήτηση και πάντα τα κατάφερνε, για αυτό και προσωπική γνώμη είναι, ότι δεν μπορεί ποτέ να γίνει Λορέντζο Μπράουν της περσινής σεζόν.
Άλλωστε μπορεί να το δεις κανείς και από την γλώσσα του σώματος του, ότι δεν γκρινιάζει, είναι πάντα χαρούμενος, πανηγυρίζει καλάθια των συμπαικτών του, σαν να τα έβαλε αυτός. Καλή νοοτροπία, που σίγουρα θα τον πάει μακριά και θα πείσει και τον Άταμαν να τον χρησιμοποιεί περισσότερο, δίνοντας του μεγαλύτερες αρμοδιότητες. Ο Σορτς είναι αποδοτικός όταν έχει την μπάλα στα χέρια και μπορεί να τρέξει την ομάδα, να πάρει αποφάσεις, να παίξει πικ εν ρολ. Το overdribbling του Ναν, πολλές φορές κάνει τους πράσινους, ιδιαίτερα προβλέψιμους, ενώ «παγώνει» και τους συμπαίκτες του, όταν κρατάει πολύ ώρα την μπάλα.
Εκεί είναι που πρέπει να βρεθεί η χρυσή τομή ανάμεσα στους δύο χαρισματικούς γκαρντ. Να κάνει ένα βήμα πίσω ο Ναν, στην χρήση της μπάλας, αυτή να είναι στα χέρια του Σορτς, ώστε ο πρώτος σκόρερ του Παναθηναϊκού να την παίρνει καθαρά σε φάσεις εκτέλεσης. Τα στατιστικά αποδεικνύουν μέχρι τώρα, ότι η παρουσία του Σορτς στο παρκέ, δεν είναι μόνο ευεργετική για την ομάδα του, αλλά και για τον ίδιο τον Κέντρικ Ναν όπως θα δούμε παρακάτω.
Η διαφορά με τον Σορτς, εντός και εκτός παρκέ
Ο Σορτς παρόλο που δεν έχει πολύ μεγάλο χρόνο συμμετοχής, εντούτοις κάθε φορά που παίζει μεταμορφώνει του πράσινους. Παρακάτω μπορούμε να δούμε τα προηγμένα στατιστικά των πρασίνων, όταν ο Αμερικανός είναι στο παρκέ και όταν βρίσκεται στον πάγκο (on/off stats)
Ένας από τους χαρακτηριστικότερους δείκτες, είναι το Net rating (NRTG) δηλαδή οι πόντοι που βάζει στην επίθεση μείον αυτούς που δέχεται στην άμυνα, ανά 100 κατοχές. Η διαφορά είναι πολύ μεγάλη, αφού από το αρνητικό -4.6, με τον Σορτς στο γήπεδο, πάει στο εντυπωσιακό +19.2. Αυτό εξηγείται αν δούμε τους παρακάτω δείκτες όπου και η άμυνα (DTRG) είναι πολύ καλύτερη, αλλά και η επίθεση (ORTG). Τα λάθη (TOV%) μειώνονται, η ευστοχία (eFG%) αυξάνεται και ο Παναθηναϊκός παίζει συνολικά πολύ καλύτερα ως ομάδα, γιατί όλοι οι παίκτες παίρνουν ρυθμό.
Γίνεται καλύτερος και ο Ναν
Αφού είδαμε γενικά πόσο καλύτερος γίνεται ο Παναθηναϊκός με την παρουσία του Σορτς, τώρα θα δούμε και πόσο καλύτερος γίνεται ο Κέντρικ Ναν. Ο Αμερικανός, έχει ξεκινήσει μέτρια την χρονιά, αφού ναι μεν σκοράρει 18.8 πόντους ανά αγώνα, όμως η αποτελεσματικότητα του, είναι εμφανώς πεσμένη, αφού χρησιμοποιεί πολλά σουτ, πολλές φορές με κακές προϋποθέσεις. Όπως φαίνεται παρακάτω, η παρουσία του Σορτς είναι ευεργετική και για τον Ναν, αφού του τα κάνει όλα πιο εύκολα.
Όπως φαίνεται και στην φωτογραφία, η επίθεση του Παναθηναϊκού (129.6) όταν υπάρχει και ο Σορτς στο γήπεδο, εκτοξεύεται, όπως και το NRTG (+22.5). Συγκεκριμένα όμως, ο Κέντρικ Ναν, από εκεί που σουτάρει με μόλις 20% στο τρίποντο, στα κοινά 10.2 λεπτά που παίζουν μαζί, το ποσοστό του εκτοξεύεται στο 54.5%. Την ίδια ώρα η χρήση του (usage rating) πέφτει, αφού η μπάλα βρίσκεται στα χέρια του Σορτς περισσότερο.
Με λίγα λόγια όπως φαίνεται και από την στατιστική, ο Ναν, έχει λιγότερο την μπάλα, είναι πιο αποτελεσματικός (eFG%) στα σουτ του, αφού βρίσκει καλύτερες συνθήκες, την ώρα που η άμυνα, έχει μια ακόμα απειλή για να ασχοληθεί. Το δεκάλεπτο αυτό της συνύπαρξης, θα πρέπει να σιγά σιγά να αυξάνεται και οι δυο τους, μαζί με τον προπονητή, να βρουν την χημεία που πρέπει, για να φτιάξουν ένα ακαταμάχητο δίδυμο. Ο Άταμαν, προς το παρόν, νιώθει ασφάλεια με το να δίνει την μπάλα στον Ναν, κάτι που είναι φυσιολογικό, όμως, είναι ξεκάθαρο ότι ο Σορτς, δεν ήρθε για 15 λεπτά, όταν μπορεί να έχει τόσο μεγάλη επίδραση στην ομάδα αλλά και στον ίδιο τον σκόρερ του Παναθηναϊκού.
Όσο περνάει ο καιρός, θα φτιαχτούν οι ρόλοι στο ρόστερ, κάτι που είναι δύσκολο με τόσους τραυματισμούς και τότε θα βρεθούν τα κατάλληλα σχήματα, που είναι βασικό να περιλαμβάνουν και τους δύο.
