MENU

Ένας από του πιο αμφίρροπους τελικούς των τελευταίων χρόνων κρίθηκε με καθαρό σκορ και με μόλις τρία σετ. Παρά το 3-0, όμως, ο Φοίνικας δεν ήταν κακός και ενδεχομένως το σκορ να ήταν διαφορετικό αν κάποιες λεπτομέρειες είχαν διαφορετική τροπή. Η ουσία ωστόσο δεν κρύβεται στις υποθέσεις αλλά στα γεγονότα και τα γεγονότα δείχνουν την ανωτερότητα του ΠΑΟΚ.

Ο Φοίνικας εμφανίστηκε στο παιχνίδι με ένα βάρος μεγαλύτερο από το αναμενόμενο. Η ομάδα του Γιόσκο Μιλενκόσκι είχε πλήρη αποσυντονισμό στο μπλοκ και ένα από τα δυνατά της στοιχείο δεν εμφανίστηκε ποτέ. Ο ΠΑΟΚ σέρβιρε καλά και εκμεταλλεύτηκε την ποικιλία στην επίθεση του απέναντι σε έναν μονοδιάστατο Φοίνικα που έπαιζε σχεδόν αποκλειστικά από τα άκρα.

Η λύση για το Φοίνικα ερχόταν από το κέντρο. Όταν ο Ιερεζουέλο έβαλε στο παιχνίδι τον Κόστα και τον Τζούριτς τα δεδομένα άλλαξαν. Οι δύο κεντρικοί έδωσαν δύναμη στην ομάδα του, εύκολους και γρήγορους πόντους και μαζί ένα αξιοσημείωτο προβάδισμα. Ο Τζούριτς, που απουσίαζε από τον ημιτελικό, προσαρμόστηκε για τα καλά στο δεύτερο σετ και μαζί με το καλό του μπλοκ έδωσε… αέρα στην ομάδα του. Όταν όλα έδειχναν να στραβώνουν, όμως, το σερβίς του ΠΑΟΚ ήταν έτοιμο να αλλάξει τις συνθήκες ξανά. Το 26% στην υποδοχή του Φοίνικα στο δεύτερο σετ εξηγεί σε μεγάλο βαθμό πως η ομάδα του Γιάννη Καλμαζίδη ξαναμπήκε στο παιχνίδι και κατάκτησε ένα πολύ δύσκολο και κομβικό σετ.

Η παρουσία του Ούντρις ήταν εντυπωσιακή όχι μόνο γιατί σημείωσε 23 πόντους αλλά γιατί είχε 21/31 επιθέσεις ενώ είχε μόλις 3 λάθη σε επίθεση και σερβίς κάτι που δείχνει ότι ο Λευκορώσος έχει επιστρέψει για τα καλά στις καλές του μέρες. Η βοήθεια που έδωσαν Μπράουν και Πετρέας ήταν μεγάλη είτε παίρνοντας πόντους είτε σπάζοντας μπάλες στο φιλέ αλλά ο μεγάλος πρωταγωνιστής ήταν άλλος. Ο MVP του τελικού, Ράφα Κουμεντάκης, ήταν ο βασικότερος κρίκος της αλυσίδας. Αξιόπιστος επιθετικά, ο καλύτερος από το σερβίς με πέντε άσσους αλλά κυρίως ικανός να σώσει κάθε μπάλα στην άμυνα. Ο Κουμεντάκης, όπως και ο Κοκκινάκης, ήταν οι παίκτες που σήκωσαν το βάρος της υποδοχής και επιπλέον έκαναν το Φοίνικα να «ιδρώσει» και να μη βρει εύκολους πόντους.

Η ανάγνωση του ότι το χαμένο δεύτερο σετ στο 33-31 έφθειρε το Φοίνικα ψυχολογικά και πνευματικά έχει μεγάλη δόση αλήθειας και είναι και κάτι που παραδέχτηκε τόσο ο Σκοπιανός κόουτς όσο και οι παίκτες του. Η μεγάλη εικόνα, βέβαια, λέει πως αφενός ο Ιερεζουέλο δεν αξιοποίησε τους κεντρικούς της ομάδας του όσο θα απαιτούσε ένα τέτοιο παιχνίδι και αφετέρου η μέτρια (έως κακή) υποδοχή σε συνδυασμό με την ασταθή παρουσία του Στερν ήταν βασικά κομμάτι του παζλ που έλλειψαν από το Φοίνικα. Ο Μιχάλοβιτς είχε καλά και άσχημα διαστήματα αλλά στην προκειμένη περίπτωση το γεγονός ότι ο Τζιουμάκας είναι η εναλλακτική επιλογή μοιάζει με πολυτέλεια. Το πρόβλημα, ωστόσο, δεν έχει να κάνει τόσο με το διαγώνιο όσο με τα άκρα καθώς πέρα από τον γεμάτο ενέργεια Φράγκο ο Στερν υστέρησε επιθετικά και αμυντικά συνεχίζοντας μια ασταθή σεζόν.

Ίσως τα πράγματα να ήταν διαφορετικά αν το δεύτερο σετ είχε διαφορετική έκβαση, ίσως και όχι. Γεγονός είναι πως ο ΠΑΟΚ κέρδισε καθαρά και δίκαια και το γεγονός ότι επικράτησε του Ολυμπιακού στον ημιτελικό αλλά και του πολύ ισχυρού Φοίνικα στον τελικό λέει από μόνο του πως η κατάκτηση του τροπαίου ήταν απόλυτα άξια. Η γενικότερη εικόνα ήταν πολύ όμορφη στο Κλειστό της Γλυφάδας και η παρουσία αρκετών φίλων του ΠΑΟΚ ήταν σε απόλυτα κόσμια επίπεδα δίνοντας όμορφο χρώμα στην εξέδρα.

Αρκετός κόσμος και μικρά παιδιά έδωσαν το παρών σε μια γιορτή που θέλουμε να δούμε να αποκτά όλο και μεγαλύτερη δυναμική καθώς η προσπάθεια που γίνεται είναι σοβαρή και συντονισμένη. Το πάρτι κρατάει, όμως, για ένα Σαββατοκύριακό καθώς άπαντες σε ΠΑΟΚ και Φοίνικα κοιτάζουν το πρωτάθλημα πλέον, το μεγάλο στόχο της χρονιάς. Και σύμφωνα με αυτά που είδαμε αυτό το διήμερο τίποτα δεν είναι δεδομένο και τίποτα δεν κρίθηκα ακόμα στη Volley League.

Η ομορφιά της απλότητας
EVENTS