Αν υπάρχει μια κοινή συνισταμένη στις προπονήσεις και των τεσσάρων φιναλίστ του Κυπέλλου είναι πως όλες οι ομάδες έκαναν προπόνηση σε πολύ όμορφο κλίμα. Η πίεση και το άγχος δε μπορεί να λείπει ωστόσο οι ομάδες και οι αθλήτριες είτε το έκρυβαν είτε το έλεγχαν άριστα.
Είναι λίγο πολύ γνωστό πως μετά από τόσους μήνες και συνεχόμενα παιχνίδια οι ομάδες δεν έχουν μυστικά και «κρυφά όπλα». Από εκεί και πέρα όλα είναι θέμα διαχείρισης, καλής μέρας και κοουτσαρίσματος κάτι που θα φανεί άμεσα. Ολυμπιακός, Πανιώνιος, ΠΑΟΚ και ΑΟ Θήρας έφτασαν ως εδώ έχοντας κάνει μια σεζόν που ως τώρα είχε τα καλά, είχε τα άσχημα, είχε τις εκπλήξεις και τις υπερβάσεις. Είναι λογικό, λοιπόν, να υπάρχει αισιοδοξία σε όλα τα στρατόπεδα και κανένα σενάριο ενόψει των ημιτελικών δεν είναι απαγορευτικό.
Το πρόγραμμα των προπονήσεων άνοιξε ο ΠΑΟΚ. Η διαδρομή ως εδώ έφερε μια υπέρβαση και αυτή ήταν η νίκη επί του Παναθηναϊκού στο Μετς. Αν υπάρχει ένα χαρακτηριστικό του φετινού ΠΑΟΚ είναι οι εντυπωσιακές διακυμάνσεις. Η επιστροφή της Μπάκα σε συνδυασμό με την προσθήκη της Κότσις έφεραν ισορροπία στην ομάδα αλλά ένας βασικός άξονας της απόδοσης είναι η παρουσία της Τάουμπνερ. Η Σέρβα διαγώνια μπορεί να εκτοξεύσει τον δικέφαλο ή μπορεί να τον αφήσει στα ρηχά. Και αυτό συνήθως συνδέεται και με την εικόνα της Βαν Ντε Βίβερ. Αν κάτι ξεχώρισε σε αυτή τη μέρα για τον ΠΑΟΚ είναι η επιπλέον δουλειά στην κόντρα μπάλα καθώς και η έξτρα ατομική δουλειά που έκανε η Μπάκα στην υποδοχή καθώς γνωρίζει πως αυτό είναι ένα κομμάτι που θα παίξει το ρόλο του.
Ο ΑΟ Θήρας, με τη σειρά του, είναι μια ομάδα που αξιοποίησε έντονα το όπλο του σερβίς για να φτάσει στο Final 4. Αυτό ήταν κάτι που σίγουρα δουλεύτηκε έντονα μια μέρα πριν τον ημιτελικό αλλά αυτό που ήταν εμφανές στην ομάδα έχει να κάνει με τη χαλαρότητα. Χαλαρότητα όχι με τη μορφή της αδιαφορίας αλλά με το ότι η ομάδα δεν είχε την αίσθηση του άγχους και της πίεσης. Ο ΑΟ Θήρας σαν οργανισμός ξέρει καλά από Final 4 αλλά η περσυνή ομάδα του έχει αλλάξει σχεδόν ριζικά. Οπότε η εμπειρία είναι κάτι σχετικό. Σίγουρα, πάντως είναι μια ομάδα που δεν βρίσκεται στη Χαλκίδα με τον τίτλο του φαβορί αλλά παρόλα αυτά έχει εξαιρετικές μονάδες που εδώ και καιρό έχουν χτίσει χημεία κάτι που έχει ανεβάσει κατακόρυφα την απόδοση τους.
Ο Ολυμπιακός, με τη σειρά του, επίσης εμφανίστηκε χαλαρός. Έχοντας χάσει το Σούπερ Καπ και έχοντας μείνει εκτός συνέχειας στην Ευρώπη θα έλεγε κανείς ότι ίσως το άγχος ανεβαίνει. Σε αντίθεση με τον ΑΟ Θήρας ο Ολυμπιακός έχει διατηρήσει μεγάλο κομμάτι του περσυνού ρόστερ και αυτό κάνει τον κάτοχο του τροπαίου αρκετά «ψημένο» ακόμα και αν φέτος δεν πετάει φωτιές όπως πέρυσι. Αυτό δεν μικραίνει την ομάδα που εξακολουθεί να έχει πολλά κιλά ποιότητας και παίκτριες που ξέρουν τη συνταγή για τη νίκη. Όσο για τον Κοβάσεβιτς σίγουρα είναι ένας προπονητής που ξέρει από πίεση και σαφώς η επιστροφή του στον Ολυμπιακό είχε ως στόχο, τόσο για το σύλλογο όσο και για τον ίδιο, να κάνει την ομάδα καλύτερη σε στιγμές σαν αυτή.
Τέλος, ο Πανιώνιος πάτησε στο «Τάσος Καμπούρης» με πολλά χαμόγελα. Η ομάδα της Νέας Σμύρνης άφησε πίσω τον αποκλεισμό από το Challenge Cup γιατί πολύ απλά η ζωή συνεχίζεται και οι στόχοι εντός συνόρων παραμένουν ζωντανοί. Η προπόνηση του Πανιωνίου είχε ένταση αλλά και πολύ καλό κλίμα. Είναι ξεκάθαρο πως η ομάδα θέλει να διεκδικήσει κάθε τίτλο που απομένει και άπαντες, από τις αθλήτριες μέχρι και τον τελευταίο άνθρωπο του σταφ, κάνουν focus σε αυτό το διήμερο του Κυπέλλου.
Η στιγμή έφτασε, λοιπόν. Κάθε Final 4 είναι απρόβλεπτο πόσω μάλλον το φετινό. Οι δύο ημιτελικοί είναι απόλυτα ισορροπημένοι και αν υπάρχει ένα δεδομένο είναι πως δε θα μας αφήσουν αδιάφορους.
