Όπως λέμε πάντα τα σερί είναι για να σπάνε. Αυτό δε συνέβη στον ημιτελικό μεταξύ Κονελιάνο και Μιλάνο με τις πρώτες να κάνουν την έβδομη φετινή νίκη σε ισάριθμα παιχνίδια κόντρα στο Μιλάνο. Όσο για τον δεύτερο ημιτελικό η Σκαντίτσι άγγιξε το τέλειο και χάλασε το πάρτι των Τούρκων.
Αν υπάρχει κάτι αξιοσημείωτο από τον αγώνα της Κονελιάνο με το Μιλάνο δεν είναι αυτό καθαυτό το 3-1. Το δεύτερο σετ χάθηκε για την Κονελιάνο έχοντας προηγηθεί με 17-10 και από εκεί και μετά ακολούθησε μια ανεξήγητη κατάρρευση που οδήγησε στο 20-25. Με απλά λόγια παρότι υπερομάδα η Κονελιάνο είναι ομάδα… θνητών.
Σε μεγάλο βαθμό το Μιλάνο αξιοποίησε ένα black out της απέναντι πλευράς και μπήκε στη διεκδίκηση της νίκης χάρη στην Εγκόνου και συνολικά στο καλό σερβίς. Η διαφορά των ομάδων είναι πως η Κονελιάνο όταν στριμώχνεται έχει τον τρόπο να παίξει κοντά στο άριστα. Είναι εντυπωσιακό πως παρότι διαθέτει ένα δίδυμο ακραίων που σε κάθε ομάδα θα ήταν αναντικατάστατες έχει ένα backup σαν τη Λούκασιτς που ήρθε από τον πάγκο και έδωσε ασφάλεια στην πίσω ζώνη τη στιγμή που η μπάλα έκαιγε.
Αν η Λούκασιτς διαθέτει τον τίτλο της x factor, όμως, η ομάδα αυτή έχει ξεκάθαρη ηγέτη. Η Γκάμπι αλλά και η Χάακ είναι τέτοιες. Η Βραζιλιάνα ακραία έμοιαζε σαν να λέει «δώστε μου τη μπάλα» στις κρίσιμες στιγμές του τέταρτου σετ και ακόμα και όταν το Μιλάνο απειλούσε με ένα ακόμα comeback η Γκάμπι δεν ένιωσε πίεση. Και φυσικά η Χάακ με τη σειρά της ήταν κυρίαρχη στο τρίτο σετ. Ήταν εντυπωσιακό ο τρόπος με τον οποίο τελείωσε συνεχόμενες φάσεις και έδειξε ότι όσο και αν προσπαθεί το Μιλάνο δεν μπορεί να την σταματήσει πάνω στο φιλέ.
Αν στον πρώτο ημιτελικό ίσχυσε ο νόμος του φαβορί τα πράγματα δεν ήταν τόσο ξεκάθαρα στον δεύτερο. Το γήπεδο άρχισε να γεμίζει για το δεύτερο παιχνίδι και αυτό γιατί ήθελε να στηρίξει την τουρκική ομάδα. Η Σκαντίτσι παρότι πρωτάρα δεν μπήκε στο παιχνίδι ούτε με αφέλεια αλλά ούτε με άγχος. Αντίθετα ήταν καταιγιστική.
Σε όλα τα σετ το μοτίβο ήταν ίδιο. Η Σκαντίτσι να παίρνει νωρίς το προβάδισμα και η Βακίφμπανκ να καλείται να κυνηγήσει. Το άγχος δεν το είχε η rookie ομάδα αλλά η Βακίφ τελικά την ώρα που η Σκαντίτσι έδειχνε να παίζει απόλυτα διαβασμένη και σύμφωνα με το πλάνο του προπονητή της. είναι χαρακτηριστικό πως η Βακίφ δεν μπορούσε με κανέναν τρόπο να κόψει τις αντίπαλες επιθέσεις παρότι είναι μια ομάδα με καλό μπλοκ.
Η Ογκιένοβιτς έκανε εξαιρετικό παιχνίδι και πρόσφερε τη μία ευκαιρία μετά την άλλη στην Αντρόποβα και τη Χάρμποτς οι οποίες έκαναν πάρτι. Μαζί τους και η Καρολίνα που μπορεί σωματικά να υστερεί απέναντι στη Ζεχρά, που είναι 16 εκατοστά ψηλότερη, αλλά έκανε ξεκάθαρο πως είναι μια κεντρικός με ηγετική φύση.
Η Βακίφ είναι μια ομάδα με μέταλλο πρωταθλητή και μια ομάδα που μετέτρεψε τα δύσκολα σε εύκολα φέτος. Παρόλα αυτά διαθέτει ένα ταλαντούχο ρόστερ αλλά παράλληλα ιδιαίτερα… φρέσκο. Η Μάρκοβα είναι ένα τεράστιο ταλέντο που τα επόμενα χρόνια θα κάνει θραύση αλλά ήταν φανερό ότι δεν είναι ακόμα έτοιμη πνευματικά για να αντέξει την πίεση σε ένα Final 4. Επίσης η Βαν Ρικ απέχει πολύ από την Αντρόποβα και ήταν σαφές ότι στη θέση της διαγώνιας δεν υπήρχε μια killer όπως είχε η Σκαντίτσι και τέλος η Ζεχρά στην καλή της μέρα είναι ασυναγώνιστη αλλά αυτή η μέρα δεν ήταν η χθεσινή.
Είναι πολύ ενδιαφέρον το γεγονός ότι οι Τούρκοι φίλαθλοι αποδέχτηκαν με μεγάλη αξιοπρέπεια την ήττα της Βακίφμπανκ. Όχι μόνο χειροκρότησαν ζεστά την ομάδα τους αλλά έδειξαν και τεράστιο σεβασμό στην αντίπαλη ομάδα. Ακόμα μεγαλύτερο σεβασμό, όμως, έδειξαν στο δίδυμο Χάακ και Γκάμπι. Αμφότερες έζησαν πολύ μεγάλες με την Βακίφ τα προηγούμενα χρόνια και σε συνδυασμό ότι είναι δύο εξαιρετικοί χαρακτήρες το κοινό της Τουρκίας δεν το ξεχνάει και τις αποθεώνει με κάθε ευκαιρία.
