MENU

Έφτασε η 10η αγωνιστική ώστε ο ΠΑΟΚ να καταφέρει να σημειώσει την πρώτη του εκτός έδρας νίκη στη φετινή Volley League Γυναικών. Είναι γεγονός πως η φετινή σεζόν δε μοιάζει σε καμία περίπτωση με τις προηγούμενες δύο για το δικέφαλο ακόμα και αν οι φιλοδοξίες στο ξεκίνημα ήταν ιδιαίτερα υψηλές. Σαφώς και στο πρωτάθλημα έχει αρκετές δύσκολες αποστολές ωστόσο τα Μεσόγεια ποτέ δεν ήταν ένας εύκολος προορισμός.

Είναι δεδομένο πως το Μαρκόπουλο σε αυτή τη χρονική περίοδο έχει να ξεπεράσει πολλά προβλήματα και σε καμία περίπτωση δεν διάγει την καλύτερη στιγμή της σεζόν. Ακόμα και έτσι, όμως, ο ΠΑΟΚ αρχίζει να απελευθερώνεται και να δείχνει τα καλά του στοιχεία. Κάτι οι ατυχίες και οι τραυματισμοί, κάτι οι αστοχίες στο χτίσιμο της ομάδας έβγαλαν πλήρως την ομάδα από το δρόμο της. Στο Μαρκόπουλο ο ΠΑΟΚ παρουσιάστηκε απόλυτα σοβαρός και με ένα σχήμα σχεδόν απόλυτα ελληνικό. Η μοναδική μη Ελληνίδα της επτάδας ήταν η Γουίλιαμς που αγωνίστηκε ως διαγώνια. Το ζήτημα δεν είναι σοβινιστικό αλλά ούτε ντε και καλά μια ελληνική ομάδα πρέπει να αποτελείται αποκλειστικά από Ελληνίδες. Το θέμα στην περίπτωση του ΠΑΟΚ είναι πως από τη μία διαθέτει τις πιο ταλαντούχες νεαρές Ελληνίδες αυτής της γενιάς και από την άλλη πως οι επιλογές των ξένων φάνηκε στην πράξη πως δεν ήταν οι καλύτερες δυνατές.

Αρχικά, ο ΠΑΟΚ με την Ηλιοπούλου ως πασαδόρο έχει μεγαλύτερη ηρεμία και πιο ορθολογική ανάπτυξη. Μπορεί η νεαρή πασαδόρος να μην έχει το ύψος της Βίγκαρς και να μην είναι η καλύτερη μπλοκέρ αλλά έχει καθαρό μυαλό, αξιοποιεί τις συμπαίκτριές της σωστά και έχει ικανότητα στον πρώτο χρόνο και τη συνεργασία με τις κεντρικές. Μπορεί η Πολυνοπούλου να πέρασε το δικό της διάστημα ντεφορμαρίσματος αλλά πλέον πατάει καλά και έχει σαν δίδυμο την Τσιόγκα που μπορεί στο Μαρκόπουλο να μην ήταν η κορυφαία όλων αλλά είναι ένα πολύτιμο εργαλείο για αυτή την ομάδα. Και φυσικά, στη θέση αυτή υπάρχει και η ικανότατη Τερζόγλου που πλάι σε μια καλή πασαδόρο μπορεί να ανεβάσει κατά πολύ το επίπεδο.

Το γεγονός ότι ο ΠΑΟΚ διαθέτει μια από τις πιο ελπιδοφόρες λίμπερο, την Ξανθοπούλου, είναι γνωστό και αυτό φαίνεται σε μια δύσκολη σεζόν όπου είναι ίσως η καλύτερη παίκτρια της ομάδας. Το μεγάλο κέρδος από το παιχνίδι με το Μαρκόπουλο, όμως, ήταν η εμφάνιση της Κυπαρίσση. Η ακραία του ΠΑΟΚ πέρασε μια πολύ δύσκολη σεζόν πέρυσι και επέστρεψε στον ΠΑΟΚ με στόχο να γίνει βασικό κομμάτι της ομάδας. Πλέον, αρχίζει να υπολογίζεται όλο και περισσότερο και η ίδια ανταπεξέρχεται απόλυτα σε αυτό το ρόλο. Η Κυπαρίσση θεωρείται ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα της νέας γενιάς και προφανώς δεν μπορεί να έχει δευτερεύοντα ρόλο πόσω μάλλον σε μια ομάδα που αναζητάει νέα συστήματα και νέους ρόλους για να ανακάμψει. Στο Μαρκόπουλο έδειξε όχι απλά ότι μπορεί να βγάλει καλές υποδοχές, να σερβίρει και να επιτεθεί με επιτυχία αλλά κυρίως πως μπορεί να καθοδηγήσει την ομάδα της. Ήταν αυτή που άλλαξε το ρυθμό όταν το παιχνίδι ήταν ακόμα σχεδόν σε ισορροπία και ήταν αυτή που έδωσε ηρεμία και αυτοπεποίθηση στις συμπαίκτριές της, κάτι το οποίο δεν μπορεί να καταλάβει κάποιος που δε βρίσκεται στο γήπεδο. Η αξιοποίηση της Κατερινιώτισσας ακραίας είναι κάτι που μπορεί να βοηθήσει ουσιαστικά τον ΠΑΟΚ και παράλληλα να της δώσει ακόμα μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση σε μια φάση όπου μπορεί από ταλέντο να γίνει ολοκληρωμένη παίκτρια.

Ενδεχομένως κάποιοι τραυματισμοί να έγιναν η αιτία να εμπιστευτεί ακόμα περισσότερες παίκτριες του ο Ντάρκο Ζάκοτς και εν τέλει αποδεικνύεται ευεργετικό. Η πορεία της ομάδας ως τώρα δεν αντικατοπτρίζει σε καμία περίπτωση της ποιότητά της ακόμα και αν κάθε νέα αρχή χρειάζεται χρόνο και υπομονή. Ο ΠΑΟΚ άλλαξε πολλά το καλοκαίρι αλλά όπως φάνηκε προς λάθος πορεία και αυτό αναγκάζει τους Θεσσαλονικείς να ψάξουν νέες λύσεις πρωτίστως όσον αφορά την πάσα αλλά και τη θέση της διαγώνιας. Η Ηλιοπούλου μπορεί να καλύψει προς το παρόν τη θέση της πασαδόρου αλλά η Γουίλιαμς δεν μπορεί για πολύ ακόμα να ανταπεξέλθει ως διαγώνια. Παρόλα αυτά η ομάδα δεν μπορεί να πάει χειρότερα από εδώ και πέρα. Η εικόνα αρχίζει να αλλάζει και φαίνεται πως το ευρωπαϊκό ταξίδι πέρα από ιστορικής σημασίας αποδεικνύεται και ευεργετικό για τις ίδιες τις αθλήτριες και τους δίνει κίνητρο για τη συνέχεια.

Η στιγμή της ανάκαμψης