Από τη 19η θέση στην κορυφή μέσα στον ναό της ταχύτητας. Αν υπήρχε ένας τρόπος για τον Κίμι Αντονέλι να φύγει από τη Monza στέλνοντας μήνυμα πρωταθλητή, τον βρήκε. Ο Ιταλός έχει πλέον ένα εντυπωσιακό μαξιλάρι. 66 βαθμοί από τον Τζορτζ Ράσελ, 76 από τον Λιούις Χάμιλτον και 96 από τον Λάντο Νόρις, με δέκα αγωνιστικά Σαββατοκύριακα να απομένουν.
Με επτά νίκες σε 13 Grand Prix, ο Αντονέλι έχει κάθε λόγο να θεωρείται το μεγάλο φαβορί. Αν το τελείωνε εδώ η Mercedes, θα μπορούσε ήδη να αρχίσει να αδειάζει χώρο στην τροπαιοθήκη. Μόνο που η Formula 1 δεν τελειώνει στη Monza. Και αυτό έχει μεγαλύτερη σημασία απ' όσο δείχνει το +66.
Η Monza φόρεσε στα ασημί
Το Ιταλικό Grand Prix δεν ήταν μια πίστα σαν όλες τις άλλες για τη Mercedes. Ήταν σχεδόν η ιδανική πίστα. Τεράστια διαστήματα με τέρμα γκάζι, ελάχιστη αεροδυναμική αντίσταση, βίαιη επιτάχυνση από τα chicanes και μεγάλη ανάγκη για αποτελεσματικό deployment της ηλεκτρικής ενέργειας.
Εκεί το power unit της Mercedes μπόρεσε να δείξει τα δόντια του. Η FIA έχει αξιολογήσει το μοτέρ της Red Bull ως το ισχυρότερο σε συγκεκριμένη μέτρηση του κινητήρα εσωτερικής καύσης, όμως αυτό δεν αποτυπώνει ολόκληρη την εικόνα ενός σύγχρονου power unit. Στη Monza η Mercedes είχε ένα σημαντικό όπλο στον τρόπο με τον οποίο αξιοποιούσε το ηλεκτρικό σκέλος, κρατώντας ισχύ διαθέσιμη εκεί όπου οι μεγάλες ευθείες την απαιτούσαν περισσότερο.
Το αποτέλεσμα το είδαμε. Το πρόβλημα για τη Mercedes είναι ότι δεν υπάρχει δεύτερη Monza. Το παραδέχθηκε και ο Τότο Βολφ. Η ιταλική πίστα βρίσκεται στο ένα άκρο του φάσματος. Το Monaco βρίσκεται στο άλλο. Και το πρωτάθλημα τώρα απομακρύνεται από το άκρο που βόλεψε περισσότερο το W17.
Από τα 350 χλμ. στις στροφές της Μαδρίτης
Το πρώτο τεστ έρχεται αμέσως. Το Madring αποτελεί λευκό χαρτί για ολόκληρο το grid, όμως η χάραξή του δείχνει ένα πράγμα: πολύ μεγαλύτερη πυκνότητα στροφών και πολύ μικρότερη εξάρτηση από την τελική ταχύτητα σε σχέση με τη Monza.
Εκεί αρχίζουν να μπαίνουν ξανά στην κουβέντα τα δυνατά σημεία της McLaren και της Ferrari. Η MCL40 έχει δείξει ότι αισθάνεται καλύτερα όταν οι στροφές μεγαλώνουν σε διάρκεια και απαιτούν σταθερό αεροδυναμικό φορτίο. Η Ferrari επίσης περιμένει ότι η Μαδρίτη θα κρύψει καλύτερα την αδυναμία της στην καθαρή ισχύ που φάνηκε ξανά στην Ιταλία.
Και η Mercedes πηγαίνει εκεί χωρίς το επόμενο μεγάλο πακέτο αναβαθμίσεων. Αυτό έχει σημασία.
Η ομάδα του Μπράκλεϊ δεν περιμένει τις νέες βελτιώσεις πριν από τη Μαλαισία. Ο Βολφ γνωρίζει επομένως ότι μπορεί να μεσολαβήσουν αγώνες στους οποίους ο στόχος δεν θα είναι το ψηλότερο σκαλί, αλλά ο περιορισμός της ζημιάς. Για έναν πρωτοπόρο με +66, αυτή είναι μια εντελώς διαφορετική μορφή αγώνα. Δεν χρειάζεται να κερδίζεις πάντα. Πρέπει να ξέρεις πότε δεν επιτρέπεται να χάσεις πολλά.
Μπακού: Εκεί που οι υπολογισμοί πάνε περίπατο
Μετά τη Μαδρίτη έρχεται το Αζερμπαϊτζάν. Η τεράστια ευθεία του Μπακού θα ξαναδώσει αξία στην ισχύ και στο energy deployment της Mercedes. Μέχρι εδώ ακούγεται ευχάριστο για τον Αντονέλι. Μετά έρχεται το υπόλοιπο Μπακού. Στενά περάσματα, τοίχοι, βαριά φρεναρίσματα, Safety Cars και ένας αγώνας που έχει αποκτήσει την τάση να τινάζει στρατηγικές στον αέρα.
Σε ένα πρωτάθλημα με διαφορά 66 βαθμών, μία εγκατάλειψη έχει πολύ μεγαλύτερη αξία από όσο φαίνεται. Αν ο Αντονέλι γράψει μηδέν και ένας αντίπαλος πάρει 25 βαθμούς, περισσότερο από το ένα τρίτο του σημερινού πλεονεκτήματος απέναντι στον Ράσελ εξαφανίζεται σε ένα απόγευμα. Και ξαφνικά το +66 μπορεί να γίνει +41. Τότε η εικόνα του πρωταθλήματος αλλάζει χρώμα.
Από τη Μαλαισία αρχίζει ο δεύτερος αγώνας
Η Sepang μπορεί να αποτελέσει το πραγματικό σημείο καμπής. Όχι μόνο επειδή είναι μια πολύ πιο ολοκληρωμένη πίστα, με γρήγορες και αργές στροφές, μεγάλες ευθείες και υψηλές απαιτήσεις από ελαστικά και αεροδυναμική. Εκεί περιμένει η Mercedes το επόμενο σημαντικό upgrade της. Η McLaren, από την άλλη, θεωρεί τη Μαλαισία μία από τις πίστες που μπορούν να αναδείξουν καλύτερα το μονοθέσιό της. Ο Αντρέα Στέλα έχει βάλει στην ίδια κατηγορία το Austin και τη Βραζιλία, ακριβώς επειδή οι μεγαλύτερες στροφές επιτρέπουν στην MCL40 να δουλεύει μέσα στο παράθυρο που της αρέσει.
Και κάπου εδώ η μάχη του πρωταθλήματος παύει να είναι μόνο Αντονέλι εναντίον Ράσελ, Χάμιλτον και Νόρις. Γίνεται και Mercedes εναντίον McLaren εναντίον Ferrari στον αγώνα εξέλιξης. Ένα καλό upgrade μπορεί να αξίζει δέκατα. Δύο δέκατα μπορούν να αλλάξουν σειρά εκκίνησης. Μία σειρά εκκίνησης μπορεί να αλλάξει ολόκληρη Κυριακή. Στο τελευταίο τρίτο μιας σεζόν, το εργοστάσιο μπορεί να πάρει βαθμούς χωρίς να βρίσκεται καν στην πίστα.
Ο Ράσελ έχει το μεγαλύτερο πρόβλημα
Παράδοξο, αλλά ο πλησιέστερος βαθμολογικά αντίπαλος του Αντονέλι βρίσκεται ίσως στη δυσκολότερη θέση. Ο Τζορτζ Ράσελ απέχει 66 βαθμούς και διαθέτει το ίδιο μονοθέσιο. Αυτό αφαιρεί από την εξίσωση το μεγαλύτερο όπλο που μπορούν να αποκτήσουν ο Χάμιλτον ή ο Νόρις: ένα ξαφνικά ταχύτερο αυτοκίνητο.
Αν η McLaren βρει τρία δέκατα με ένα upgrade ή η Ferrari πετύχει ιδανικά το παράθυρο λειτουργίας της σε μια σειρά από πίστες, η ισορροπία μπορεί να αλλάξει. Ο Ράσελ δεν μπορεί να περιμένει κάτι αντίστοιχο. Κάθε βελτίωση της Mercedes θα βρίσκεται και κάτω από τον Αντονέλι. Για να επιστρέψει πραγματικά στη μάχη, πρέπει πρωτίστως να αρχίσει να τον κερδίζει με το ίδιο υλικό. Και μέχρι τώρα αυτό συμβαίνει πολύ λιγότερο συχνά απ' όσο χρειάζεται.
Ο πραγματικός αντίπαλος του Αντονέλι μπορεί να είναι η πίεση
Εδώ μπαίνει η μοναδική παράμετρος που δεν μετριέται σε δέκατα. Ο Αντονέλι είναι 20 ετών. Βρίσκεται μόλις στη δεύτερη σεζόν του και ξαφνικά δεν οδηγεί για να αποδείξει ότι αξίζει μία θέση στη Mercedes. Οδηγεί για να γίνει ο νεότερος παγκόσμιος πρωταθλητής στην ιστορία της Formula 1. Μέχρι τώρα δεν έχει δείξει ότι το βάρος τον επηρεάζει. Το αντίθετο. Η Monza ήταν ίσως η πιο ακραία απόδειξη.
Όσο όμως μικραίνει το ημερολόγιο, αλλάζει και ο τρόπος που διαβάζεται κάθε λάθος. Ένα κακό qualifying τον Μάρτιο είναι ένα κακό qualifying. Ένα κακό qualifying όταν απομένουν τρεις αγώνες και ο αντίπαλος έχει πλησιάσει στους 20 βαθμούς γίνεται ιστορία ολόκληρου Σαββατοκύριακου. Εκεί αρχίζει ένα διαφορετικό πρωτάθλημα.
Το +66 είναι μεγάλο, αλλά δεν είναι ασφάλεια «ζωής»
Ο Αντονέλι δεν χρειάζεται πλέον να κυνηγά κάθε νίκη σαν να είναι η τελευταία. Οι αντίπαλοί του είναι αυτοί που πρέπει να ρισκάρουν. Αυτό είναι το μεγαλύτερο πλεονέκτημά του. Υπάρχει όμως και η άλλη πλευρά. Η Mercedes φεύγει από την πίστα που ταίριαξε περισσότερο στα χαρακτηριστικά της. Η McLaren περιμένει σιρκουί που θεωρεί δικά της. Η Ferrari συνεχίζει να εξελίσσει το μονοθέσιό της. Τα upgrades μπορούν να μετακινήσουν τις ισορροπίες και δέκα αγώνες αφήνουν αρκετό χώρο για μία βλάβη, μία επαφή ή μία βροχερή Κυριακή να αλλάξει τα μαθηματικά.
Οι 66 βαθμοί είναι ένα πολύ μεγάλο μαξιλάρι. Δεν είναι ακόμη στρώμα για να κοιμηθεί ήσυχος. Ο Αντονέλι έχει βάλει το ένα χέρι στο πρωτάθλημα. Για το δεύτερο, θα χρειαστεί να αποδείξει ότι μπορεί να κερδίσει και το διαφορετικό παιχνίδι που αρχίζει μετά τη Monza.
Οι 10 αγώνες που απομένουν
| Grand Prix | Ημερομηνία |
|---|---|
| Μαδρίτη | 11-13 Σεπτεμβρίου |
| Αζερμπαϊτζάν | 24-26 Σεπτεμβρίου |
| Μαλαισία | 2-4 Οκτωβρίου |
| Σιγκαπούρη* | 9-11 Οκτωβρίου |
| ΗΠΑ | 23-25 Οκτωβρίου |
| Μεξικό | 30 Οκτωβρίου - 1 Νοεμβρίου |
| Βραζιλία | 6-8 Νοεμβρίου |
| Las Vegas | 20-22 Νοεμβρίου |
| Κατάρ | 27-29 Νοεμβρίου |
| Άμπου Ντάμπι | 4-6 Δεκεμβρίου |
* Sprint weekend
