Ο Χρήστος Κόντης πέρασε από το Καραϊσκάκη και καρατσέκαρε το διαβατήριό του για το Big-4, το «Μεντιλίμπαρ οέ οέ οέ» έκανε δρομολόγιο Καραϊσκάκη-ΟΑΚΑ, Μπρινιόλι και Παβλένκα φόρεσαν τα καλύτερα γάντια της 4ης αγωνιστικής, η ΑΕΚ γνώρισε τον… Μούυκου...Ρέτσο και στη Super League ψάχνουμε ακόμα αν η μπάλα πέρασε τη γραμμή. Το «Μετά το 90’» μαζεύει όσα άφησε πίσω της η 4η μέρα της SL.
Η σέντρα: Μεντιλίμπαρ οε οε οε και Κόντης για Big-4
Από τον πάγκο έφυγε. Από το Καραϊσκάκη, όπως γράφαμε, αποδείχθηκε πολύ δυσκολότερο να φύγει.
Ο ΟΦΗ κέρδισε 1-0 τον Ολυμπιακό μέσα στον Πειραιά, το ντεμπούτο του Ιμανόλ Αλγουαθίλ βάφτηκε μαύρο και από κάποια στιγμή και μετά το βράδυ απέκτησε soundtrack: «Μεντιλίμπαρ οέ οέ οέ». Ολόκληρο το γήπεδο.
Κι επειδή το ελληνικό ποδόσφαιρο μπορεί να κάνει ένα σύνθημα περιοδεία γρηγορότερα από τραγουδιστή, 24 ώρες αργότερα ακούστηκε και στο ΟΑΚΑ. Μόνο που εκεί είχε αλλάξει εντελώς νόημα. Από μήνυμα των φίλων του Ολυμπιακού προς τη διοίκησή τους, έγινε καζούρα των φίλων του Παναθηναϊκού προς τους ερυθρόλευκους.
Πειραιάς-Μαρούσι ένα «Μεντιλίμπαρ οέ οέ οέ» δρόμος.
Μέσα σε όλον αυτόν τον θόρυβο, πάντως, κινδυνεύουμε να αδικήσουμε τον άνθρωπο που προκάλεσε το πάρτι. Τον Χρήστο Κόντη.
Ο οποίος δεν έγινε καλός προπονητής επειδή νίκησε τον Ολυμπιακό. Το βιογραφικό είχε ήδη ένα τεράστιο παράσημο: ως υπηρεσιακός στον Παναθηναϊκό πήρε το Κύπελλο Ελλάδας απέναντι στον Άρη. Τώρα, με όσα παρουσιάζει στον ΟΦΗ, το έχει καρατσεκάρει.
Το 0-1 στο Καραϊσκάκη είναι η σφραγίδα και ναι, μπορούμε να το γράψουμε καθαρά: ο Χρήστος Κόντης είναι Έλληνας προπονητής έτοιμος για πάγκο του Big-4. Χωρίς το γνωστό ελληνικό «ναι μεν, να δούμε όμως…».
Τα καλύτερα γάντια: Παβλένκα ή Μπρινιόλι;
Αν η αγωνιστική είχε βιτρίνα τερματοφυλάκων, αυτή την εβδομάδα θα είχε δύο ζευγάρια γάντια μπροστά.
Γίρι Παβλένκα και Αλμπέρτο Μπρινιόλι.
Ο Παβλένκα στο ντέρμπι με τον Άρη έκανε τρεις επεμβάσεις, όλες σε προσπάθειες μέσα από την περιοχή, με 1,20 αποτραπέντα γκολ. Ο Μπρινιόλι στην Τρίπολη είχε τέσσερις επεμβάσεις, τρεις μέσα από την περιοχή, δύο υψηλές αποκρούσεις και 1,00 αποτραπέν γκολ.
Κοινός βαθμός αξιολόγησης από την πλατφόρμα Sofascore; 8,3.
Ο πρώτος έβαλε το χέρι του για να πάρει ο ΠΑΟΚ το ντέρμπι με τον Άρη, ο δεύτερος το έβαλε ξανά και ξανά για να μη φύγει η ΑΕΚ από την Τρίπολη χωρίς ούτε τον βαθμό.
Κι αν ο Παβλένκα μας έχει μάθει να σηκώνει τείχος, ο Ιταλός που τόσα έχει ακούσει (κι έχει κάνει) μπήκε για τα καλά στα γάντια του Στρακόσα. Και τα γάντια, ως γνωστόν, χωράνε έναν κάθε φορά.
Στα αποδυτήρια: Ο Ιβάν έβαλε πρωτάθλημα και πριμ στο τραπέζι
Μια εβδομάδα μετά την ήττα από τον Παναθηναϊκό και πριν από το ντέρμπι με τον Άρη, ο Ιβάν Σαββίδης πήγε στην προπόνηση του ΠΑΟΚ.
Το μήνυμα είχε τρεις λέξεις που δύσκολα παρερμηνεύονται: πρωτάθλημα, αίμα, πριμ.
Στήριξη στον Αλέσιο Λίσι και στο πλάνο του, απαίτηση οι παίκτες να γίνουν «μια γροθιά», μεγάλο πριμ για την κατάκτηση του τίτλου και η εντολή να τα δίνουν όλα από το πρώτο μέχρι το τελευταίο σφύριγμα. Για το ντέρμπι ειδικά, τους προειδοποίησε να μην αντιμετωπίσουν τον Άρη σαν αδύναμο αντίπαλο.
Ο ΠΑΟΚ απάντησε με 2-0.
Κόντρα στη ροή: Η ΑΕΚ βρήκε Μουκου...Ρέτσο
Δύο εκτός, δύο 1-1. Κηφισιά και Τρίπολη έχουν ήδη κοστίσει στην ΑΕΚ τέσσερις βαθμούς μέσα στις πρώτες τέσσερις αγωνιστικές και στο δεύτερο στραβοπάτημα ήρθε εκείνο το τσαφ του Μουκουντί που έδωσε στον Αστέρα την ισοφάριση. Μούκου...Ρέτσος ένα πράγμα, έτσι γιατί κάποιες γκελες δεν χρειάζονται tactical board, αλλά όνομα.
Το παράδοξο είναι ότι από το ίδιο παιχνίδι η ΑΕΚ έφυγε έχοντας τον καλύτερό της παίκτη κάτω από τα δοκάρια. Ο Μπρινιόλι, όπως είπαμε πιο πάνω, την κράτησε όρθια στο 62’, στο 64’ και στο 76’, ενώ όταν ήρθε η ώρα να κλέψει εκείνη το ματς, ο Γιόβιτς έχασε στο τέλος δύο ευκαιρίες που ένας φορ της δικής του κλάσης θα ήθελε μάλλον να διαγραφούν από το αρχείο.
Ο Νίκολιτς πήρε την ευθύνη πάνω του. Το πρώτο μικρό καμπανάκι πάντως ακούστηκε: η ΑΕΚ είναι 2/2 στις γκέλες μακριά από το σπίτι της.
Στη γραμμή: Goal-line technology ή… no goal technology;
Μπάλα στο δοκάρι. Κάτω. Γραμμή. Πέρασε; Δεν πέρασε; Πάμε replay. Άλλο replay. Ζουμ. Σταμάτα το εκεί. Όχι εκεί, ένα καρέ πίσω.
Καλώς ήρθατε στη Super League του 2026.
Στο Ηρακλής-Ατρόμητος είδαμε ξανά φάση στην οποία ψάχναμε αν ολόκληρη η μπάλα πέρασε τη γραμμή. Μία αγωνιστική νωρίτερα είχαμε κάνει την ίδια κουβέντα με την προσπάθεια του Ταμπόρδα.
Και κάπου εδώ η απουσία του goal-line technology από λεπτομέρεια έχει γίνει κανονικό θέμα του πρωταθλήματος.
Το αστείο είναι ότι μιλάμε για την πιο «ναι ή όχι» απόφαση που μπορεί να υπάρξει στο ποδόσφαιρο. Δεν εξετάζεις πρόθεση, ένταση μαρκαρίσματος ή φυσική θέση χεριού. Η μπάλα πέρασε ή δεν πέρασε.
Κι εμείς έχουμε καταφέρει να κάνουμε ακόμα κι αυτό συζήτηση. Goal-line technology θέλαμε. No goal technology αποκτήσαμε.
Και μιας και βρισκόμαστε στον Ηρακλή, για το ακυρωμένο δεύτερο γκολ του να πούμε κάτι. Το ξαναείδαμε. Φάουλ εμείς δεν βλέπουμε. Οπότε καταλαβαίνουμε πολύ καλά γιατί στη Θεσσαλονίκη ακόμα βράζουν.
Αλλαγή φάσης: Ένα κλέψιμο, μία πάσα, ένα γκολ
Η Καλαμάτα περίμενε 26 χρόνια για να πανηγυρίσει ξανά νίκη στη μεγάλη κατηγορία και το έκανε με ανατροπή απέναντι στον Βόλο.
Θα μπορούσαμε να μείνουμε στην ιστορικότητα. Προτιμάμε μία φάση στις καθυστερήσεις.
Ο Βόλος προσπαθεί να φύγει στην κόντρα. Ο Ντιαρά κλέβει από τον Λάμπρου έξω από την περιοχή και από εκείνη τη στιγμή η Καλαμάτα χρειάζεται ελάχιστα για να μετατρέψει την άμυνα σε επίθεση. Ο Ντιαρά σηκώνει αμέσως κεφάλι, παίζει τη σωστή πάσα, ο Χάμζα τελειώνει τη φάση και γράφει το 3-1.
Αν ένας προπονητής ακαδημιών θέλει να δείξει σε ένα παιδί πώς τιμωρείς ένα λάθος του αντιπάλου πριν προλάβει να οργανωθεί ξανά, αυτή είναι μια χαρά φάση για το βίντεο.
Ανάκτηση, μετάβαση, εκτέλεση. Τρία μαθήματα ποδοσφαίρου σε λίγα δευτερόλεπτα.
Και μια ιστορική νίκη έκλεισε με ένα γκολ που εξηγεί ωραία πόσο γρήγορα μπορεί να αλλάξει κατεύθυνση ένα παιχνίδι.
Στο δεύτερο δοκάρι: Ουναΐ, έχει και γκολ το μενού
Την προηγούμενη εβδομάδα είδαμε τον Ουναΐ να επιστρέφει και να θυμίζει αμέσως γιατί ο Παναθηναϊκός επένδυσε πάνω του.
Αυτή την εβδομάδα είπε να προσθέσει κάτι ακόμα.
Μπουμπουνητό έξω από την περιοχή, γκολάρα, πρώτο πράσινο γκολ και ΟΑΚΑ στο πόδι.
Ο Ταμπόρδα είχε ανοίξει το σκορ με κεφαλιά πριν αναγκαστεί να αποχωρήσει τραυματίας, ο Ουναΐ έβαλε τη δική του υπογραφή και ο Παναθηναϊκός συνέχισε να δείχνει ότι το μεγάλο του όπλο φέτος ίσως είναι η ποσότητα διαφορετικών λύσεων που διαθέτει.
Και κάπου εδώ αξίζει να σταθούμε σε αυτό που είπε ο Γιάννης Αναστασίου: δεν θυμάται τον Παναθηναϊκό τα τελευταία χρόνια με τόση ποιότητα.
Βαρύ κομπλιμέντο από άνθρωπο που τον έχει ζήσει και από μέσα.
Η ερώτηση της εβδομάδας:
Γιατί το δείγμα μεγαλώνει. Και μαζί του μεγαλώνει και η απαίτηση.
Στις καθυστερήσεις...
Τέσσερις αγωνιστικές χρειάστηκαν για να έχουμε έναν απολυμένο προπονητή να ακούγεται σχεδόν ταυτόχρονα ως σύνθημα λατρείας και καζούρας, έναν Έλληνα κόουτς να... χτυπά την πόρτα του Big-4, δύο τερματοφύλακες να διεκδικούν το MVP, έναν… Μουκου...Ρέτσο και μια γραμμή τέρματος που χρειάζεται μαντεψιά.
Και είμαστε ακόμα Σεπτέμβρη ε...
