Η κατάσταση στις φοιτητικές εστίες του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων δεν αποτελεί απλώς μια δυσλειτουργία, αλλά ένα σύμπτωμα συστημικής κατάρρευσης που οι ίδιοι οι φοιτητές χαρακτηρίζουν ως «υγειονομική βόμβα». Η κρίση έλαβε επίσημη μορφή στις 28 Αυγούστου, όταν ψηφίστηκε ο νέος εσωτερικός κανονισμός, ο οποίος μετατρέπει τη φοιτητική μέριμνα από κοινωνικό δικαίωμα σε μια ιδιότυπη «ξενοδοχειακή επιχείρηση».
Σύμφωνα με τις καταγγελίες του Συλλόγου Εστιακών Φοιτητών, η διοίκηση λειτουργεί πλέον ως «τράπεζα», επιβάλλοντας έναν οικονομικό εκβιασμό που στοχεύει τους πλέον αδύναμους, την ώρα που οι υποδομές παραπαίουν.
Το «χαράτσι» των 40 ευρώ και οι κυρώσεις
Ο νέος κανονισμός εισάγει μια σειρά από τιμωρητικές διατάξεις που θυμίζουν περισσότερο εισπρακτικό μηχανισμό παρά εκπαιδευτικό ίδρυμα. Η επιβολή αυτού του «αντιτίμου» σε κτίρια που καταρρέουν συνιστά μια παράλογη απαίτηση που μετατρέπει τη δημόσια παιδεία σε εμπόρευμα:
- Επιβολή μηνιαίου ενοικίου/διδάκτρων ύψους 40 ευρώ.
- Άμεση μεταφορά κάθε ληξιπρόθεσμης οφειλής στην εφορία.
- Απειλή έξωσης εντός μόλις 5 μηνών για όσους αδυνατούν να ανταποκριθούν στην πληρωμή.
- Σύνδεση της αποπληρωμής των χρεών με το δικαίωμα λήψης πτυχίου, θέτοντας οικονομικά αναχώματα στην ολοκλήρωση των σπουδών.
Οι φοιτητές επισημαίνουν στο OPEN πως οι εστίες, που προορίζονται για τη στήριξη των οικονομικά ασθενέστερων, μετατρέπονται σε όχημα για να καλυφθούν οι «τρύπες» του προϋπολογισμού του Πανεπιστημίου, την ίδια στιγμή που οι δικαιούχοι απειλούνται με στέρηση της φοιτητικής τους ιδιότητας.
Κτιριακή κατάρρευση και το ερώτημα των 7 εκατομμυρίων
Η απαίτηση για καταβολή ενοικίου φαντάζει προκλητική όταν συγκρίνεται με την οικτρή εικόνα των κτιρίων, τα οποία έχουν να συντηρηθούν ουσιαστικά από την ημέρα της κατασκευής τους. Εδώ και μια δεκαετία, η υποχρηματοδότηση έχει οδηγήσει σε πλήρη απαξίωση των υποδομών, ενώ η έλλειψη επαρκούς τεχνικής υπηρεσίας καθιστά αδύνατη ακόμα και τη στοιχειώδη αποκατάσταση ζημιών.
Το κεντρικό ερώτημα που απευθύνουν οι φοιτητές στη διοίκηση παραμένει αναπάντητο και αφορά τη διαφάνεια: Το κονδύλι των 7 εκατομμυρίων ευρώ που προοριζόταν για τη συντήρηση των εστιών, γιατί δεν επαρκεί για να εξασφαλίσει αξιοπρεπείς συνθήκες; Πού κατευθύνθηκαν αυτοί οι πόροι, όταν οι ένοικοι καλούνται τώρα να πληρώσουν από το υστέρημά τους για να καλύψουν διοικητικά ελλείμματα;
«Τις εστίες τις έχουμε ήδη πληρώσει»
Η απόγνωση των φοιτητών αποτυπώνεται στις μαρτυρίες τους. Η πρόεδρος του Συλλόγου Εστιακών Φοιτητών Π.Ι., Νατάσα Γκάκι, ξεκαθάρισε τη θέση των σπουδαστών απέναντι στην κρατική αναλγησία: «Αυτές τις εστίες τις έχουμε χιλιοπληρώσει με τις φορολογίες των γονιών μας». Πρόκειται για μια ισχυρή υπενθύμιση ότι η φοιτητική μέριμνα δεν είναι παροχή, αλλά ανταποδοτικό δικαίωμα της κοινωνίας.
Ο Χρήστος Τύπου, μέλος του ΔΣ, ανέδειξε τη σκληρή πραγματικότητα για μια μέση οικογένεια. Το ετήσιο κόστος των 500 ευρώ (το οποίο αντιστοιχεί σε 12,5 μηνιαίες δόσεις του «χαρατσιού») δεν είναι ένα αμελητέο ποσό: «500 ευρώ η οικογένειά μου δίνει στο πετρέλαιο. Θα πρέπει να κοπεί από εκεί. Εγώ μπήκα σε ένα δημόσιο και δωρεάν πανεπιστήμιο με σκοπό να έχω ένα μέλλον και αυτό που έχω μπροστά μου είναι ότι δεν θα πάρω πτυχίο και θα μου μπούνε και χρέη στην εφορία».
Πηγή: ethnos.gr
