Το πρώτο ημίχρονο ήταν τόσο αδιάφορο που αν έλεγε κανείς στους θεατές αυτού του παιχνιδιού ότι το δεύτερο ημίχρονο θα ήταν γεμάτο συγκινήσεις δεν υπήρχε περίπτωση να τον πιστέψουν. Το πρώτο 45λεπτο ήταν τυπικό παιχνίδι κέντρου με τις δυο ομάδες να αλληλοεξουδετερώνονται στον χώρο της μεσαίας γραμμής και τις αξιοσημείωτες στιγμές να έρχονται με το σταγονόμετρο.
Τα... χασμουρητά του πρώτου μέρους συνεχίστηκαν και στα πρώτα λεπτά της επανάληψης και όταν στο 55ο λεπτό έπεσε ένα μέρος από τα φώτα του γηπέδου με αποτέλεσμα ο μισός αγωνιστικός χώρος να βυθιστεί στο σκοτάδι, λογικά κάποιοι παραλίγο να... κοιμηθούν. Όταν μετά από 20 λεπτά ωστόσο τα φώτα επανήλθαν και το παιχνίδι ξεκίνησε εκ νέου, το παιχνίδι απέκτησε μαζεμένη όλη την ένταση που του έλειπε.
Πρώτα ήρθε το πέναλτι υπέρ της ΑΕΚ με τον Καρασαλίδη να ανατρέπει εκτός περιοχής τον Αλμπάνη και τον Σιδηρόπουλο να κάνει ένα τραγικό λάθος δείχνοντας την άσπρη βούλα. Στη συνέχεια ήρθε η ξαφνική μετάλλαξη του Πόνσε που από ωραίος -που ευστόχησε στο πέναλτι και έδωσε προβάδισμα στην ΑΕΚ- έγινε μοιραίος καθώς δέχθηκε δεύτερη κίτρινη και άφησε την Ένωση με παίκτη λιγότερο.
Με τον Ατρόμητο να υπερτερεί αριθμητικά στα εναπομείναντα 28 λεπτά του αγώνα, η ομάδα του Περιστερίου πήρε τον έλεγχο αλλά δεν έχανε ευκαιρίες. Αντίθετα, η ΑΕΚ είτε αμυνόμενη μαζικά είτε κρατώντας τη μπάλα στον χώρο του κέντρου, ήταν η ομάδα που έμοιαζε να διαχειρίζεται πολύ πιο αποτελεσματικά τη συνθήκη. Πολύ λογικά το 0-1 έμεινε μέχρι το τελευταίο σφύριγμα.
