MENU

Ολοκληρώθηκε, λοιπόν, η φάση των 16 του Τσάμπιονς Λιγκ. Ένας γύρος που μας χάρισε μεγάλες συγκινήσεις και που με μία γρήγορη ματιά μπορεί κανείς να παρατηρήσει πως βγάζει μεγάλους νικητές τους Άγγλους. Σε τρεις μονομαχίες κόντρα σε γερμανικές, οι αγγλικές ομάδες πέτυχαν ισάριθμες προκρίσεις και πλέον τα προημιτελικά της διοργάνωσης αποτελούνται από τέσσερις εκπροσώπους της Πρέμιερ Λιγκ. Μάντσεστερ Σίτι, Λίβερπουλ, Τότεναμ και Μάντσεστερ Γιουντάιτεντ κατάφεραν να προκριθούν κόντρα σε Σάλκε, Μπάγερν Μονάχου, Μπορούσια Ντόρτμουντ και Παρί Σεν Ζερμέν αντίστοιχα, δείχνοντας με τον πλέον πειστικό τρόπο πως... οι Άγγλοι ξανάρχονται.

Αυτή είναι η πρώτη φορά μετά από 10 ολόκληρα χρόνια που υπάρχουν τέσσερις αγγλικοί σύλλογοι στην τελική οκτάδα της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης, ενώ μάλιστα είναι η πρώτη μετά το 2006 και άρα μετά από 13 χρόνια που δεν υπάρχει καμία γερμανική. Συνολικά, θα έλεγε κανείς πως τα τελευταία χρόνια οι ομάδες από το Νησί δεν είχαν να παρουσιάσουν μεγάλες επιτυχίες στα Κύπελλα Ευρώπης. Η Λίβερπουλ πέρσι έφτασε στον τελικό όντας η πρώτη αγγλική ομάδα που το πετυχαίνει μετά το 2012 και την Τσέλσι στον νικηφόρο τότε τελικό κόντρα στην Μπάγερν μέσα στο Μόναχο. Τα χρόνια που μεσολάβησαν μπορεί να θεωρηθεί ένα αρκετά μεγάλο διάστημα αν αναλογιστεί κανείς τις επιτυχίες που σημείωναν τα προηγούμενα όταν για παράδειγμα από το 2005 ως και το 2012 δεν υπήρξε αγγλική ομάδα στο μεγάλο ραντεβού μόνο το 2010 στο Σαντιάγκο Μπερναμπέου της Μαδρίτης όταν η Ίντερ βρήκε απένατί της την Μπάγερν Μονάχου.

Επιστρέφοντας, λοιπόν, στο σήμερα βλέπουμε πως οι αγγλικές ομάδες επιστρέφουν και πάλι στο κορυφαίο επίπεδο. Τα χρόνια της απουσίας τους που κατά κύριο λόγω κυριάρχησαν Ρεάλ Μαδρίτης, Μπαρτσελόνα και Μπάγερν Μονάχου φαίνεται πως περνούν ιστορία και αυτό έχει τη δική του εξήγηση. Η Ρεάλ Μαδρίτης για να φτάσει σε όλες αυτές τις επιτυχίες έκανε τεράστιες επενδύσεις που ήταν αδύνατο να τις συνεχίσει, η Μπαρτσελόνα στηρίχθηκε σε μία φουρνιά της μασία που το ταλέντο της ήταν τεράστιο, ενώ η Μπάγερν Μονάχου με τη δυναμική και του νεόχτιστου γηπέδου της πήρε ό,τι καλύτερο κυκλοφορούσε από παίκτες στη Γερμανία, μην αφήνοντας καμία άλλη ομάδα να διεκδικήσει με αξιώσεις το πρωτάθλημα και μετατρέποντας την Μπουντεσλίγκα σε παράσταση για έναν ρόλο. Από κοντά βρέθηκε τα προηγούμενα χρόνια και η Ατλέτικο που προσπάθησε να φτάσει στην κορυφή μέσα από ένα δικό της μοντέλο που όμως φάνηκε πως έχει ένα ταβάνι και δεν μπορεί να συνεχιστεί. Παρ' όλα αυτά, επειδή μέσα από ένα ανταγωνιστικό πρωτάθλημα βγαίνει πάντα κερδισμένος και ο πιο ισχυρός, σήμερα αυτό γυρνάει μπούμερανγκ στους Βαυαρούς που βλέπουν πως σε ευρωπαϊκό επίπεδο μένουν πίσω από τους ανταγωνιστές τους.

Παράλληλα, γίνεται αντιληπτό πως το καλύτερο πρωτάθλημα στον κόσμο είναι αυτό που έχει και τις πιο στέρεες βάσεις και δεν είναι άλλο από την Πρέμιερ Λιγκ. Με εξαίρεση θα έλεγε κανείς την Μάντσεστερ Σίτι που τώρα προσπαθεί να κάνει τη δική της υπέρβαση και να φτάσει σε μία επιτυχία στο Τσάμπιονς Λιγκ, οι υπόλοιπες ομάδες παλεύουν για να έχουν μία σταθερή πορεία μέσα από τον ανταγωνισμό και τις απαιτήσεις που διαμορφώνει το ίδιο τους το πρωτάθλημα. Έτσι, στο τέλος της ημέρας βγαίνουν κερδισμένες και αποδεικνύουν πως το μεγαλύτερο ζητούμενο είναι η σταθερότητα.

Άλλωστε, πλέον με το γερμανικό πρωτάθλημα να βρίσκεται σε πτώση και τις ισπανικές ομάδες να μην μπορούν να ακολουθήσουν στο τέμπο των αγγλικών, ενδέχεται να ανοίγει ένας νέος κύκλος που μπορεί να βρει τους εκπροσώπους της Πρέμιερ Λιγκ πρωταγωνιστές. Το μόνο πρωτάθλημα που μετά από αρκετά δύσκολα χρόνια δείχνει και πάλι να έχει ανοδικές τάσεις είναι το ιταλικό όπου και πάλι αυτή τη στιγμή έχει μόνο τη Γιουβέντους που μπορεί να κοντράρει στα ίσια τους άλλους μεγάλους της Γηραιάς Ηπείρου. Μίλαν και Ίντερ δείχνουν πως χρειάζονται ακόμα χρόνο για να μπορέσουν να επανέλθουν στα στάνταρ του παρελθόντος. Όλα αυτά και ενώ βρισκόμαστε στην τελική ευθεία για το Brexit. Ή, μήπως, όχι;

Το Brexit άργησε μερικές εβδομάδες
EVENTS