Close

Αδημονία. Επιστροφή. Καρδιοχτύπι. ΑΕΚ!

Χρόνος ανάγνωσης: 7’

Εδώ ξανά! Στην κορυφαία διοργάνωση, στο Champions League, στα αστέρια. Και μπορεί να μην είναι πολλά αριθμητικά τα όσα έχει ζήσει η ΑΕΚ, αλλά είναι τόσο έντονα που χαρακτηρίζονται αξέχαστα!

Πάρε ένα λεπτό και σκέψου. Τον Τόνι Σαβέφσκι στην Τεργέστη και στη Νέα Φιλαδέλφεια. Τον Βασίλη Τσιάρτα με τη Ρεάλ, τον Ντέμη με την Ρεάλ, τον Τσιάρτα με την Ντέπορ, τον Σεντένο στο «Σαντιάγκο Μπερναμπέου». Και τώρα, πάρε μια ανάσα για να συνεχίσουμε. Τον Ζούλιο Σέζαρ με τη Μίλαν, τον Λύμπε με τη Λιλ, την ατμόσφαιρα στο ΟΑΚΑ, τις απογοητεύσεις της dream team, την αποθέωση του Άκη Ζήκου, το «γαμώτο» στο Βέλγιο. Εκεί σταμάτησε ο χρόνος. Στο Άντερλεχτ. 41 χιλιόμετρα βορειότερα, ο χρόνος μετράει ξανά. Στο Άμστερνταμ! 

Α Ε Κ

Το άρθρο συνεχίζεται μετά τη διαφήμιση

Αφέλεια. Εμπειρία. Κεφαλιά.

Όπως εκείνο το πρώτο βράδυ στην ιστορία της στο Champions League. Εκείνο που ξαφνικά είδες στο 15ο λεπτό τον Τόνι Σαβέφσκι να εκτελεί στην αριστερή γωνία του ... και να τρέχει στη σέντρα λες και μόλις είχε μειώσει σε 5-1. Αυτός ήταν, όμως, πάντα ο Τόνι, δε ήταν και περίεργο. Το περίεργο ήρθε μετά.

Όταν ο Πανούτσι σηκώθηκε στο δεύτερο δοκάρι και ισοφάρισε στο 68' και όταν ξανά μετά έδωσε το προβάδισμα στη Μίλαν στο 75'. Ο δεξιός οπισθοφύλακας. 21 ετών τότε. Γκολ έβαλε αρκετά στην καριέρα του. Και παρότι μοιάζει παράδοξο το έκανε ξανά μετά την ΑΕΚ. Στον Άρη, στην Κατάνια, στην Ίντερ, στην Στουρμ Γκρατς...

Α Ε Κ

Αναγνώριση. Ενθουσιασμός. Κλάση.

Όπως το βράδυ απέναντι στα τρομερά πιτσιρίκια του μετέπειτα πρωταθλητή Ευρώπης. Πάλι ο Τόνι, πάλι ψύχραιμος, αν και αυτή τη φορά πήγε να του ξεφύγει ένας μικρός ενθουσιασμός. Ευτυχώς, τον συγκράτησε! Εκείνο το βράδυ, η ΑΕΚ διδάχτηκε ποδόσφαιρο. Ναι, ακόμα και η ΑΕΚ της εποχής, η οποία δίδασκε ποδόσφαιρο στην ελληνική πραγματικότητα, αντιλήφθηκε τη διαφορά με την Ευρώπη. Ο Άγιαξ του Λουίς Φαν Γκάαλ, με τους απίστευτους παίκτες που μετέπειτα θα καταλάμβαναν στον κόσμο, με τον Κλάιφερτ, τον Όβερμαρς, τον Λιτμάνεν, τους Ντε Μπουρ, τον Ντάβιντς, τον Ράικαρντ, τον Ζέεντορφ, τον Κανού, ήρθε στη Νέα Φιλαδέλφεια και έφυγε νικητής.

Εκείνη τη χρονιά, ο «Αίαντας» έχασε μόνο ένα ματς! Ηττήθηκε μόνο από τη Φέγενορντ στα προημιτελικά του κυπέλλου Ολλανδίας, κατέκτησε αήττητος το πρωτάθλημα με απολογισμό 106 γκολ, έριξε πέντε στη Μπάγερν και κέρδισε στον τελικό τη Μίλαν. Του Πανούτσι.

Α Ε Κ

Ανάμνηση. Έκσταση. Κορωνίδα.

Όπως μια άλλη λέξη από «κ» που δεν επιτρέπουν οι τρόπο μας να γράψουμε. Τι βράδυ κι αυτό! Τι βραδιά κι εκείνη, τι ομάδα, τι δίδυμο, τι μπάλα, τι κερκίδα, τι ζωή... Και τι αντίπαλοι! Τρίτη αγωνιστική του 3ου ομίλου και η Ρεάλ φόρτωσε όλα τα καράτια και προσγειώθηκε στην Αθήνα. Ο Κασίγιας, ο Ρομπέρτο Κάρλος, ο Ζιντάν, ο Μακελελέ, ο Ραούλ, ο Φίγκο, ο Γκούτι, ο Ελγκέρα, ο Σαλγκάδο ήταν με την πλάτη στον τοίχο στο 28’! Ο Βασίλης Τσιάρτας εκτελούσε, δημιουργούσε, κατηύθυνε. Ο Χρήστος Μαλαδένης σκόραρε, ο Ντέμης Νικολαΐδης λάνσαρε την κεφαλιά 360 και η Νέα Φιλαδέλφεια έτρεμε (σ.σ. κάτι όχι και τόσο καλό, με δεδομένη την κατάσταση που ήταν μετά τον σεισμό)!

Αλλά η Ρεάλ ήταν Ρεάλ. Ο Ζιντάν ήταν Ζιντάν και έβρισκε πάντα την απάντηση και τον τρόπο. Δεν θα μάθουμε ποτέ αν θα έβρισκε απάντηση στο ενδεχόμενο να έβρισκε στόχο το πλασέ του Ντέμη για το 4-2 ή αν δεν σημάδευε το προστατευόμενο άλσος ο Μαλαδένης στην τελευταία αντεπίθεση.

Α Ε Κ

Αλλαγές. Επαναφορά. Κόστα Ρίκα.

Όπως το βράδυ που όλοι τραγούδησαν ότι «το όνομά της έγινε της Ρεάλ το φόβητρο». Ας το πούμε στη γλώσσα του, στη νοοτροπία του, στον τρόπο που καταλαβαίνει καλύτερα! Pura vida!!! Στην Κόστα Ρίκα γνωρίζουν πώς να ζουν καλά και ο Βάλτερ Σεντένο βρήκε τον τρόπο να μείνει για πάντα στην ιστορία της ΑΕΚ. Όλοι θυμούνται την Μαδρίτη, λίγοι θυμούνται ότι ήταν ο παίκτης που ισοφάρισε στο 90’ και στη Ρώμη, ωστόσο είναι λογικό να τον συνοδεύει ακόμα εκείνη η στιγμή στο 86ο λεπτό της αναμέτρησης.

Ο Ίλια Ίβιτς έκανε την ατομική προσπάθεια, γύρισε την κατάλληλη στιγμή και ο Κοσταρικανός ισοφάρισε για την Ένωση σε 2-2 μέσα στο «Σαντιάγκο Μπερναμπέου» μιας Ρεάλ που είχε προηγηθεί 2-0 στο 43’ και είχε επικρατήσει καθολικά στο ματς.

A E K

Το άρθρο συνεχίζεται μετά τη διαφήμιση

Αρχή. Ελπίδα. Κεραυνός.

Όπως το βράδυ στην άβολη, αλλά κατά κάποιο τρόπο οικεία Λεωφόρο! Η ΑΕΚ δεν είχε πια τη Νέα Φιλαδέλφεια για να υποδέχεται άσημους ή σπουδαίους αντιπάλους. Η ΑΕΚ έμπαινε σε μια από τις πιο δύσκολες σεζόν της ιστορίας της, ωστόσο ακόμα τότε ουδείς το γνώριζε. Τον Σεπτέμβριο η Ένωση παρέμενε αήττητη. Η dream team, όπως είχε επονομαστεί με ενθουσιασμό έπειτα των μεταγραφών του Λυμπερόπουλου και του Οκκά, δεν είχε γίνει ακόμα εφιάλτης κι αφού η κεφαλιά του Γκάνε στις καθυστερήσεις δε βρήκε στόχο, ήταν όλα και όλοι ακόμα στον πλανήτη happy.

Βέβαια, είχε κι αυτή την… αποκλειστικότητα η ΑΕΚ. Το 1994-95 κληρώθηκε στον ίδιο όμιλο με το ζευγάρι του τελικού και το 2003-04 με τη φιναλίστ Μονακό, αλλά και την Ντεπορτίβο που διέσυρε τη Μίλαν κι έφτασε μέχρι τα ημιτελικά. Εκ των υστέρων, δε θα έλεγες κακό αποτέλεσμα την ισοπαλία. Ήταν μια καλή αρχή στον όμιλο, που ήρθε χάρη στο γκολ του Βασίλη Τσάρτα στο 86’. Ο κόσμος, όμως, διψούσε για την πρώτη νίκη στο Champions League. Ο κόσμος θα έπρεπε να περιμένει πολύ καιρό ακόμα…

Α Ε Κ

Απρέπεια. Εγκατάλειψη. Κατάντια

Όπως το βράδυ, το οποίο ουδείς θέλει να θυμάται. O εφιάλτης τώρα πια είχε εμφανιστεί. Από τις 17 Σεπτεμβρίου, ημερομηνία της πρεμιέρας, ως τις 10 Δεκεμβρίου, η ΑΕΚ είχε φέρει καταδικαστικές ισοπαλίες στο πρωτάθλημα, είχε γνωρίσει κακές ήττες, περιτριγύριζε τα γήπεδα χωρίς να έχει μια σταθερά και στην τελευταία αγωνιστική υποδεχόταν τη Μονακό. Η χειρότερη βραδιά της στην ιστορία της στο Champions League κι ας μην έχασε καν το ματς. 0-0 ήρθε το παιχνίδι, ουδείς ασχολήθηκε ιδιαίτερα με το τελικό αποτέλεσμα, αλλά η εικόνα στις κερκίδες ήταν χειρότερη από οποιαδήποτε συντριβή. 1205 εισιτήρια κόπηκαν, αρνητικό ρεκόρ για την Ελλάδα και ενδεχομένως αρνητικό ρεκόρ σε ολόκληρη την ιστορία της διοργάνωσης. Ήταν το ματς που έριχνε την αυλαία, το ματς που την έριξε με το χειρότερο τρόπο.

Αν υπήρχε μια στιγμή που αξίζει να κρατάς από εκείνη τη χρονιά; Για σκέψου, για δες, για θυμήσου...

Α Ε Κ

Ανάσταση. Επιμέλεια. Κατάρριψη.

Όπως το βράδυ, του οποίου το πρωινό ήταν γεμάτη κακές ειδήσεις, αλλά λίγο πριν τα μεσάνυχτα είχε συντελεστεί ο θρίαμβος. Η ΑΕΚ μετά από 3,5 σεζόν σε ομίλους, μετά από 18 παιχνίδια, θα πετύχαινε την πρώτη της νίκη! Για να το καταφέρει χρειαζόταν κάτι περισσότερο απ’ όσα είχε δείξει μέχρι τότε. Κάτι περισσότερο από τη διάθεση στο Μιλάνο, την πίεση με την Άντερλεχτ και, φυσικά, κάτι παραπάνω από την κατάρρευση στο τελευταίο δεκάλεπτο στο Λιλ. Η αντίπαλος ήταν στα μέτρα της, αν η ΑΕΚ άπλωνε λίγο τα δικά της.

Χρειαζόταν επιμελή διαχείριση και τούτο ακριβώς έγινε. Ο Στάθης Ταυλαρίδης αποβλήθηκε νωρίς, ο Λορέντζο Σέρα Φερέρ έκανε διορθωτικές κινήσεις στο ημίχρονο και χωρίς η ΑΕΚ να θέλξει πήρε αυτό που έσπασε την κακή παράδοση. Τη νίκη! Τους τρεις βαθμούς. Το δικαίωμα στο όνειρο…

Α Ε Κ

Αλήθεια. Εκτέλεση. Κραυγή.

Όπως το διάσημο «φύυυυγε ρε Λύμπε», που έχει γράψει ιστορία όσο λίγες από κερκίδα. Εκείνο κι αν ήταν όνειρο… Εκείνη κι αν ήταν μια βραδιά ΑΕΚ. Εκείνο κι αν σε κάνει να ανατριχιάζεις, όταν σκέφτεται περίπου 60.000 φιλάθλους, πάνω στα καρεκλάκια να φωνάζουν με όση δύναμη είχαν για να βοηθήσουν την ομάδα να κρατήσει το αποτέλεσμα. Να γιορτάζουν εκείνη που έμοιαζε ότι θα ήταν η δεύτερη νίκη της ΑΕΚ στους ομίλους του Champions League, απέναντι – ναι, γιατί οι παραδόσεις είναι για να διατηρούνται – στην μετέπειτα πρωταθλήτρια Ευρώπης!

Το γκολ έχει παίξει εκατομμύρια φορές. Ο Ζούλιο Σέζαρ έχει μιλήσει για εκείνη τη στιγμή χιλιάδες φορές. Ο Στέφανο Σορεντίνο είχε κάνει μια απίστευτη εμφάνιση. Τα δοκάρια ήταν ο 12ος παίκτης της ΑΕΚ και η Μίλαν ήταν καλύτερη. Ε, και; Έπρεπε να το ζήσεις για να το καταλάβεις…

Α Ε Κ

Απογοήτευση. Εκνευρισμός. Κρίμα.

Όπως το πιο περήφανο και συνάμα δύσκολο βράδυ της ΑΕΚ στο Champions League. Όπως στο Βέλγιο. Το κακό πρώτο ημίχρονο, η ακόμα χειρότερη συνέχεια και ξαφνικά η αφύπνιση. Σαν ένα ρεύμα να διαπερνάει όλους τους παίκτες της ΑΕΚ και να τους δίνει δύναμη να το πιστέψουν. Το γκολ του Βασίλη Λάκη στο 75’ δίνει την ώθηση και το απίστευτο, τρελό τέρμα του Μπρούνο Τσιρίλο στο 82’ κάνει τον κόσμο να παραληρεί. Η ΑΕΚ χρειαζόταν ένα ακόμα γκολ για να προκριθεί στους «16» του Champions League, αφού η Μίλαν δεν έδειχνε καμία διάθεση να εμποδίσει τη Λιλ.

Η Λιλ θα κέρδιζε 2-0 μέσα στην Ιταλία και από τη στιγμή που η Ένωση δε βρήκε τρίτο γκολ στον όμιλο θα προκρινόταν με εννέα βαθμούς έναντι οκτώ της ΑΕΚ. Κι αν η ιστορία δε θα γράφεται με τα «αν». Υπάρχουν περιπτώσεις που δε σκέφτεσαι τίποτα άλλο, εκτός από τα «αν». Κι αν ο Ντελίμπασιτς έπιανε καλύτερα την κεφαλιά;

A E K

Αδημονία. Επιστροφή. Καρδιοχτύπι.

Όπως απόψε. Όπως σήμερα. Όπως νιώθει κάθε οπαδός της ΑΕΚ περιμένοντας τη σέντρα του αγώνα με τον Άγιαξ.

Close
Αδημονία. Επιστροφή. Καρδιοχτύπι. ΑΕΚ!
Χρόνος ανάγνωσης: 7’