Μα τι πράγμα είναι τούτο ρε αδερφέ. Να θες να αγιάσεις και να μην μπορείς. Ούτε καν αυτές τις άγιες μέρες. Να βάζεις σαββατόβραδο το κανάλι του ιδιοκτήτη για να «μπουζουκάρεις» με Γονίδη και το μυαλό σου να στριφογυρίζει στα συνεχιζόμενα εγκλήματα του συγκεκριμένου ανθρώπου με την… πολύτιμη βοήθεια βέβαια και όσων τρέχουν και αποφασίζουν για το ποδοσφαιρικό τμήμα.
ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ πως ετούτη τη στιγμή αυτό που προέχει είναι η υγεία των παικτών, ειδικότερα με τα όσα τραγικά συμβαίνουν γύρω μας. Όμως αυτά τα πράγματα ρε μάγκες είναι πραγματικά για γέλια και για κλάματα και δεν γίνονται ούτε στα τοπικά. ΟΚ, δεν είναι ώρα για υπερβολές και λαϊκισμούς, είναι ωστόσο από μόνα τους… υπερβολικά όλα όσα εξακολουθούμε να βιώνουμε στον πράσινο πλανήτη.
Δεν το παίζουμε μετά Χριστόν Προφήτες επειδή έγινε ότι έγινε. Και «καθαροί» να γύριζαν όλοι από τις… σχολικές τους διακοπές τα ίδια θα λέγαμε. ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΙΚΟΣ χειρισμός από τον Μπόλονι και όχι μόνο γιατί προφανώς θα συναίνεσε και η διοίκηση με την απόφαση για 8-9 μέρες άδεια.
Καταρχήν όταν παρουσιάζεις αυτό το χάλι μέσα στο γήπεδο και τρέχεις και δεν φτάνεις για να προλάβεις το τρένο της Ευρώπης ΔΟΥΛΕΥΕΙΣ. Δεν είπαμε να μην κάτσουν ούτε μέρα, αλλά ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ περισσότερο από τους ανταγωνιστές σου που είναι ΗΔΗ καλύτεροι και εσύ τους κυνηγάς.
Το ένα κομμάτι λοιπόν αφορά την άδεια. Το άλλο τον μη περιορισμό στα ταξίδια και δη στα υπερατλαντικά. Και από τη στιγμή που το τιμ κάνει τη γκέλα με την «απελευθέρωση» έρχονται και οι… επαγγελματίες ποδοσφαιριστές (που φυσικά ΒΡΙΣΚΟΥΝ και τα κάνουν, διότι σε άλλες συνθήκες θα ήταν «παναγίες») και του δίνουν και καταλαβαίνει πηγαίνοντας εκεί που ο κορονοιός κάνει πάρτι.
Αλλά αυτό είναι και θέμα επαγγελματισμού αν θέλετε. Τι εννοεί ο ποιητής; Δηλαδή ο Μακέντα ας πούμε (που δεν μας κάνει κιόλας γιατί παίζει για πάρτη του…) είναι μ@λ@κ@ς που έκατσε στην Ελλάδα Χριστουγεννιάτικα αντί να πεταχτεί μέχρι την Ιταλία…
Η ουσία είναι ότι ο Παναθηναϊκός, που μέχρι πρότινος ήταν η πιο προσεκτική ομάδα σε θέματα ελέγχου ρίσκαρε χωρίς λόγο, έπαιξε με τη φωτιά και… κάηκε. Μέσα σε δυο εβδομάδες παίζει τη διατήρηση της στοιχειώδους αξιοπρέπειάς του, μήπως δηλαδή και προλάβει το τρένο της Ευρώπης. Θα πάει λοιπόν στα ματς αυτά ΜΙΣΟΣ και ο… Θεός βοηθός. Αλλιώς θα πρέπει να πάρει το Κύπελλο, αν και ώρα που είναι ας πούμε το άλλο με τον Τοτό. Όχι, πως δεν μπορεί, απλά στο συγκεκριμένο τάιμινγκ θέλει θράσος για να το υποστηρίξεις.
Αν όλο αυτό λοιπόν δεν είναι ο ορισμός του ερασιτεχνισμού και του αυτογκόλ βρείτε κάποια άλλη λέξη. Αν και τα τελευταία χρόνια στον Παναθηναϊκό κοντεύουμε να πάθουμε ανοσία με όσα έχουν δει τα ματάκια μας.
ΥΓ: Κατανοητό ότι ο Μπόλονι έχει απηυδήσει με το «νηπιαγωγείο» που έχει μπλέξει και προσπαθεί να τους έχει χαρούμενος αλλά το λάθος σε μεγάλο (σχεδόν τον απόλυτο) βαθμό είναι δικό του και του χρεώνεται όπως φυσικά του έχει πιστωθεί και η μεγάλη βελτίωση μέσα στο γήπεδο.
