MENU

Έχασε ο ΠΑΟΚ από την ΑΕΚ, το πως θα το δούμε παρακάτω. Αυτό που με απασχολεί είναι να απαντήσω στο βασικό ερώτημα που μου τίθεται από τον μέσο έλληνα οπαδό και κυρίως του Ολυμπιακού.

Βλέπετε, δεν έχω τον χρόνο να απαντώ στον καθένα ξεχωριστά και θα εκμεταλλευτώ την παρουσία μου στο sdna. Παιδιά, δεν πονάω. Και θα το εξηγήσω ποδοσφαιρικά για να το κατανοήσετε.

Δεν πονάω γιατί ξέρω πως είναι να στραβώνει μία χρονιά. Δεν πονάω γιατί έχω μάθει να χάνω όταν δεν είμαι καλός. Αγαπάω τον ΠΑΟΚ γιατί αγαπάω και το ποδόσφαιρο. Δεν έχω καμία διάθεση να κερδίζω απλά για να κερδίζω. Πρέπει να έχω ταυτότητα, να παίζω σωστά, να αντιπροσωπεύω επάξια τα θέλω όσων αγαπάνε αυτό το κλαμπ.

Όταν δεν τα κάνω αυτά, αξίζω την ήττα και την αποδέχομαι.

Ο ρεαλισμός είναι σημαντικό πράγμα στη διαχείριση της καθημερινότητάς μου. Γιατί αυτός μου δίνει ισορροπία. Και αυτός βοηθά να βάλω ένα λιθαράκι έτσι ώστε η ομάδα που αγαπώ να ξεπεράσει κρίσεις ή να εξελιχθεί.

Απάντησα λοιπόν στην ερώτηση Κόλκα πονάς και πάμε σε αυτή της εξαφάνισης.

Με ψάχνουν διάφοροι μετά από ήττες όταν αργώ να ανεβάσω κείμενο. Δεν δουλεύω παιδιά μόνο στον sdna. Και δεν έχω κρυφτεί ποτέ σε κρίση.

Για παράδειγμα, είμαι αυτός που βγαίνει στον τηλεοπτικό αέρα με το τέλος ενός αγώνα. Όχι δύο και τρεις ώρες μετά. Ακριβώς 3,5 λεπτά μετά το τέλος της αναμέτρησης. Είτε είναι νίκη, είτε είναι ήττα, εγώ είμαι εκεί. Η τοποθέτησή μου είναι η πρώτη που γίνεται πάντα. Άρα μη με ψάχνεται καρμίρηδες. Δώστε 8 ευρώ στο PAOK TV να με δείτε. Εσείς και να με γλεντήσετε θέλετε αλλά και τζάμπα. Αυτά αλλου, έχω και το FFP που πρέπει να απομακρύνουμε.

Ανήκω στη γενιά που είδε ζωντανά το Αθηναϊκός – ΠΑΟΚ 4-1 με τον Σπίνουλα. Σήμερα είμαι σε θέση να αντιμετωπίσω τα πάντα με καθαρό μυαλό.

Για να συνδέσω λοιπόν τα παραπάνω που γράφω με την ποδοσφαιρική πραγματικότητα που βιώνουμε όλοι, αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει ΠΑΟΚτσής που δεν ξέρει το γιατί αυτή η ομάδα δεν τραβάει φέτος.

Ένας αχταρμάς γεγονότων, ποδοσφαιρικών και μη, έχει φέρει μία κακή χρονιά. Η Σίτι έχει κακή χρονιά, ο ΠΑΟΚ δεν θα έχει;

Αυτή τη στιγμή όμως, όλη η πίεση που ασκείται από τα πέριξ της ομάδας σε αυτή, έχει να κάνει με ένα συγκεκριμένο γεγονός. Την φοβία του κοινού πως θα παραμείνει ο Φερέιρα. Μία φοβία που δεν μπορεί να διώξει η ΠΑΕ μέχρι να τελειώσουν τα παιχνίδια γιατί πρέπει να βγει η σεζόν όσο πιο ορθολογικά γίνεται.

Αν ηρεμήσουν άπαντες και κατανοήσουν πως πρέπει να υποστούμε μία διαδικασία μέχρι τις 19 του Ιούλη και μετά να αποφασίσουν οι υπεύθυνοι για όλα τα κρίσιμα θέματα, τότε θα αντιμετωπιστεί και η κρίση καλύτερα.

Για το παιχνίδι, ότι και να γράψω είναι λίγο. Θα σταθώ στη φάση του 8΄, όταν και ο Σφιντέρσκι σκοράρει και το γκολ ακυρώνεται για ένα φάουλ που έγινε δεν έγινε δεν με απασχολεί τόσο. Ο Μαουρίτσιο είναι μακριά από τη φάση και δεν έπρεπε να εμπλακεί. Σε ένα παιχνίδι λεπτομερειών, το γκολ αυτό θα ήταν βάλσαμο στη ψυχοσύνθεση μίας ομάδας που έχει πολλά ...ψυχοσωματικά θέματα.

Από εκεί και πέρα, ο ΠΑΟΚ εξαφανίστηκε από το γήπεδο. Η ΑΕΚ ήταν ξεκάθαρα καλύτερη και είχε την τύχη να τις χαριστούν δεκάδες στημένες μπάλες στα πέριξ της περιοχής του Πασχαλάκη. Δείγμα της έλλειψης συγκέντρωσης που είχε η ομάδα.

Όσο καλά και να παίζεις την αμυντική ζώνη, όταν ο τερματοφύλακάς σου είναι αποδεδειγμένα κακός σε αυτό το κομμάτι του παιχνιδιού του, μία κακή έξοδος αρκεί για να είσαι με μειονέκτημα.

Η αλλαγή σχηματισμού στο δεύτερο ημίχρονο άλλαξε και την εικόνα του αγώνα. Αρχικά το 4-2-3-1 και στη συνέχεια το 3-6-1 για να πάρουν όλη την πλευρά Γιαννούλης και Ροντρίγκο.

Εννοείται πως ο ΠΑΟΚ θα μπορούσε να ισοφαρίσει αλλά δεν μου φαίνεται παράξενο πλέον πως ο Μπίσεσβαρ δεν θα βρει εστία από το ύψος του πέναλτι, ούτε ότι ο Άκπομ δεν θα κάνει προβολή σε άδεια εστία. Είναι ένα έργο που έχω δει πολλάκις φέτος.

Βάσει της εικόνας του αγώνα, υπήρχαν οι προδιαγραφές για να ισοφαρίσει ο ΠΑΟΚ, όμως ήρθε η άτυχη στιγμή για την ομάδα και τον εκπληκτικό χθες Γιάννη Μιχαηλίδη. Ένα πάτημα χωρίς πρόθεση σε παίκτη που έβγαινε εκτός περιοχής, για κάποια εκατοστά ουσιαστικά, έφερε ένα πέναλτι στην Ένωση.

Τα όσα έχει βιώσει η ομάδα όλη τη σεζόν σε επίπεδο γκαντεμιάς, αυξήθηκαν. Και ήρθε μία ήττα που πιθανότατα θα μετρήσει στην οικονομία του μίνι πρωταθλήματος. Εκτός κι αν επιστραφούν οι επτά κλεμμένοι βαθμοί μέσα από το CAS. Γιατί η ομάδα έχει να αντιμετωπίσει και το γεγονός αυτό. Το ότι δεν διατηρεί αυτά που κατέκτησε μέσα στο γήπεδο.

Προφανώς και έρχεται η ώρα που θα παρθούν πολλές και κρίσιμες αποφάσεις. Αναζητώντας βέβαια με αγωνία το κέρδος της όλης διαδικασίας, δύο είναι αυτά που βρήκα.

Πρώτον, πως η διοίκηση έχει πλέον όλα τα επιχειρήματα για να προχωρήσει σε αποφάσεις που θα εξυπηρετούν το πλάνο της. Είναι σαφές πως δεν θα υπάρξουν στίγματα συναισθηματισμού στις αποφάσεις της.

Το δεύτερο, είναι πως με την εικόνα των Τζόλη – Μιχαηλίδη, ενισχύεται η άποψη ότι είναι στα όρια της αφέλειας το γεγονός πως ο ΠΑΟΚ έχει την κορυφαία ακαδημία της χώρας, αλλά δεν την υποστηρίζει με παρουσία και στόχευση στη πρώτη ομάδα.

Απομένουν πέντε παιχνίδια λοιπόν και ελπίζω να μπούνε άμεσα Άντρε και Πέλκας για να δούμε κάτι διαφορετικό. Μία ομάδα που παίζει χωρίς τους τρεις αρχηγούς της – λείπει και ο Κρέσπο – δεν έχει την πολυτέλεια να λειτουργεί χωρίς όλους αυτούς.

Αν αυτοί οι δύο μπούνε, έχουμε τύχη, αν όχι, έσφιξαν τα γάλατα.

Χθες είχαμε και τον τελικό των Κ17. Ο ΠΑΟΚ είναι πρωταθλητής σε ένα εκπληκτικό παιχνίδι που και οι δύο ομάδες είχαν τις στιγμές τους.

Εξαιρετικές ομάδες και οι δύο, σε ένα πολύ υψηλό επίπεδο, όμως η διαφορά γίνεται από τον παίκτη που ο ΠΑΟΚ θα πρέπει σιγά – σιγά να εντάξει στη πρώτη ομάδα παρότι είναι μόλις 16 ετών.

Αναφέρομαι στον Κούτσια, που μαζί με τον Κωνσταντέλια είναι τα δύο τοπ ταλέντα του ΠΑΟΚ όμως ο τελευταίος δεν έχει ακόμη το κορμί για να προπονηθεί με άντρες. Θα έρθει και η στιγμή του αν μείνει προσγειωμένος και δουλέψει σωστά.

Απλά ο Κούτσιας είναι έτοιμος και να προπονηθεί με άντρες και να πάρει συμμετοχές σε παιχνίδια που δεν καίει η μπάλα. Πρέπει να υπάρξει στόχευση για αυτόν τον ποδοσφαιριστή και πρέπει να αγωνιστεί πρώτα στον ΠΑΟΚ και μέσα από αυτόν να πάει στο υψηλότερο επίπεδο.

Κόλκα πονάς;
EVENTS