Ο πρώτος χρονικά ημιτελικός του κυπέλλου Ελλάδας ήταν μια απόλυτη επιβεβαίωση ότι στο Ελλαδιστάν δεν αρκούν μόνο οι καλές προθέσεις και η τοποθέτηση ξένων διαιτητών γιατί πολύ απλά δεν αντέχουμε την κανονικότητα. Το 50-50. Στο Ελλαδιστάν βασιλεύει ο νόμος του ισχυρού και της ζούγκλας. Ότι συμβαίνει διαχρονικά δηλαδή. Όσο όμορφα έλαβαν χώρα χθες στο ΟΑΚΑ εκθέτουν και την ελληνική κυβέρνηση μέσα σε όλα, κυρίως όμως τον εκτεθειμένο ούτως ή άλλος πορτογάλο Περέιρα.
Ας ξεκινήσουμε όμως από την πραγματική ουσία. Τα του αγώνα. Διότι μέσα σε όλα έγινε και αγώνας. Ο Άρης σχεδόν σε όλο το πρώτο ημίχρονο, και ιδιαίτερα στα πρώτα 30 λεπτά, δεν δικαίωσε αυτό που περίμεναν οι οπαδοί του και επέβαλε η βαρύτητα της αναμέτρησης. Οι δηλώσεις ποδοσφαιριστών και προπονητή, η περιρρέουσα ατμόσφαιρα το τελευταίο διάστημα πριν το παιχνίδι, η υποτονικότητα και η διαχείριση δυνάμεων στους αγώνες του πρωταθλήματος που προηγήθηκαν, όλα αυτά θεωρητικά προετοίμαζαν για μια ομάδα που θα έμπαινε στο γήπεδο ψυχολογικά προετοιμασμένη, αγωνιστικά συγκεντρωμένη, διαβασμένη για τις αρετές και την προσέγγιση του αντιπάλου της, με ποδοσφαιριστές που θα περίσσευε το πάθος, η διάθεση, η ετοιμότητα. Κάτι τέτοιο δεν συνέβη σε κανένα σημείο του πρώτου ημιχρόνου.
Ο Άρης ήταν ασταθής και ευάλωτος αμυντικά, κακός στην κυκλοφορία της μπάλας, δεύτερος στις διεκδικήσεις και τις προσωπικές μονομαχίες, ανέτοιμος στα δεδομένα που παρουσίασε η ΑΕΚ στον αγωνιστικό χώρο, με τεράστιες αποστάσεις των γραμμών του. Η ΑΕΚ εμφανίστηκε σαφώς πιο έτοιμη, πιο προετοιμασμένη, πιο φρέσκια, με μεγαλύτερη διάθεση και ευρηματικότητα στην παραγωγή φάσεων και σίγουρα περισσότερο διαβασμένη για τις αδυναμίες του αντιπάλου της. Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Άρης ξεκινάει έτσι έναν αγώνα. Δεν είναι μάλιστα η πρώτη φορά που μια μεγάλη φάση του αντιπάλου του, όπως το δοκάρι του Αραούχο, αδυνατεί να τον αφυπνίσει.
Ήρθε το πέναλτι στον Λάρσον, σε μια, δίχως πρόθεση, πεντακάθαρη ανατροπή που κανένας έλληνας διαιτητής και Varίστας δεν θα σφύριζε εναντίον του Μελισαννίδη μέσα στο ΟΑΚΑ, και ο Αρης πήρε περισσότερα από όσα ίσως άξιζε στο πρώτο ημίχρονο. Θέλει και τύχη και την είχε η ομάδα του Ένινγκ…
Οι ελληνικούρες που εξελίχθηκαν στον ημίχρονο άφησαν τον Άρη με δέκα παίκτες με μια ανύπαρκτη κόκκινη κάρτα, δεύτερη ανύπαρκτη στο ίδιο γήπεδο με τον ίδιο αντίπαλο. Το τι είναι απευθείας κόκκινη κάρτα (ορθή αποβολή Γιαννούλη) και τι δεν είναι (μη αποβολή Πέλκα στο Βαλμπουενά, ασχέτως αν τηλεοπτικά το τραύμα στην γάμπα του Γάλλου προϊδεάζει για κάτι άλλο) το είδαμε δυο ώρες αργότερα στην Τούμπα, σε ένα ρεσιτάλ ανεπηρέαστης και ακριβοδίκαιης διαιτησίας. Στο ΟΑΚΑ είχαμε μια εξαιρετική διαιτησία για έναν ημίχρονο και έναν… Καραντώνη στο δεύτερο. Τι μεσολάβησε; Θα τα πούμε παρακάτω.
Η αποβολή έφερε την πρώτη ουσιαστικότατη παρέμβαση του προπονητή του Άρη στην εξέλιξη του αγώνα (η είσοδος του Μπα έμοιαζε προφανής), τη χρησιμοποίηση του Σόουζα. Επιλογή που ίσως ξένισε ορισμένους, ωστόσο αποδείχθηκε καθοριστική. Ο Άρης ουσιαστικά κλείδωσε τον αντίπαλο και έσβησε τον ρυθμό μαζί με την συσπείρωση που επέφερε στο γκρουπ η άδικη αποβολή του Ματίγια και η επίθεση στον γυμναστή Λάζαρο Βαρδάκη. Σημείωση: Το δεύτερο γκολ που τρώει ο Άρης είναι απαράδεκτα φτηνό και για ομάδα που αμύνεται με οκτώ παίκτες. Τόσο απλά.
Πάμε τώρα στα «ελληνικά». Στο ημίχρονο του αγώνα, ένας εκ των συνομιλητών της ελληνικής πολιτείας που θα συμβάλει στην εξυγίανση του ποδοσφαίρου μπούκαρε στα αποδυτήρια των διαιτητών. Συνοδεία μπράβων φυσικά και με την ανοχή της αστυνομίας. Οι διαιτητές κλείνονται στα αποδυτήρια αποφασισμένοι να διακόψουν τον αγώνα. Ο Περέιρα κολλώντας τα τελευταία του ένσημα αντιλαμβάνεται ότι η πόρτα προς τη Ελλάδα και τις ομορφιές της κινδυνεύει να κλείσει οριστικά και αποφασίζει να παρέμβει. Το γεγονός ότι από όλες τις εθνικότητες, όρισε ομοεθνή του ήταν εξ αρχής ενδεικτικό των ισορροπιών που ήθελε να κρατήσει για να μην κακοκαρδίσει κανέναν. Ο πορτογάλος διαιτητής αρνείται να συνεχίσει ως πορτογάλος και ντύνεται…Ελληνάρας εξυγιαντής.
Οι γελοιότητες περί μπράβων του Καρυπίδη χαρακτηρίζουν αυτούς που τις ξεστομίζουν. Το ήθος και τις πρακτικές τους. Ας ανοίξουν τις κάμερες να δούμε τους μπράβους του Καρυπίδη, να τους γνωρίσουμε κι εμείς δηλαδή που πέντε χρόνια τώρα τους αγνοούμε. Ας ανοίξουν τις κάμερες να δει το πανελλήνιο ποιος μπούκαρε με μπράβους και ποιος χειροδίκησε. Και αν είναι παράγοντας του Αρη αυτός, ας έρθει αντιμέτωπος με την κατακραυγή και τον αθλητικό και ποινικό νόμο. Μόνο που οι κάμερες θα δείξουν κάποιον που συνομιλεί με την κυβέρνηση. Και μια που ανέφερα κυβέρνηση, δυο μήνες συμπληρώθηκαν από την δολοφονία του Τόσκο. Δυο ολόκληροι μήνες. Κύριε Χρυσοχοΐδη, όλα καλά; Δυο μήνες και δεκάδες που ενεπλάκησαν σε δολοφονική ενέδρα Κυριακή μεσημέρι μέσα στη Θεσσαλονίκη κυκλοφορούν ελεύθεροι. Αν βρίσκονται στην Ελλάδα…
Για να επαλέλθω στις γελοιότητες του ΟΑΚΑ. Το πιο γελοίο από όλα όμως είναι ότι κάποια μέσα στον πανικό τους για να καλύψουν την άνανδρη επίθεση δεν ντράπηκαν να βάλουν λέξεις στο στόμα του Λάζαρου Βαρδάκη. Ο Λάζαρος για συγκεκριμένους λόγους δεν υπάρχει καμία περίπτωση να συμπεριφερθεί έτσι. Ποτέ. Σε καμία περίπτωση. Αλλά δεν είναι μόνο ο Λάζαρος. Το σημειώνω δίχως πολλά -πολλά και όποιος καταλάβει, κατάλαβε. Κανένας που εργάζεται τα τελευταία χρόνια στον ΑΡΗ, σε οποιαδήποτε θέση, δεν θα βρει πόρτα ανοιχτή αν παραβεί κάποιους άγραφους αλλά ξεκάθαρους για όλους κανόνες οπαδικού σεβασμού.
Η τηλεοπτική κάλυψη της επίθεσης σε βάρος του γυμναστή του ΑΡΗ ήταν κυριολεκτικά «κάλυψη». Κάλυψη του συμβάντος, κάλυψη των υπευθύνων, κάλυψη της επίθεσης. Από τις δεκάδες κάμερες, καμία δεν κατέγραψε το συμβάν. Μαθαίνω ότι εκατοντάδες Αρειανοί συνδρομητές της εταιρίας που δεν κάλυψε το συμβάν είναι εξαγριωμένοι και εκδήλωσαν πρόθεση διακοπής της σύνδεσης τους, τηλεόρασης αλλά και τηλεφωνίας. Και καλά θα κάνουν.
Η επαναληπτικός αγώνας είναι πολύ μακριά. Θα είναι εντελώς διαφορετικές οι αγωνιστικές συνθήκες και μένει να δούμε πως θα διαμορφωθούν στο μεσοδιάστημα. Ένα είναι σίγουρο: η κόλαση που περιγράφει ο Δάντης θα μοιάζει Βόρειος Πόλος σε σύγκριση με το Κλεάνθης Βικελίδης. Τόσο η ομάδα όμως, όσο και ο κόσμος πρέπει να ξεχάσουν τα καραγκιοζιλίκια του ΟΑΚΑ. Αυτά ο Άρης δεν μπορεί να τα εφαρμόσει διότι θα τον τυλίξουν σε μια κόλα χαρτί. Άλλωστε, δεν τα έχει και ανάγκη...
ΥΓ Περιμένουμε με ανυπομονησία τις εκθέσεις διαιτητών, παρατηρητή και αστυνομίας.
ΥΓ 2 Αυτό που συνέβη χθες στο ΟΑΚΑ ίσως λειτουργήσει απόλυτα αφυπνιστικά για την ομάδα εν όψει πλει-οφ και ρεβάνς και την κρατήσει σε εγρήγορση αφού είναι φανερό ότι η ομάδα ξύνει πλέον το ταβάνι της.
