Όταν σε ένα παιχνίδι ο προπονητής αλλάζει το σύνολο της 11άδας, τότε εύκολα καταλαβαίνει κανείς πως δεν υπάρχουν πολλά θέματα να συζητήσεις σε ομαδικό επίπεδο. Η συνοχή, η ομοιογένεια, οι αυτοματισμοί είναι είδος προς αναζήτηση και εύλογα η κουβέντα μεταφέρεται σε ατομικό επίπεδο. Εκτιμώ, πως αυτό το φιλικό κόντρα στην Σάμσουνσπορ, της κατά τεκμήριο πιο δυνατής ομάδας απ’ όσες έχει αντιμετωπίσει η ΑΕΚ μέχρι τώρα στα φιλικά, αποτέλεσε την τελευταία περίπτωση πειραματισμών και δοκιμών και πλέον πολλά πράγματα έγιναν φανερά, ακόμα και εάν υποθέσει κάποιος πως δεν ήταν.
Στα ευχάριστα νέα για την ΑΕΚ πως επέστρεψε και έπαιξε για πρώτη φορά έπειτα από τις αρχές Μαΐου ο Στρακόσια. Εδειξε σε καλή κατάσταση και σε συνδυασμό με την εικόνα του Μπρινιόλι που δείχνει έτοιμος και με αυτοπεποίθηση, δείχνουν πως είναι λύσεις που δίνουν αίσθημα ασφάλειας στην άμυνα της ΑΕΚ. Στα ιδιαίτερα θετικά και η καλή εικόνα του Γκατσίνοβιτς, που έπαιξε σε ρόλους δεύτερου επιθετικού, αλλά και επιθετικού, είχε καλές στιγμές και την διάθεση που τον κάνει πάντα να ξεχωρίζει, περιορίζοντας τα τσαπατσούλικα τελειώματα.
Στα θετικά που μπορεί να διακρίνει επίσης κάποιος είναι πως ο Ζίνι, στην κορυφή της επίθεσης ή στα άκρα, δεν πιάνεται ούτε με… λάσο. Πιέζει, σπριντάρει, είναι παίκτης που τον αισθάνεται για τα καλά η αντίπαλη άμυνα και είναι πλέον ξεκάθαρο, πως ο Νίκολιτς πρέπει να βρει τρόπο να τον έχει όσο πιο καλά και συχνά στην 11άδα της ΑΕΚ. Επίσης, στα αξιοσημείωτα πως ο Ελίασον φώναξε πως είναι εδώ. Δεν έχει τελειώσει και κατά την κρίση μου, σίγουρα δεν είναι παίκτης για «πέταμα» και μπορεί – με την κατάλληλη κατεύθυνση και ψυχολογία – να κάνει πολλά πράγματα.
Για την άμυνα
Στα υπόλοιπα, υπήρχαν και άνοιξαν κάποια νέα θέματα. Κατά πρώτον στην άμυνα, όπου η ΑΕΚ πρέπει να αξιολογήσει σωστά τις επιλογές της. Είναι ξεκάθαρο, πως το σχέδιο Γκεοργκίεφ για δεξί μπακ τελείωσε πλέον και δεν έχει νόημα να μπαίνει στην κουβέντα. Το σκέφτηκαν, το δούλεψαν, πλέον η κουβέντα για το πλαισίωμα του Ρότα αφορά τον Χριστακόπουλο. Ενθαρρυντική η βελτίωση του σε σχέση με άλλα ματς, σίγουρα έχει κάποια πράγματα, αλλά δεν φαίνεται ακόμα να είναι αρκετά για το επίπεδο και τις απαιτήσεις της ΑΕΚ.
Με την τοποθέτηση του Γκεοργκίεφ στο κέντρο της άμυνας (και μάλιστα αριστερό στόπερ ελέω Βίντα), το ζήτημα είναι πλέον κατά πόσον είναι καλυμμένη η ΑΕΚ στην άμυνα της με την πεντάδα Μουκουντί, Ρέλβας, Γκεοργκίεφ, Αλεξίου και Βίντα. Η σειρά δεν είναι τυχαία, θεωρώ πως έτσι ορίζεται πλέον η ιεράρχηση των στόπερ της ΑΕΚ. Αρα, το βασικό ερώτημα είναι αν ο Βούλγαρος προσφέρει την ποιότητα, τον συναγωνισμό, τις λύσεις που χρειάζεται η ομάδα στη σεζόν. Είναι γρήγορος, δυναμικός, αλλά ειδικά στο πρώτο γκολ έχασε τελείως την φάση. Να πω την αλήθεια μου, θεωρώ πως η ΑΕΚ θα πρέπει να στραφεί ξανά στο σχέδιο για να πάει για στόπερ υψηλού επιπέδου.
Για τα αριστερά, δεν μάθαμε κάτι που δεν ξέραμε. Ο Πενράις ψάχνεται, δείχνει πως δυσκολεύεται ιδιαίτερα και δεν έχει καν έναν τομέα του παιχνιδιού που να ξεχωρίζει. Κακή αντίληψη στο δεύτερο γκολ, συνολικά αδύναμες προσπάθειες χωρίς να είναι ουσιαστικές, λίγα πράγματα στο δημιουργικό κομμάτι. Κατά την εκτίμηση μου δεν θα αργήσει η στιγμή που η ΑΕΚ θα ψάξει την δουλειά για ένα άλλο αριστερό μπακ. Και το ίδιο, για να επιστρέψω και στον Χριστακόπουλο, φρονώ πως πρέπει να συμβεί για δεξιά.
Συμπεράσματα και μεταγραφές
Το δίδυμο Μάνταλου, Σαχαμπό στην μεσαία γραμμή ξέραμε εκ των προτέρων πως δεν μπορούσε να δώσει στην ΑΕΚ ισορροπία. Είναι αλήθεια, πως μετά το ημίωρο οι Τούρκοι κυριάρχησαν και η ΑΕΚ δεν έβρισκε λύσεις για να μπορέσει να βγει από το αδιέξοδο. Αν ο Μάνταλος ξέρεις και έδειξε πως μπορεί να δώσει πράγματα δημιουργικά, ο Σαχαμπό προβλημάτισε με τα πολλά αβίαστα λάθη του. Εχει ταλέντο, αλλά καλείται να παίξει έναν ρόλο που πρέπει να είναι κομπιούτερ κάποιος και όχι να πουλά μπάλες εύκολα. Η απόκτηση ενός τουλάχιστον παίκτη είναι δεδομένη και βλέπουμε.
Κατά τα λοιπά, λίγα πράγματα από τον Κουτέσα, που σίγουρα θα πρέπει να δείξει πολλά περισσότερα τώρα που αυξάνεται έντονα ο συναγωνισμός. Ο Μάγερ μπήκε με το… καλησπέρα. Δεν θα ήταν λογικό να κάνει παπάδες με την μπάλα, έδειξε τεχνικά χαρίσματα, αλλά εύλογα δεν ήξερε καλά καλά που βρίσκεται. Επίσης, οι μικροί, όσοι εν πάσει περιπτώσει πήραν κάποια λεπτά συμμετοχής, δεν φαίνεται να μπορούν να ξεχωρίσουν και να κάνουν αισθητή την παρουσία τους. Στοιχείο προβληματισμού για την ετοιμότητα που εκτιμάται πως έχουν.
Οι ομάδες έχουν βασικούς και αναπληρωματικούς και ας έχουμε φάει εδώ και χρόνια το κλισέ περί ισάξιων 11άδων. Όταν παίζουν τα «δεύτερα», είναι εύλογο πως δεν περιμένεις πολλά. Το ζήτημα για την ΑΕΚ που στοχεύει στο τρεμπλ και στην επιστροφή στην ευρωπαϊκή ελίτ, είναι να γεμίσει με παίκτες που θα έχουν ποιότητα και θα μπορούν να μπουν στον αρχικό σχηματισμό χωρίς να φαίνεται κενό. Πέρυσι, ο Νίκολιτς το έπραξε αυτό μαεστρικά. Τώρα, ανεβαίνει κι άλλο ο πήχης και είναι αναγκαίο να είναι όλα σύμφωνα με το σχέδιο.
