Μετά τα μεσάνυχτα του Σαββάτου, «έκλεισε» και με υπογραφές η μεταγραφή του Φαν Ντρόνγκελεν. Ποδοσφαιριστή που ο Παναθηναϊκός είχε στην κορυφή της λίστας του για να τον βάλει δίπλα στον Ντε Φράι, από την πρώτη μέρα του σχεδιασμού. Άρα, απόλυτη επιτυχία. Δαπανηρή, αλλά αυτό δεν αλλάζει το αποτέλεσμα.
Αυτού του είδους η κατάληξη, έχει γίνει συνήθεια για το «Τριφύλλι» πλέον. Ειδικά στα δύσκολα και απαιτητικά «deals». Στα οποία μπλέκονται πολλοί, μπλέκονται «τρελοί» παράγοντες παλαιάς κοπής και με ανάλογες απαιτήσεις. Κατά συνέπεια δεν αρκεί το «πάρε τόσα» με υψηλά νούμερα, για να ολοκληρώσει τις συμφωνίες. Χρειάζονται και λεπτοί χειρισμοί.
Από τη μία είναι τα χρήματα που δίνει ο Γιάννης Αλαφούζος. Από την άλλη είναι η προσέγγιση και ο επαγγελματισμός του Στέφανου Κοτσόλη και όποιου άλλου μπορεί να εμπλακεί (Μπαλντίνι).
Ο Παναθηναϊκός έχει σχεδόν το απόλυτο της επιτυχίας σε ανάλογες περιπτώσεις. Ξεκινώντας από τον Τετέι, όπου ο πρόεδρος της ΠΑΕ… έπιασε τους πάντες στον ύπνο. Σε μια περίοδο που «μάχονταν» οι τρεις του Big-4 και οι «πράσινοι» έμοιαζαν εντελώς εκτός, λόγω κακών – μέχρι τότε – σχέσεων με την Κηφισιά.
Στη συνέχεια ήταν η υπόθεση Αντίνο. Ο Χοσέ Μανσούρ, πρόεδρος της Γοδόι Κρουζ, ουσιαστικά απειλούσε ανοιχτά τον παίκτη πως θα του… τελειώσει την καριέρα αν δεν πάει στην Ρίβερ Πλέιτ. Έναν «κολοσσό» του ποδοσφαίρου της Αργεντινής.
Κάθε μέρα άλλαζε τις απαιτήσεις του, για να αναγκάσει το «Τριφύλλι» να εγκαταλείψει. Όπως είχε κάνει κάποιους μήνες νωρίτερα ο Ολυμπιακός. Τελικά τα πολλά λεφτά και το παιχνίδι της υπομονής, απέδωσαν για ένα σπουδαίο «deal» απόκτησης ενός σπουδαίου ταλέντου.
Λεπτούς χειρισμούς, σεβασμό στην προσέγγιση και ικανότητα στο να πειστεί ένας απ’ τους κορυφαίους στόπερ του πλανήτη τα προηγούμενα χρόνια, ήθελε η υπόθεση Ντε Φράι. Εδώ το οικονομικό πέρασε σε δεύτερη μοίρα. Η διαπραγματευτική ικανότητα και η ειλικρινής στάση των ανθρώπων του «Τριφυλλιού», έγιναν αιτία και να πειστεί ο Ολλανδός και να πει το «ναι» πριν καν τελειώσει ο Ιούνιος.
Μία απ’ τα ίδια η υπόθεση Τριαντάφυλλου Τσάπρα. Τον δεξιό μπακ του Λεβαδειακού, για τον οποίο υπήρχε διαφορετική πληροφορία αναφορικά με το που «κλείνει», σχεδόν καθημερινά. Ο Ολυμπιακός έπαιξε τα… ρέστα του ως ένα σημείο, αλλά ο Παναθηναϊκός και οικονομικά και στο να πάρει τον παίκτη με το μέρος του, δούλεψε εξαιρετικά. Γι’ αυτό και έχει τον παίκτη στο ρόστερ του.
Όσο για την υπόθεση Ρικ Φαν Ντρόνγκελεν, ο Γιουκσέν Γιλντιρίμ (πρόεδρος Σαμσούνσπορ) έδειξε αυτή την παραγοντική «τρέλα» που πάντα μετατρέπει σε «θρίλερ» τις μεταγραφές. Ο πρόεδρος των Τούρκων είχε τεράστιες απαιτήσεις, άλλαζε διαρκώς τα θέλω του και άκρη δεν έβγαινε. Εδώ ο Παναθηναϊκός έπαιξε το… χαρτί του «παγώματος». Καταλαβαίνοντας πως όσα δίνουν οι «πράσινοι» δεν πρόκειται να τα βρει αλλού η ομάδα της Σαμψούντας, οπότε αργά ή γρήγορα θα «λυγίσει».
Τη μία μέρα τον «έκλειναν» στην Τραμπζόνσπορ, την άλλη κάπου αλλού. Παιχνίδια νεύρων, για να «μασήσει» ο Παναθηναϊκός. Δημοσιεύματα για εξωφρενικά ποσά, που δεν είχαν σχέση με την πραγματικότητα. Το «Τριφύλλι» άλλαξε τακτική και «ξεπάγωσε» την υπόθεση, μόλις τραυματίστηκε ο Ίνγκασον. Ολοκληρώνοντας το «deal» δίνοντας πολλά χρήματα, αλλά όχι τα 7 ή 8 εκατ. που αξίωναν οι Τούρκοι.
Ο Παναθηναϊκός έχει βρει τους τρόπους να ολοκληρώνει δύσκολες υποθέσεις. Κι αυτό πιστώνεται στους ανθρώπους του. Σε αυτόν που πληρώνει, τον Γιάννη Αλαφούζο. Αλλά και σε εκείνον που χειρίζεται τις διαπραγματεύσεις, τον Στέφανο Κοτσόλη.
Και αυτό έχει φανεί σε υποθέσεις ακραία δύσκολες σε πολλά επίπεδα. Εντός των συνόρων λόγω του πλειστηριασμού και της εμπλοκής των υπόλοιπων ισχυρών του ποδοσφαίρου. Στο εξωτερικό επειδή υπήρχαν διαφορετικές προτιμήσεις ή διάθεση να πάρουν όσο το δυνατόν περισσότερα χρήματα. Καθώς το να έχεις… γεμάτο πορτοφόλι, είναι μεν προνόμιο, αλλά ταυτόχρονα είναι και «τραγούδι» στα αυτιά που θέλουν να πουλήσουν.
Το αν οι παίκτες αυτοί, αποδώσουν όπως περιμένει το κλαμπ, είναι κάτι διαφορετικό από τις διαπραγματεύσεις. Σε επίπεδο σχεδιασμού όμως, η επίδειξη δυναμικής οικονομικής και διαπραγματευτικής, δίνει πολλούς πόντους στον Παναθηναϊκό.
