Είναι ο άνθρωπος της τελευταίας στιγμής. Ο από μηχανής Θεός. Ο παίκτης που έρχεται από τον πάγκο και κρίνει προκρίσεις.
Στο προηγούμενο Euro, το γκολ του Μίκελ Μερίνο στο 119ο λεπτό του προημιτελικού με την Γερμανία ήταν το σημαντικότερο βήμα για την κατάκτηση της ευρωπαϊκής κορυφής.
Σε αυτό το Μουντιάλ, ο μέσος της Άρσεναλ το… τερμάτισε. Δικό του γκολ στο φινάλε έστειλε την Πορτογαλία σπίτι της. Δικό του γκολ απέναντι στο Βέλγιο λίγο πριν το φινάλε (88’), στην πρώτη του επαφή με την μπάλα, έστειλε την Ισπανία στα ημιτελικά (2-1 το Βέλγιο) και σε τιτανομαχία απέναντι στη Γαλλία.
Κρυάδα
Για το Βέλγιο η πρώτη κρυάδα ήρθε πριν από την σέντρα. Ο πολυτιμότερος παίκτης της πορείας των κόκκινων διαβόλων ως εδώ (Γιούρι Τίλεμανς) υπέστη θλάση στους προσαγωγούς στο ζέσταμα και ο Ρούντι Γκαρσία χρειάστηκε να αναπροσαρμόσει τα πλάνα του από την αρχή.
Η παγωμάρα αυτή μεταφέρθηκε και στο γήπεδο. Η Ισπανία πήρε από την αρχή το έλεγχο και παρότι δεν απειλούσε πολύ, έδειχνε να σημαδεύει συνεχώς τον Λαμίν Γιαμάλ, ο οποίος έδειξε να έχει κέφια.
Ο Ισπανός εξτρέμ είχε το πρώτο άστοχο σουτ (21’), με την φούρια ρόχα να έχει τον απόλυτο έλεγχο και να βρίσκει το γκολ με την συμπλήρωση του ημιώρου.
Από το ανέβασμα του Πέδρο Πόρτο, ο Ντάνι Όλμο έκανε διαγώνιο σουτ, το οποίο έβγαλε ο Κουρτουά, όμως ο Φαμπιάν Ρουίθ πήρε το ριμπάουντ και με ψύχραιμο τρόπο έκανε το 1-0.
Η Ισπανία έδειχνε να είναι το απόλυτο αφεντικό, αφού με καταπληκτικό τρόπο έσβηνε κάθε ίχνος απειλής από τους κόκκινους διαβόλους, που είχαν σοβαρό πρόβλημα με τον Γιαμάλ, ο οποίος είχε ένα πολύ καλό φάουλ (35’) και ένα ακόμα σουτ (40’), θέλοντας να κλειδώσει από νωρίς το ματς.
Οι Βέλγοι έβλεπαν με το κιάλι την αντίπαλη περιοχή, ωστόσο στην πρώτη κατεβασιά έκαναν αυτό που δεν κατάφερε καμία άλλη ομάδα στο Μουντιάλ.
Από σέντρα ακριβείας του Καστάνιε, ο Ντε Κέτελαρε βγήκε μπροστά από τον Λαπόρτ και με έξυπνη κεφαλιά άφησε όρθιο τον Ουνάι Σιμόν για το 1-1 (41’).
Το σερί των Ισπανών με απαραβίαστη εστία στο Παγκόσμιο Κύπελλο σταμάτησε στα 650 λεπτά και αίφνης ο προημιτελικός πήρε άλλη τροπή.
Η ισοφάριση άλλαξε όλη την ενέργεια του ματς. Οι Βέλγοι άρχισαν να το πιστεύουν, να κερδίζουν μέτρα, να είναι πολύ πιο ανταγωνιστικοί. Κι όταν ο Ντε Κάιπερ με βολέ (55’) τράνταξε την εξωτερική πλευρά των διχτύων, ο Ντε Λα Φουέντε έκανε αμέσως διπλή αλλαγή, ρίχνοντας μέσα Πέδρι και Φεράν Τόρες.
Δεύτερη κρυάδα
Το παιχνίδι άρχισε να παίρνει τρελό ρυθμό με τους δύο τερματοφύλακες να γίνονται οι πρωταγωνιστές. Ο Κουρτουά με μεγάλες επεμβάσεις είπε όχι σε Γιαμάλ (61’) και Ογιαρθάμπαλ (63’), ενδιάμεσα ο Ουνάι Σιμόν σταμάτησε τον Ντε Μπρόινε, με το παιχνίδι να παίρνει άγρια ομορφιά.
Κάπου εκεί, όμως, οι Βέλγοι δέχθηκαν και δεύτερο χτύπημα. Ο Κουρτουά τέθηκε νοκ-άουτ με δεύτερο μυϊκό τραυματισμό στη βραδιά, με τον Λάμενς να παίρνει τη θέση του.
Ήταν ίσως η πιο καθοριστική στιγμή του παιχνιδιού. Ενώ όλα μύριζαν παράταση, ενώ ο ρυθμός είχε πέσει, οι Ισπανοί για μία ακόμα φορά βρήκαν λύση στο τέλος.
Από το μακρινό σουτ του Κουμπαρσί, ο Λάμενς έκανε ασταθή επέμβαση, ο Μερίνο που μόλις είχε μπει στο παιχνίδι μυρίστηκε την φάση, πήρε το ριμπάουντ και με προβολή έκανε το 2-1 (88’), που έστειλε την Ισπανία στα ημιτελικά και πάνω στα δόντια της Γαλλίας.
ΙΣΠΑΝΙΑ (Λουίς ντε λα Φουέντε): Ουνάι Σιμόν, Πόρο, Κουμπαρσί, Λαπόρτ, Κουκουρέγια, Ρόδρι, Φαμπιάν Ρουίθ (55’ Πέδρι), Ντάνι Όλμο (86’ Μερίνο), Λαμίν Γιαμάλ, Μπαένα (55’ Φεράν Τόρες), Ογιαρθάμπαλ (78’ Νίκο Γουίλιαμς).
ΒΕΛΓΙΟ (Ρούντι Γκαρσιά): Κουρτουά (71’ Λάμενς), Καστάνιε, Μέχελε, Ενγκόι, Ντε Κάιπερ (60’ Σέις), Ρασκέν, Ντε Μπρόινε (85’ Σαλεμάκερς), Βανάκεν (60’ Λουκάκου), Ντοκού, Τροσάρ (60’ Βιτσέλ), Ντε Κέτελαρε.
