Η κουβέντα στο ποδόσφαιρο είναι αέναη. Αν είναι τόσο σύνθετο που μπορεί να το καταλάβει μόνο κάποιος με βαθιά γνώση ή τόσο απλό, ώστε να γίνεται αντιληπτό στην πλατιά μάζα. Η σεζόν που ολοκληρώθηκε με τον θρίαμβο της ΑΕΚ και την κατάκτηση του πρωταθλήματος, ήρθε να αποδείξει προς κάθε κατεύθυνση πως με παλιακές μεθόδους, νταραβεριτζήδες και φτηνά κόλπα, δεν κάνεις προκοπή. Καταλαβαίνω, πως πολλοί έτσι έμαθαν. Ισως και γι’ αυτό, αν και κοντεύει ένας μήνας από το φινάλε της σεζόν, ακόμα παρατηρείται σε πολλές πλευρές μια δυσκολία στην… χώνεψη.
Δεν είναι τυχαίο πως για έναν τίτλο που δεν είχε πολλά να πει κάποιος, αναζητούν διάφορες μικρές ή μεγάλες αφορμές για να στήσουν ένα νέο αφήγημα. Καταλαβαίνω, πως κάπου πρέπει να σταθεί ο καθένας και η λειτουργία της ΑΕΚ, δεν επιτρέπει ούτε να πας σε λογικές πως όλο αυτό ήταν τυχαίο και πως τώρα θα πάρουν την ρεβάνς. Την ώρα που ο ανταγωνισμός βουλιάζει μέσα στα προβλήματα του, η ΑΕΚ βλέπει με ηρεμία, σχέδιο και σοβαρότητα το μέλλον της, στοχεύοντας πλέον σε τρεις τίτλους και την επιστροφή στο Τσάμπιονς Λιγκ.
Βούτυρο στο ψωμάκι
Μια μεγάλη νίκη της ΑΕΚ στην περυσινή σεζόν, ίσως από τις σημαντικότερες, ήταν πως νίκησε τον χρόνο. Στην διάρκεια της ημέρας υπήρξαν πλείστα αφιερώματα στον ένα χρόνο από την ολοκλήρωση της συμφωνίας με τον Μάρκο Νίκολιτς. Οι γκουρού της μπάλας, προεξοφλούσαν την αποτυχία. Βλέπετε, η ΑΕΚ είχε ένα βουνό να ανέβει, ξεκινώντας από τα… αποκαΐδια που άφησε η λαίλαπα που υπήρξε. Επρεπε να γίνουν πολλά πράγματα, όλα σωστά, με τον χρόνο να πιέζει ασφυκτικά. Βούτυρο στο ψωμάκι του Μάριου Ηλιόπουλου.
Το θέμα είναι να έχεις σχέδιο. Να ξέρεις τι θέλεις και πως θα το πάρεις. Για να θυμηθούμε λίγο τι συνέβη, υπήρχε ήδη στην ομάδα ο Ριμπάλτα, αν και ήταν ουσιαστικά σε δεύτερο ρόλο. Είχε δρομολογηθεί η εταιρική ανασυγκρότηση με την επιστροφή του Μηνά Λυσάνδρου, ενώ σε αγωνιστικό επίπεδο είχε τελειώσει η μεταγραφή του ελεύθερου Κουτέσα από τις 22 Μαΐου. Σαν σήμερα πριν από έναν χρόνο ανακοινώθηκε η συμφωνία με τον Νίκολιτς και τρεις μέρες μετά ήρθε η μεταγραφή του Δημήτρη Καλοσκάμη.
Χρόνος δεν υπήρχε. Στις 23 Ιουνίου άρχισε η προετοιμασία, ενόσω βρισκόταν η ομάδα στην Ολλανδία άρχισαν να κλείνουν οι μεταγραφές με την απόκτηση του Ρέλβας και αργότερα του Πενράις. Για να νικηθεί ο χρόνος, έπρεπε όλοι να δουλέψουν. Μέσα από τις αντιθέσεις και τις διαφορές τους, να μην λησμονούν ποιος ήταν ο κοινός στόχος. Η ΑΕΚ έπρεπε να σταθεί στα πόδια της, να αποκτήσει ξανά ευρωπαϊκή υπόσταση. Έναν χρόνο έπειτα, η ΑΕΚ με τις υπερβάσεις και τα αγωνιστικά επιτεύγματά της, έκανε τη ζωή της πολύ πιο εύκολη αυτό το καλοκαίρι και όσους συμμετείχαν στο πρότζεκτ, μάγκες.
Θεμέλια πρότυπου ποδοσφαιρικού οργανισμού
Ο τρόπος λειτουργίας της ΑΕΚ, έχει αναχθεί πλέον σε πρότυπο για την ελληνική ποδοσφαιρική πραγματικότητα. Μπορεί να μην το λένε ανοιχτά, αλλά όλοι αναζητούν στελέχη με εμπειρία στην διοίκηση της ομάδας και στην διαχείριση της πίεσης και της ανταγωνιστικότητας. Ποδοσφαιρικά στελέχη που θα έχουν γνώση της αγοράς και θα μπορούν να αποτελούν σημείο αναφοράς για τους σωστούς λόγους. Είναι ζητούμενο πλέον η παρουσία αθλητικού/τεχνικού διευθυντή, σχεδόν όλοι ψάχνουν κάποιον μπαρουτοκαπνισμένο στον πρωταθλητισμό και με όρεξη προπονητή.
Η ΑΕΚ έχει θέσει τα θεμέλια ενός πρότυπου ποδοσφαιρικού οργανισμού. Όπως συνέβαινε, σε άλλες εποχές βέβαια με πιο απλές καταστάσεις, στις αρχές της δεκαετίας του ’90. Τότε υπήρχε η προσωπικότητα του Μπάγεβιτς, που υπερκάλυπτε άλλα ζητήματα και η αγαστή συνεργασία με την διοίκηση, που έφερε στην ΑΕΚ ποδοσφαιριστές που σε σημερινές συνθήκες, δεν θα έπαιζαν παραπάνω από έναν χρόνο και θα πήγαιναν στα μεγαλύτερα κλαμπ της Ευρώπης. Και δεν είναι τυχαίο, πως για να γκρεμιστεί η κυριαρχία της ΑΕΚ, έγιναν τότε πολλά ώστε να χάσει ό,τι πολυτιμότερο είχε.
Η δική του εποχή
Δυστυχώς για την ΑΕΚ, οι επιτυχίες τόσο του ’18, όσο και του ΄23, δεν είχαν ανάλογο υπόβαθρο. Διότι υπήρχε μεν η τεράστια δυναμική και η προσωπικότητα του Δημήτρη Μελισσανίδη, αλλά πέραν αυτού λίγα ή… ευνουχισμένα πράγματα. Ο τρόπος λειτουργίας δεν επέτρεπε στην ΑΕΚ να βγάλει όλο το μεγαλείο της, να στήσει μια ομάδα που θα είναι σημείο αναφοράς για το ποδόσφαιρο μας. Τώρα, αυτό φαίνεται πως έχει αλλάξει και τα πράγματα, λειτουργούν με συγκεκριμένη κατεύθυνση.
Το ακόμα πιο αισιόδοξο για την ΑΕΚ είναι πως η κατάκτηση ενός πρωταθλήματος, όχι απλά δεν κόπασε τον ενθουσιασμό, αλλά άνοιξε ακόμα περισσότερο την όρεξη για το μέλλον. Όταν ο Νίκολιτς έλεγε πως δεν υπόγραψε συμβόλαιο, αλλά τα λόγια του Ηλιόπουλου, είναι γιατί αναγνωρίζει πως η τρέλα, το πάθος, η νοοτροπία νικητή του ιδιοκτήτη της ΑΕΚ, ήταν η κινητήριος δύναμη για να πατηθεί το γκάζι σε κάθε δυσκολία και η Ενωση να μην «κωλώσει» πουθενά. Και δείχνει έμπρακτα, πως είναι αποφασισμένος να φτιάξει την δική του εποχή.
