Και ακόμα μια φορά, είμαστε εδώ, στο φινάλε της κορυφαίας διοργάνωσης. Στα 90 λεπτά μακριά [μπορεί και όχι] από το να πάρει κάποιος στα χέρια του το βαρύ ασημικό. Εδώ, στον τελικό του Champions League που πάντα περιγράφεται ως μια «μάχη» ανάμεσα σε υπερπαίκτες, όμως αυτός στην Βουδαπέστη, είναι κάτι περισσότερο. Μια σύγκρουση δύο διαφορετικών κόσμων. Της Άρσεναλ, της αμυντικής οργάνωσης και της πειθαρχείας με την Παρί Σεν Ζερμέν της έκρηξης και της επίθεσης χωρίς αύριο…
Το CL είναι πάντα μια διαφορετική διοργάνωση, το έχουμε δει φορές και φορές μέσα στις δεκαετίες, όμως το πως έρχεται στον τελικό η Άρσεναλ είναι πολύ διαφορετικό από το πως θα ήταν αν είχε χάσει τον τίτλο στην Premier League. Απαλλαγμένοι από το άγχος και έχοντας πλέον προοπτική για ένα σπάνιο double [μόνο 4 φορές το έχει κάνει αγγλική ομάδα], οι Gunners πάνε ανεβασμένοι στην Ουγγαρία για να γίνουν η 25η ομάδα που θα χαράξει το όνομά της πάνω στην κούπα. Για να το καταφέρει αυτό έχει πολύ δύσκολο έργο και θα βασίσει την προσπάθειά της στο πλάνο που την έκανε Νο1 στο Νησί.
Σε όλη τη σεζόν, ακόμα και όταν φάνηκε ότι πάει να γεμίσει με δάκρυα το μπουκάλι, η ομάδα του Μίκελ Αρτέτα δούλευε σαν μηχανή. Σωστές αποστάσεις, πολλή δύναμη στις μονομαχίες, τακτική πειθαρχεία, μετρημένο ρίσκο, υποδειγματικός συγχρονισμός στην άμυνα ακόμα και όταν αντιμετώπιζε επιθετικούς κλάσης. Από τα λίγα σύνολα των τελευταίων ετών που έδειχναν να διατηρούν τον έλεγχο ακόμα και όταν βρίσκονταν σε φάση άμυνας. «Έλεγχος» είναι η λέξη που ταιριάζει περισσότερο στους Λονδρέζους, όμως η τελευταία πίστα είναι πολύ δύσκολη αφού εκεί περιμένουν Ντουέ, Κβαρατσέλια, Ντεμπελέ.
Τα physical χαρακτηριστικά σχεδόν όλου του ρόστερ, με ύψος, δύναμη, αντοχή όσο περνούν τα λεπτά, χάρισε στην Άρσεναλ επιδόσεις που δικαιολογούν την παρουσία της στον τελικό. Μόνο νίκες στην League Phase, μόλις 6 γκολ παθητικό μέχρι σήμερα, 9 cleansheets και φυσικά, αήττητη. Συμπαγής μέχρι «αηδίας», σεμιναριακή ομαδική λειτουργία, αποτέλεσμα ενός project ετών που σε καμία περίπτωση δεν φέρνει μόνο η επένδυση. Σε βάρος της;
Όχι οι απουσίες, ο Αρτέτα είπε ότι μόνο ο Μπεν Γουάιτ, είναι off. Η συσσωρευμένη κώπωση. Στα 5 μεγάλα πρωταθλήματα, καμία ομάδα δεν έχει παίξει περισσότερα ματς από τα 63 της Άρσεναλ, που πήγε τελικό στο League Cup, στους «8» στο Κύπελλο και δεν είχε ούτε στη σφαίρα της φαντασίας την πολυτέλεια της PSG για rotation. Στην πρώτη ντουζίνα παικτών των δύο ομάδων με 3.000+ λεπτά, μόλις 3 είναι της Παρί.
Και μπορεί η Άρσεναλ να έχει να λέει για τα πολλά και δύσκολα ματς, όμως και η PSG δεν έχει ξεκουραστεί καθόλου, αφού πέρυσι έφτασε μέχρι τον τελικό του Club World Cup, όπου έχασε από την Τσέλσι. Παρά την ήττα αυτή, οι Παριζιάνοι μόνο χαμόγελα σκάνε όταν βλέπουν Άγγλους στο Champions League. Πέρυσι νίκησε την Μάντσεστερ Σίτι στην League Phase και στα νοκ-άουτ απέκκλεισε Λίβερπουλ, Άστον Βίλα, Άρσεναλ, ενώ φέτος το μενού είχε Τότεναμ, Τσέλσι[x2], Λίβερπουλ[x2]. Μόνο η Νιούκαστλ τη γλύτωσε και αυτό σε αδιάφορο ματς (1-1).
Με ανελέητο pressing, μέσους που μπορούν να σπάνε την πίεση με εκνευριστικές πάσες μέχρι να σβήσει ο ήλιος, άμυνα και επίθεση με απίστευτη ταχύτητα, με εναλλαγές θέσεων που δημιουργούν μόνιμη αμφιβολία στους αμυνόμενους, η Παρί είναι απλά ένας «εφιάλτης». Σαν κερασάκι, μπορεί να κλειδώσει και το μαγαζί όπως έδειξε στο δεύτερο σκέλος των ημιτελικών με την Μπάγερν. Εκτός αυτών, έρχεται από ένα ιστορικό «πέρυσι» και έχει έξτρα κίνητρο.
Πέρυσι έγινε η 24η που το σηκώνει, το έκανε με ρεκόρ στον τελικό με το 5-0 σε βάρος της Ίντερ και αν τα καταφέρει ξανά θα γίνει η πρώτη μετά την Ρεάλ Μαδρίτης των Ζιντάν και Ρονάλντο με το back-to-back. Τη στιγμή που η Άρσεναλ θέλει το αγαπημένο της σκορ [11 φορές 1-0 φέτος], η Παρί θέλει ένα ακόμα γκολ για να πιάσει την κορυφαία επίθεση όλων των εποχών με 45, που ανήκει στην Μπαρτσελόνα από το 1999-00. Και έχει πολλούς λόγους για να νιώθει ότι θα το πετύχει.
Η τριπλέτα μπροστά είναι απλά υπερηχητική, τα μοτίβα έχουν στόχο να απομονώσουν τους ικανότατους στην ντρίμπλα εξτρέμ με έναν αντίπαλο και όλοι όσοι έχουν αγωνιστεί στο 2025-26, έχουν καταγράψει συγκλονιστικά στατιστικά. Τέτοια είναι οι 305 ντρίμπλες, οι 306 κούρσες στην περιοχή και οι 208 πάσες στο αντίπαλο κουτί, απλά ένα… cheat, το οποίο αποτελεί το υπέρτατο challenge για την άμυνα της Άρσεναλ.
Όλα αυτά, σε έναν τελικό που, όπως είπαμε, θα τεθούν αντιμέτωπες δύο διαφορετικές φιλοσοφίες. δύο σύγχρονες version του ποδοσφαίρου του σήμερα. Η τακτική πειθαρχία, η αμυντική δομή και η οργάνωση με την ελευθερία στην επίθεση, την ντρίμπλα και τον αυτοσχεδιασμό. Είναι υποκειμενικό το τι θαυμάζει περισσότερο ο καθένας, όμως σε μερικές ώρες θα ξέρουμε ποιος θα «επιβιώσει» στην Puscas Arena…
