Η ήττα του Δικεφάλου στον Πειραιά, σε συνδυασμό με τη νίκη του Παναθηναϊκού επί της ΑΕΚ, έκλεισε τον κύκλο της συζήτησης για την ομάδα που εξασφάλιζε το δεύτερο καλύτερο (σε θεωρητικό πάντα επίπεδο) ευρωπαϊκό εισιτήριο για τη νέα σεζόν.
Αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς, ο Παναθηναικός, το δικαιούταν περισσότερο από τον ΠΑΟΚ. Στο σύνολο της σεζόν, είχε καλύτερη (ελαφρώς βέβαια) εικόνα από την ομάδα του Λουτσέσκου που έκανε την αντεπίθεση της στα play off, ωστόσο αποδείχθηκε πως όσα πέτυχε στο μίνι πρωτάθλημα, δεν ήταν αρκετά ούτε για τη 2η θέση.
Ο ΠΑΟΚ θα κληθεί την ερχόμενη Κυριακή να αντιμετωπίσει την ΑΕΚ, με φόντο την 3η θέση που δίνει εισιτήριο για την προκριματική φάση του Europa League, αν δεν κατακτήσει το Κύπελλο ο ΟΦΗ. Κάτι που δεν εύχομαι και το διευκρινίζω από τώρα, ανεξάρτητα από το πόσο βολεύει ή όχι τον ΠΑΟΚ. Στο κάτω – κάτω της γραφής, ο ΠΑΟΚ θα κοιμηθεί όπως έστρωσε και θεωρώ ότι αυτό ακριβώς θέλει και ο κόσμος του. Να κερδίζει τα παιχνίδια στους αγωνιστικούς χώρους και να απολαμβάνει τις επιτυχίες που κατακτά με την αξία του και μόνο.
Σαφώς και η 3η θέση είναι καλύτερη από την 4η και για λόγους γοήτρου. Στο ποδόσφαιρο όλα έχουν τη σημασία τους.
Επιστρέφουμε στο παιχνίδι του Φαλήρου. Ένα ισορροπημένο παιχνίδι που κρίθηκε μετά τις αλλαγές που επιχείρησαν οι δυο προπονητές. Ο Ολυμπιακός πήρε ενέργεια, ένταση και ταχύτητα από τους παίκτες που χρησιμοποίησε ο Μεντιλίμπαρ ενώ ο ΠΑΟΚ δεν πήρε σχεδόν τίποτα, από τους παίκτες που χρησιμοποίησε ο Λουτσέσκου.
Η ψαλίδα άνοιξε υπέρ των γηπεδούχων που κατάφεραν να σκοράρουν δυο φορές και να κερδίσουν το παιχνίδι χωρίς να απειληθούν. Η διαφορά των ομάδων μετά τις αλλαγές ήταν εμφανής και η πλάστιγγα έγειρε υπέρ του Ολυμπιακού.
Το σύνολο της σεζόν, συνοψίζεται για τον ΠΑΟΚ, στο διάστημα 70΄-90΄ του Κυριακάτικου αγώνα, κατά την προσωπική μου άποψη. Η έλλειψη ενέργειας, έντασης και ταχύτητας, αφαίρεσαν από τον Δικέφαλο το δικαίωμα να διεκδικήσει τον τίτλο στην Ελλάδα και να προχωρήσει στην Ευρώπη.
Ο Λουτσέσκου δημιούργησε μια ομάδα που βασίζει την απόδοση της στην ομαδική δουλειά, της λείπουν όμως παίκτες με ατομικά χαρακτηριστικά που θα κάνουν τη διαφορά όταν το απαιτήσουν οι συνθήκες ενός αγώνα. Και οι συνθήκες του αγώνα με τον Ολυμπιακό, απαίτησαν φρέσκο αίμα από τον πάγκο που διέθετε μόνο η μια από τις δυο ομάδες.
Ο Δικέφαλος χρειάζεται αναδόμηση. Όχι μεταγραφές και αντικατάσταση των παικτών που τα συμβόλαια τους τελειώνουν ή δεν έχουν κριθεί κατάλληλοι για να συνεχίσουν την καριέρα τους στην Τούμπα, ακόμα κι αν έχουν συμβόλαια. Δεν πρόκειται να μπω σε ονοματολογία, πριν ολοκληρωθεί η σεζόν.
Δεν είναι αυτό το θέμα. Το ποιοι θα φύγουν και ποιοι θα έρθουν, έτσι κι αλλιώς θα το αποφασίσουν ο προπονητής, ο τεχνικός διευθυντής, το σκάουτινγκ, η διοίκηση και η ιδιοκτησία. Το θέμα δεν είναι ποιοι θα έρθουν στην Τούμπα για τα επόμενα χρόνια. Το θέμα είναι η φιλοσοφία πάνω στην οποία θα χτιστεί η ομάδα των επόμενων χρόνων. Η φιλοσοφία των επιλογών. Απαιτείται στρατηγικός σχεδιασμός και συγκεκριμένο πλάνο προσθήκης παικτών στο δυναμικό της ομάδας που θα ρίξουν σημαντικά το μέσο όρο και θα φρεσκάρουν το γερασμένο προφίλ του ΠΑΟΚ. Την ίδια ακριβώς άποψη, εξέφραζα και πέρσι μετά την κατάκτηση του πρωταθλήματος. Δεν το γράφω για να υποστηρίξω ότι δικαιώθηκα αλλά γιατί δεν μπορώ να δικαιολογήσω το γεγονός πως δεν αντιλήφθηκαν το προφανές, την ανάγκη ανανέωσης δηλαδή (σε ηλικίες και όχι απλά πρόσωπα) του ρόστερ όσοι έχουν την ευθύνη.
Στο σύγχρονο ποδόσφαιρο (είτε μας αρέσει, είτε όχι), δεν χωρούν συμβιβασμοί και συναισθηματισμοί. Απαιτούνται αποφάσεις, ορισμένες φορές ακόμα και σκληρές, για τις ομάδες που έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο. Με δεδομένο ότι αυτές οι αποφάσεις δεν ελήφθησαν πέρσι, εύχομαι να ληφθούν φέτος για να δομήσει ο ΠΑΟΚ ένα ρόστερ ανταγωνιστικό, τόσο εντός όσο και εκτός συνόρων.
