Δεν είχα πολλές αμφιβολίες, αλλά πλέον το πιστοποιήσαμε. Ολο αυτό το αφήγημα, όλη αυτή η ιστορία που έχει στηθεί από την πλευρά του ΠΑΟΚ και ξεκινά από το κύπελλο με το γκολ οφσάιντ του 2017, συνεχίζει στο πιο μάγκικο πρωτάθλημα της ΑΕΚ το 2018 και φτάνει ως τις μέρες μας, έχει μια ολόκληρη ιστορία από πίσω. Είναι μια προσπάθεια να καλυφτούν αδυναμίες, λάθη, παραλείψεις, να υπάρχει αυτή η μόνιμη αίσθηση αντιπαλότητας.
Το νόημα όλης αυτής της ιστορίας είναι να φύγει η κουβέντα από το ποδόσφαιρο. Να συζητάμε για το αν θα κάνει χεράκια ο Λουτσέσκου, αν θα παραδοθούν μαθήματα συμπεριφοράς από την πλευρά του ΠΑΟΚ, αν θα είναι οι… συνοδοί δίπλα στον πάγκο και πόση ένταση θα συνοδεύει το παιχνίδι. Όλα αυτά, συμβαίνουν γιατί αν το ματς παιχτεί επί ίσοις όροις, τότε όσα θα προκύψουν θα είναι σαν αυτό που διαδραματίστηκε το βράδυ της Τετάρτης.
Χαοτική διαφορά
Εκτιμώ πως όλοι θα συμφωνήσουν, ακόμα και οι πλέον αντιδραστικοί προς την ΑΕΚ, πως υπήρξε χαοτική διαφορά ανάμεσα στις δύο ομάδες. Κάποιος μπορεί να πει, πως για να συμβεί αυτό, η Ενωση έκανε το καλύτερο ματς της σεζόν. Δεν θα διαφωνήσω. Αλλά θα πω και πως άργησε. Θα έπρεπε εδώ και καιρό να είχε κάνει πολλά περισσότερα, να βγάλει μέσα στο γήπεδο αυτόν τον ποταμό κλάσης που υπάρχει στα Σπάτα και μοιάζει έτοιμος να ξεχειλίσει.
Είναι δεδομένο, πως αυτό το ματς και το τελικό αποτέλεσμα φαντάζουν πολύ φτωχά για να καταδείξουν τη διαφορά των δύο ομάδων. Ειδικά για μια ώρα αγώνα, η ΑΕΚ ήταν σαρωτική. Ο Αλμέιδα προετοίμασε εξαιρετικά την ομάδα του, έδεσε «κόμπο» τον αντίπαλο του και κυριάρχησε απόλυτα. Το τρυκ με τους Περέιρα, Λαμέλα και Πινέδα να εναλλάσσουν θέσεις συνεχώς και να κάνουν άνω κάτω την άμυνα του ΠΑΟΚ, ήταν πραγματικά εμπνευσμένο και έκανε τη διαφορά.
Ναι, η πρόκριση έμεινε ανοιχτή. Ναι, είναι ματς που βρίσκεται στο ένα γκολ και αναμφίβολα η Τούμπα είναι μια ισχυρή έδρα, έστω και εάν ο ΠΑΟΚ το τελευταίο διάστημα δεν μπορεί να την εκμεταλλευθεί. Αλλά αν κάποιος κοιτάξει λίγο πιο μακριά προς το δάσος, τότε θα δει ποια είναι η πραγματική διαφορά των δύο ομάδων. Μπάλα είναι, οι μουγγοί έχουν μιλήσει κατά το παρελθόν, αλλά κάποια πράγματα δεν μπορούν να αλλάξουν.
Η περίοδος χάριτος τελείωσε
Σε εξαγωνιστικό επίπεδο, είδα πως αρκετοί από τον ΠΑΟΚ πήραν… εργολαβία την υπεράσπιση του Λουτσέσκου. Ακουσα πως προκλήθηκε ο τεχνικός του ΠΑΟΚ από παίκτες της ΑΕΚ, άκουσα πως πρέπει να μάθει να συμπεριφέρεται κάποιος που έχει λεφτά και είναι ανώτερος. Μάλλον, ορισμένοι έχουν το αίσθημα πως μπορούν να έχουν το ακαταλόγιστο. Πως ό,τι και εάν λένε, ότι και εάν κάνουν, θα έχουν πάντα ένα πέπλο προστασίας και οι άλλοι πρέπει να μένουν σούζα.
Μάλλον, τα νέα δεν είναι ευχάριστα για όσους σκέφτονται έτσι. Ο Ηλιόπουλος έστειλε μήνυμα και κατέστησε σαφές, πως η περίοδος ανοχής, όλο αυτό το διάστημα που έκανε κρόσια τα νεύρα των φίλων της ΑΕΚ, έχει παρέλθει. Με λίγα λόγια και κοφτά, χωρίς να προσβάλει, χωρίς να έχει συνοδούς δίπλα του, ζήτησε να μην υπάρχει καμία χειρονομία προσβλητική προς την ΑΕΚ και τον κόσμο της. Γιατί επαναλαμβάνω, όλα αυτά δεν μπορούν να χάνονται μονίμως σε μια διάθεση του τύπου άσ’ τον τρελό στην τρέλα του. Η κοινωνία της ΑΕΚ αντιλαμβάνεται, το σύνολο του ποδοσφαίρου, θα κατανοήσουν πως το παιχνίδι άλλαξε.
Ο Πινέδα, ο Λαμέλα και τα… άλλα παιδιά
Σε άλλα νέα, η εμφάνιση του Πινέδα ήταν πραγματικά από άλλο πλανήτη. Δεν είναι κάτι νέο. Μιλάμε για απίστευτη παικτάρα. Για παίκτη που κάνει εκπληκτικά πράγματα. Ο τρόπος που πίεζε, που κέρδιζε μπάλες, που μοίραζε παιχνίδι, ήταν πραγματικά εκπληκτικό. Εστω και σε έναν ρόλο που θεωρητικά δεν του ταιριάζει, ο Μεξικανός έκανε πράγματα και θαύματα και μας υπενθύμισε, πως είναι ο καλύτερος παίκτης του πρωταθλήματος.
Κοντά σε αυτόν τον υπερπαίκτη, ο τρομερός Λαμέλα που επιτέλους έδωσε το πρώτο μεγάλο ρεσιτάλ με τη φανέλα της ΑΕΚ. Ο Περέιρα που με εντυπωσίασε, γιατί δεν πίστευα πως θα είχε τόσες δυνάμεις να κάνει τέτοια παιχνιδάρα με κλεψίματα, σωστό μοίρασμα μπάλας, πάτημα της περιοχής. Με τον καπιτάνο Μήτογλου να κλείνει μια και καλή κάθε αμφιβολία για το κατά πόσον μπορεί να γίνει ηγέτης στο κέντρο άμυνας της ΑΕΚ. Και ο… Αντώνης, μην τον υποτιμά κανείς. Εχασε το πέναλτι, αλλά συνεχώς γίνεται καλύτερος.
Μην το ζαλίζουμε. Το περίεργο δεν είναι πως η ΑΕΚ έπαιξε τέτοιο ποδόσφαιρο. Το παράδοξο είναι πως έφτασε στα τέλη Δεκέμβρη για να τα δούμε όλα αυτά. Με την ηρεμία πλέον του Αλμέιδα, πως δεν χρειάζεται να κάνει συνεχώς ροτέισον για να τους έχει όλους ευχαριστημένους, η ΑΕΚ μπορεί να βλέπει πως από εδώ και πέρα τα πράγματα μόνο καλύτερα θα πάνε. Τώρα θέλει νίκη με τον Λεβαδειακό την Κυριακή και όλα θα είναι καλύτερα το νέο χρόνο.
