Η απάντηση που έδωσε ο Ματίας Αλμέιδα στα γραφόμενα των Μεξικανών είναι από εκείνες που δεν τις προσπερνάς. Όχι το «γράφουν ψέματα», αυτό δεν είναι κάτι… πρωτότυπο, το λένε πολλοί σε όλο τον κόσμο, άσχετα αν ισχύει ή όχι. Αναφέρομαι στην ατάκα του «Μακάρι να είμαι για πολύ καιρό ακόμα εδώ… Αν θέλει ο Θεός θα είμαι προπονητής της ΑΕΚ για πολύ καιρό ακόμα».
Ο Αργεντινός προπονητής της Ένωσης –τον οποίο δικαίως λατρεύει ο κόσμος της ομάδας του- κοσμεί με την αξία του τον ποδόσφαιρο της χώρας μας. Ένας σπουδαίος ποδοσφαιράνθρωπος με τεράστια καριέρα ως παίκτης, ο οποίος στην 3η σεζόν του στην ΑΕΚ έχει ήδη κατακτήσει ένα πρωτάθλημα-νταμπλ με θεαματικό ποδόσφαιρο, έφτασε πέρυσι πολύ κοντά σε ένα ακόμη και φέτος προσπαθεί να δημιουργήσει κάτι διαφορετικό, άλλοτε με σωστές επιλογές άλλοτε όχι, σίγουρα όμως δουλεύοντας σκληρά και εκτιμώντας όσα του παρέχονται.
Είχε κι αυτός πέρυσι σε ένα παιχνίδι τη δική του λάθος συμπεριφορά και ουσιαστικά το παραδέχτηκε με την στάση του. Στο πρόσφατο ματς ΑΕΚ-ΠΑΟΚ έδειξε ότι έμαθε και δεν θέλει να το επαναλάβει. Το είπε, άλλωστε, εμμέσως πλην σαφώς.
Η αυτοκριτική είναι πολύ σημαντική στη ζωή και ο Αλμέιδα έδειξε –σε αντίθεση με άλλους- ότι ξέρει να συμβουλεύεται τον καθρέφτη του και να μην επαναλαμβάνει εικόνες που τον αδικούν. Λάθη κάνουμε όλοι μας, το θέμα είναι να μπορούμε να τα καταλαβαίνουμε ώστε να μην παρασυρθούμε ξανά όταν η κατάσταση πάει στα «κόκκινα».
Καλό είναι, επίσης, άπαντες να συνειδητοποιούμε πότε ο χρόνος μας οδηγεί στο φινάλε μιας καριέρας. Ο Τάσος Σιδηρόπουλος υπήρξε για χρόνια ο καλύτερος Έλληνας διαιτητής. Γι αυτό και κατάφερε να φτάσει πολύ ψηλά σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Εδώ και κάποιες σεζόν όμως η πορεία του είναι διαρκώς πτωτική. Φέτος έκανε το πιο χοντρό λάθος στο πρωτάθλημα, με την κατακύρωση του γκολ του Αστέρα Τρίπολης στο ματς με τον Παναθηναϊκό. Λάθος -ενάντια στον κανονισμό, το οποίο έκρινε ματς, για διαιτητή «ελίτ» είναι επιεικώς απαράδεκτο. Κι όμως δεν τον έβαλε στον «πάγκο» ο αρχιδιαιτητής.
Το βράδυ της Τετάρτης ο κ. Σιδηρόπουλος αποφάσισε να αγνοήσει την υπόδειξη του var Βασίλη Φωτιά για αποβολή του Μπρινιόλι στο ματς κυπέλλου ΑΕΚ-Αρης. Ο ίδιος υποστήριξε ότι ο Ιταλός γκολκίπερ της ΑΕΚ «πήγε για τη μπάλα». Σωστά. Και βρήκε πρώτα τη μπάλα. Όμως στη συνέχεια το παίξιμό του ήταν κάτι παραπάνω από πολύ επικίνδυνο. Το παπούτσι του Μπρινιόλι «προσγειώθηκε» με τις τάπες στο πρόσωπο του Σουλεϊμάνοφ και είναι τυχερός ο ποδοσφαιριστής του Αρη που δεν τραυματίστηκε σοβαρά.
Είναι φάση στην οποία, θεωρώ πως, δεν υπάρχει ούτε ένας φίλαθλος οποιασδήποτε ομάδας που να μην φώναζε ότι είναι «καθαρή αποβολή». Η επικινδυνότητα του χτυπήματος είναι αυτή που υποδηλώνει το μέγεθος της συγκεκριμένης παράβασης.
Κι όμως. Παρά το γεγονός ότι είχε την βοήθεια του var, ο κ. Σιδηρόπουλος επέμεινε πεισματικά στην αρχική του απόφαση για κίτρινη κάρτα. Η παραπομπή του, όπως αναφέρει το ρεπορτάζ, μοιάζει νομοτελειακή εξέλιξη. Είναι απορίας άξιο πλέον τι θα πράξει ο αρχιδιαιτητής Λανουά μετά ΚΑΙ από αυτό. Αν δηλαδή θα αποφασίσει τώρα να αφήσει στον «πάγκο» για καιρό ή ακόμη και να «τελειώσει» τον κ. Σιδηρόπουλο από τους πίνακες.
Πέρα όμως από την όποια απόφαση του Γάλλου το θέμα είναι αν ο ίδιος ο κ. Σιδηρόπουλος πιστεύει ότι έχει ακόμη να προσφέρει στο ποδόσφαιρο ως διαιτητής ή μήπως ήρθε η ώρα πλέον να κρεμάσει τη σφυρίχτρα και να ασχοληθεί πιο ενεργά με τα διοικητικά της διαιτησίας.
Δεν είναι κακό, αντίθετα είναι έξυπνο, να αντιλαμβάνεται κάποιος ότι έφτασε το τέλος μιας σημαντικής καριέρας. Δεν χρειάζεται να την «πληγώνει» με απανωτά στρεβλές αποφάσεις οι οποίες γίνονται παντού αντικείμενο αρνητικής συζήτησης.
Ο Ματίας Αλμέιδα έχει πολλά να δώσει, ως προπονητής, στο ποδόσφαιρο της χώρας μας. Ο Τάσος Σιδηρόπουλος νομίζω πως όσα είχε να δώσει ως διαιτητής, τα έδωσε. Το «αντίο» πρέπει να είναι μια συνειδητή πράξη…
