Διαβάστε παρακάτω αποσπάσματα από την αρθρογραφία αθλητικών εφημερίδων και του διαδικτύου...
ΒΑΣΙΛΗΣ ΒΕΡΓΗΣ – LIVE SPORT
Αυτό που συνέβη στο παιχνίδι της Ελλάδας με το Γιβραλτάρ, με τους υποτίθεται τιμωρημένους τέσσερις διεθνείς, αποτελεί μνημείο “ερασιτεχνισμού”. Δεν ισχυρίζομαι ότι υπάρχουν άνθρωποι αλάνθαστοι στη δουλειά τους. Όλοι μπορεί να υποπέσουν σε σφάλμα. Όμως εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με έναν, αλλά με μία ολόκληρη ομοσπονδία. Προεξαρχόντων των καθ' ύλην αρμόδιων, Κωνσταντινίδη και Φύσσα, αλλά και όλων όσοι είχαν την ευθύνη να πληροφορηθούν το προφανές...
Και, αφού συνέβη, τι έπραξε η ΕΠΟ; Δεν θα έπρεπε να θέσουν το θέμα στη χθεσινή Εκτελεστική Επιτροπή, να το ξεσκονίσουν, να βρουν και να μοιράσουν τις ευθύνες όλων και να προχωρήσουν ανάλογα; Έτσι δεν γίνεται παντού, σε όλες τι δουλειές, όταν υπάρχει τόσο σοβαρό λάθος; Κι όμως, στην ΕΠΟ προτίμησαν να σηκώσουν το χαλάκι και να τα ρίξουν όλα από κάτω. Πώς; Δεν έκαναν την παραμικρή αναφορά για το συμβάν στην ΕΕ. Ούτε μία λέξη. Σαν να μη συνέβη ποτέ τίποτα. Και τι έγινε που ξεφτιλίστηκε ολόκληρη ομοσπονδία; Τι έγινε που δεν γνώριζε ο Πογέτ ότι οι τέσσερις παίκτες μπορούσαν να είναι στη διάθεσή του; Για τη διοίκηση της ΕΠΟ... γενικώς δεν συνέβη τίποτα! Ερασιτεχνισμοί και “καραγκιοζιλίκια”, όλα μαζί στο μίξερ. Ουδεμία ευθύνη και κύρωση σε κανέναν υπεύθυνο.
ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΑΡΠΕΤΟΠΟΥΛΟΣ – SPORTDAY
Η πίεση χρόνου είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα στο να αξιοποιηθεί κάποιος νέος ποδοσφαιριστής, ειδικά στον Ολυμπιακό. Είτε είναι νεαρός που έρχεται από τις ακαδημίες στην πρώτη ομάδα είτε ξένος που μόλις έχει αποκτηθεί, το πρόβλημα είναι πάντα το ίδιο: πρέπει ο νεοφερμένος να μπει στο γήπεδο και να κάνει “μαγικά”. Ο Ρίτσρντς κι ο Μπιανκόν δεν έχουν τέτοιο πρόβλημα. Δεν είναι ακόμα έτοιμοι. Το γνωρίζουν πολύ καλά και οι δύο. Πράγμα που σημαίνει ότι είναι και προετοιμασμένοι να κάνουν τη δουλειά που πρέπει για να φτάσουν στα επίπεδα απόδοσης που βρίσκονταν πριν απ' τον τραυματισμό τους.
Για να γίνει αυτό θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί κι ο Ολυμπιακός Β', που επιτέλους μπορεί να αποκτήσει νόημα ύπαρξης. Οι παίκτες αυτοί μπορεί να βρουν ρυθμό μέσα απ' τα παιχνίδια και σε λίγο καιρό να είναι έτοιμοι. Χωρίς την παραμικρή πίεση. Σήμερα οι μεταγραφικές αυτές προσθήκες δεν μοιάζουν σημαντικές. Αν σε πέντε μήνες από τώρα οι δύο έχουν ξαναγίνει κανονικοί ποδοσφαιριστές, το κέρδος του Ολυμπιακού θα είναι τεράστιο.
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΙΑΚΟΠΟΥΛΟΣ - ΦΩΣ
Στο καθαρά αγωνιστικό κομμάτι, για την ΑΕΚ ενδεχομένως η πίεση να είναι μεγαλύτερη. Το λέμε αυτό γιατί η ομάδα του Ματίας Αλμέιδα στην Ευρώπη δεν κατάφερε να μπει στους Ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ, ενώ στην Ελλάδα «κουβαλάει» ήδη και την εντός έδρας ισοπαλία με αντίπαλο τον νεοφώτιστο Πανσερραϊκό. Γίνεται λοιπόν αντιληπτό πως εάν και εφόσον χάσει το ματς από τον Ολυμπιακό θα μείνει ακόμη πιο πίσω στον πίνακα της βαθμολογίας, θα… πέσει ψυχολογικά ενώ θα έχει μπροστά της και δύο ακόμη εκτός έδρας παιχνίδια με Μπράιτον (πρεμιέρα ομίλων Γιουρόπα Λιγκ) και Παναθηναϊκό (5η αγωνιστική).
Όσο αφορά τους «ερυθρόλευκους» του Ντιέγκο Μαρτίνεθ πάνε στην «ΟΠΑΠ Αρένα» με καλή ψυχολογία και «αέρα» και χωρίς άγχος αφού έχουν μπει στη σεζόν εξαιρετικά. Στην Ελλάδα έχουν το απόλυτο ενώ και για την Ευρώπη προκρίθηκαν στους φίλους του Γιουρόπα Λιγκ, πετυχαίνοντας τον πρώτο βασικό στόχο της αγωνιστικής περιόδου. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει πώς δεν θα πάνε στην έδρα της ΑΕΚ με το μαχαίρι στα δόντια. Εάν δεν το κάνουν αυτό τότε το πιθανότερο είναι να το… πληρώσουν, απέναντι σε μία ομάδα που θέλει να επιστρέψει στις νίκες και να πάρει ψυχολογία ενόψει της συνέχειας.
ΚΩΣΤΑΣ ΤΣΙΛΗΣ – ΩΡΑ
Ο Αλμέιδα ετοιμάζει την ομάδα κυρίως για το κυριακάτικο ντέρμπι. Όμως καθαρά πρακτικά, δεν υπάρχει για την ΑΕΚ μόνο το κυριακάτικο ντέρμπι. Ακολουθεί μετά από τέσσερις μέρες το παιχνίδι με την Μπράιτον στην Αγγλία, που επίσης έχει τη σημασία του. Ενώ μια εβδομάδα μετά το ντέρμπι με τον Ολυμπιακό και τέσσερις μέρες μετά το ματς στο Άμεξ, υπάρχει επίσης ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό στη Λεωφόρο.
Αυτό πρακτικά σημαίνει, πως η ομάδα προετοιμάζεται ΚΑΙ γι’ αυτά τα δύο ματς. Εξυπακούεται πως το focus είναι στο παιχνίδι της Κυριακής με τον Ολυμπιακό. Και όχι μόνο επειδή είναι ο συγκεκριμένος αντίπαλος, που έχει τεράστια σημασία, αλλά και επειδή είναι το πρώτο στη σειρά χρονικά. Είναι αυτονόητο, πως όλο αυτό το «πακετάκι» των παιχνιδιών, χρειάζεται διαχείριση. Και ποτέ και για κανέναν λόγο, ο Αλμέιδα δεν θα έφτιαχνε το αγωνιστικό του πλάνο χωρίς να συνυπολογίσει το πρόγραμμα που ακολουθεί.
ΚΩΣΤΑΣ ΚΟΦΙΝΑΣ - ΤΑ ΝΕΑ
Κώστας Κωνσταντινίδης και Τάκης Φύσσας φέρουν το μεγαλύτερο, αν όχι όλο το βάρος, του πρωτοφανούς Λιάκου με τους τέσσερις ποδοσφαιριστές που όλοι πίστεψαν πως ήταν τιμωρημένοι τελικά δεν συνέβαινε αυτό, άρα κακώς δεν αγωνίστηκαν απέναντι στο Γιβραλτάρ. Ο πρώτος, τεχνικός διευθυντής και επικεφαλής όλων των εθνικών ομάδων. Ο δεύτερος, αθλητικός διευθυντής της Εθνικής Ανδρών. Τίτλοι βαρύγδουποι, που μάλλον δεν σημαίνουν και πολλά αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς. Τι ακριβώς κάνει ένας «τεχνικός διευθυντής» στις εθνικές ομάδες; Είναι ένας ωραίος τρόπος ώστε να μπαίνει στο οργανόγραμμα της Ομοσπονδίας.
Ο ρόλος του είναι να φροντίζει για τα των παικτών και να διατηρεί «καλό κλίμα» κατά το κοινώς λεγόμενο όισως να βλέπει τους ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό ή όποιον αγωνίζεται και επιθυμεί να ενημερώσει τον προπονητή. Επίσης να προσέχει κάθε λεπτομέρεια. Ε, για το δίδυμο που η ΕΠΟ το έστησε στον τοίχο και θα αποφασίσει (πάντα με γνώμονα και την προσφορά των συγκεκριμένων στελεχών στην εθνική ομάδα!) Προσεχώς, ισχύει το «ας πρόσεχαν». Την πάτησαν όπως ένας οδηγός στην ευθεία χωρίς άλλο αυτοκίνητο μπροστά του. Τράκαραν με την απροσεξία, δηλαδή! Χρεώνονται μία… ήττα που δεν μπορεί να αγνοηθεί και ένα αυτογκόλ τεράστιο.
ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΑΣΤΟΡΑΣ - METROSPORT
Πριν από χρόνια αποφασίστηκε η κλήση ξένων διαιτητών, όταν η κατάσταση στο ελληνικό ποδόσφαιρο ήταν εκρηκτική, για να εκτονωθεί το κλίμα έντασης. Ο στόχος ήταν να πέσουν οι τόνοι και να εκπαιδευτούν οι Έλληνες διαιτητές ώστε να μη χρειάζεται το ποδόσφαιρό μας «καπέλωμα». Στην αρχή οι οκάδες έδειχναν σεβασμό στις αποφάσεις των ξένων διαιτητών, ακόμα και σε αυτές που δεν συμφωνούσαν. Η συνέχεια δεν ήταν ανάλογη. Σιγά σιγά οι παράγοντες άρχισαν να ξεθαρρεύουν και να αμφισβητούν τις αποφάσεις τους. Σε αυτό συνηγόρησε και το γεγονός ότι οι αντιδράσεις των παραγόντων αποθάρρυναν τους ελίτ διαιτητές να έρθουν να σφυρίξουν παιχνίδια υψηλού βαθμολογικού ενδιαφέροντος. Το λες και ήττα αυτό.
Όπως ήττα είναι μετά από τόσα χρόνια όπου καπελώνεται η ελληνική διαιτησία από τους ξένους δεν κατάφερε το ποδόσφαιρό μας να κάνει την αυτοκάθαρση του. Να αποκτήσει αξιοπιστία και οι ομάδες να μην αμφισβητούν τα σφυρίγματα των Ελλήνων διαιτητών. Το χειρότερο; Όποιος σκέφτεται ρεαλιστικά θα συμφωνήσει με όλους εκείνους οι οποίοι στηρίζουν ότι το ελληνικό ποδόσφαιρο δύσκολα θα απαλλαχθεί από τη τοξικότητα και την καχυποψία. Άρα θα έχει ανάγκη τους ξένους διαιτητές για πολλά χρόνια.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ
*Για να διαβάσετε ολόκληρο ένα άρθρο θα πρέπει να απευθυνθείτε στο περίπτερο της γειτονιάς σας. Ενισχύοντας την εφημερίδα που εκτιμάτε περισσότερο, δίνετε πνοή στην πολυφωνία του Τύπου.
