Ο Παναθηναϊκός κόντρα σε πάρα πολλές προβλέψεις και μετά από αρκετές ολονυκτίες κατάφερε να κάνει μια μεταγραφή από τα παλιά (και του Καλάθη είναι ανάλογη απλά του Φριντέτ είναι κάτι πολύ φρέσκο) ντύνοντας στα «πράσινα» τον Τζίμερ Φριντέτ. Ο Αμερικάνος «μπόμπερ» έρχεται στην Αθήνα θέλοντας να δώσει στο «τριφύλλι» κάτι τελείως διαφορετικό από αυτά που ξέρουμε και έχουμε δει στην Ευρωλίγκα. Πριν πάμε, όμως, σε κομμάτια που αφορούν το τι μπορεί να δώσει ένας παίκτης αυτού του επιπέδου να πούμε πως η επιμονή και η τρέλα του Παναθηναϊκού να τον φέρει στην Αθήνα ξεπερνά τα όρια ενός επαγγελματικού κλαμπ και μπαίνει στα μονοπάτια ενός οργανισμού που ζει πάνω από τη λογική και μες στην παράνοια!
Ο Τζίμερ Φριντέτ, λοιπόν, είναι παίκτης του Παναθηναϊκού και πλέον έχουμε μπροστά μας έναν αθλητή που όπως είχαμε γράψει, στην προηγούμενη επικοινωνία μας που τον αφορούσε, έχει όλο το επιθετικό πακέτο. Το βασικό του γνώρισμα είναι η έφεση στο σκοράρισμα και το δολοφονικό σουτ, ωστόσο, δεν μένουμε σε αυτά καθώς είναι ένα γκαρντ που παίζει και στις δύο θέσεις («2» προς «1») και έχει τη δυνατότητα δημιουργίας τόσο για τον εαυτό του όσο και για τους συμπαίκτες του. Θεωρώ επίσης πολύ σημαντικό το στοιχείο πως δεν έχουμε να κάνουμε μ’ έναν ακροβολισμένο σουτέρ αλλά για έναν παίκτη που δημιουργεί ο ίδιος πολλές φορές τις συνθήκες τόσο μετά από ντρίπλα, όσο και βγαίνοντας γρήγορα από τα σκριν και σουτάροντας με μεγάλη ταχύτητα. Επίσης, δεν αρκείται μόνο στο σουτ αλλά πολλές φορές διεισδύει δυσχεραίνοντας το έργο της άμυνας.
Το ευάλωτο αμυντικό κομμάτι είναι ένα στοιχείο που χαρακτηρίζει τους μεγάλους σκόρερ (την πλειοψηφία τους τουλάχιστον) οπότε εκεί ο Πεδουλάκης έχει στο μυαλό του τους τρόπους που θα λειτουργήσει την ομάδα και φυσικά τους παίκτες για να το κάνουν. Το μόνο θέμα που θα κληθεί να προσαρμοστεί ο Φριντέτ είναι η σκληράδα της Ευρωλίγκας. Το «ξύλο» στην άμυνα που δεδομένα θα συναντήσει. Άπαξ και θα το κάνει θα μιλάμε για ένα από τα μεγαλύτερα επιθετικά όπλα της επόμενης Ευρωλίγκας.
Σημαντικότατο στοιχείο στην κουβέντα μας είναι το δίδυμο με τον Νικ Καλάθη, Τα χαρακτηριστικά του ενός σε συνδυασμό με του άλλου δημιουργούν έναν εκρηκτικό μείγμα που καλύπτει όλες τις μπασκετικές παραμέτρους. Με τον Φριντέτ δίπλα στον Καλάθη ανοίγει το γήπεδο και δημιουργεί χώρους και στον Νικ. Θα έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον να δούμε πως θα τους αντιμετωπίσουν οι αντίπαλοι προπονητές. Από εκεί και πέρα, είχαμε πει πως όλος ο σχεδιασμός αποτελεί ένα μεγάλο παζλ, οπότε από τη στιγμή που ο Φριντέτ ήρθε τότε ανοίγει ο δρόμος για έναν φόργουορντ με έντονο το αθλητικό στοιχείο όπως ο Ρίον Μπράουν. Ας αφήσουμε για την ώρα, ωστόσο, τις επόμενες κινήσεις και ας σταθούμε στη βόμβα που πυροδότησε το «τριφύλλι».
ΥΓ: Ο Κούζμιτς είναι ένας από τους καλύτερους «γίγαντες» που έχουμε γνωρίσει. Ένα παιδί – διαμάντι. «Κουζ» κράτα γερά.
ΥΓ2: Αν αυτά που συμβαίνουν στον Ολυμπιακό είχαν συμβεί στον Παναθηναϊκό θα είχε γίνει... παγκόσμιος πόλεμος.
ΥΓ3: Δεν είναι θέμα δικαίωσης η μεταγραφή του Φριντέτ διότι όπως τελικά έκλεισε θα μπορούσε να είχε ναυαγήσει μέσα στις διαπραγματεύσεις. Είναι ένα μάθημα σε όσους πίστευαν ή πιστεύουν πως η ενημέρωση είναι... σανό για πρόβατα. Στον μπασκετικό Παναθηναϊκό δεν ήταν, δεν είναι και δεν θα είναι ποτέ έτσι.