Είναι γεγονός πια. Ο Ολυμπιακός κατέθεσε φάκελο συμμετοχής στην Α1. Και θα παίξει στην Α1. Στη θεωρία, και με βάση όσα μεταφέρει η διοίκηση του Ολυμπιακού, θα περιμένει τις εκλογές της ΕΟΚ για να επιβεβαιώσει τη συμμετοχή, διότι τότε αν θέλει μπορεί και να την αρνηθεί.
Στην πράξη, το τείχος έπεσε και ο Ολυμπιακός επιστρέφει στη φυσική του θέση. Έχοντας πρώτα υποστεί τη μεγαλύτερη συντριβή, όχι ήττα, της ιστορίας του σε όλα τα σπορ. Όσο και να θέλουν, να προσπαθούν δηλαδή, να ωραιοποιήσουν την κατάσταση κάποιοι, η ιστορία γράφεται από γεγονότα κι όχι από εικασίες και τι εκτιμά ο καθένας.
Και πριν γράψει η στήλη με ποιον τρόπο αποφάσισαν και πείστηκαν οι Αγγελόπουλοι να διορθώσουν τα αδιόρθωτα, εδώ πρέπει να γίνει μια καταγραφή της κατάστασης.
Ο Ολυμπιακός γυρίζει στην Α1 χωρίς να κερδίσει έστω και ένα σημείο στη μάχη που έδωσε. Το #mexritelous εξελίχθηκε ως το μεγαλύτερο φιάσκο σε σλόγκαν ομάδας. Διότι αποφάσισε να πέσει επειδή ζητούσε ξένους διαιτητές. Ήρθαν ξένοι;
Αποφάσισε να πέσει, βλέποντας την πιο μεγάλη εικόνα, επειδή ο Βασιλακόπουλος «έπαιζε» Παναθηναϊκό και αδικούσε τον Ολυμπιακό. Άλλαξε η διοίκηση της ΕΟΚ;
Έφυγε από το πρωτάθλημα επειδή έπαιζε ο Αναστόπουλος, ο Μάνος, ο Παναγιώτου. Σταμάτησε κάποιος; Όχι απλά δεν σταμάτησαν, αλλά θα παίζουν και του χρόνου τον Ολυμπιακό.
Αποφάσισε να γράψει την πιο μαύρη σελίδα αυτο-υποβιβαζόμενος στην Α2 επειδή δεν παιζόταν με ίσους όρους το πρωτάθλημα, σύμφωνα με όσα καταμαρτυρούσε τότε. Τι άλλαξε;
Το μόνο που κατάφερε ο Ολυμπιακός είναι να καταγραφεί ότι η καριέρα του κορυφαίου αθλητή στην ιστορία του συλλόγου, κι όχι μόνο του τμήματος, τελείωσε με την ομάδα να παίζει ηθελημένα στην Α2.
Συντριβή που όμοια της δύσκολα μπορεί να συναντήσει κανείς. Ο Ολυμπιακός, ο Παναθηναϊκός, η ΑΕΚ, όπου παίζεται η μπάλα, έχουν γνωρίσει ταπεινωτικές ήττες. Αυτές που οι δημοσιογραφοι αποκαλούν «ήττα-ντροπή». Ο Παναθηναϊκός έχει φάει 30άρες, 35άρες. Η ΑΕΚ 40άρες. Ο Ολυμπιακός κάποτε έχασε με 59-110 από την Εφές. Και;
Μέσα στο γήπεδο όλα μπορούν να γίνουν, θα έρθουν και οι καλύτερες, θα έρθουν και οι χειρότερες ημέρες.
Η ιστορία έγραψε ότι τη μεγαλύτερη του συντριβή ο Ολυμπιακός τη γνώρισε την τελευταία διετία. Δυο χρόνια απών, δύο πρωταθλήματα χωρίς μάχη ο Παναθηναϊκός αλλά αυτό δεν λέει κάτι, και με τον Ολυμπιακό παρόντα ίσως πάλι να τα έπαιρνε.
Το 2050 ο ιστορικός θα κοιτάζει και θα αναρωτιέται: Γιατί αγωνίστηκε ο Ολυμπιακός στην Α2; Ήθελε να δώσει μάχη; Γιατί πέταξε την ασπίδα του κι έφυγε;
Κι αν δεν ήταν έγκλημα, χωρίς εισαγωγικά, γιατί γύρισε; Τι κέρδισε, τι πέτυχε;
Αν δεν ήταν αυτοχειρία, γιατί, για να μπούμε και ειδησεογραφικά στο θέμα, ο Μπαρτζώκας έθεσε όρο όταν γύρισε στον Ολυμπιακό να μπει η ομάδα στην Α1; Και το διατυμπάνιζε με κάθε, ευγενικό, τρόπο.
Αν δεν ήταν δολοφονία της ιστορίας μιας ομάδας, γιατί όλος ο περίγυρος της ομάδας πίεζε και ζητούσε με ασφυκτικό τρόπο την επιστροφή της ομάδας; Ενώ ο Βασιλακόπουλος είναι εκεί, ο Αναστόπουλος θα παίζει πιθανότατα και τη νέα σεζόν, ο Μάνος θα δώσει το παρών στα ντέρμπι, οι ξένοι διαιτητές δεν θα εμφανιστούν.
Ο λόγος είναι ένας: Συνειδητοποίησαν ότι η επανάσταση τελικά πνίγηκε στο αίμα του ίδιου του αυτόχειρα.
Άπαντες στον Ολυμπιακό πίεζαν για λόγους οικονομικούς, πρεστίζ, αγωνιστικούς, ιστορικούς και γοήτρου να σταματήσει αυτό το ανέκδοτο. ΟΛΟΙ. Δεν υπήρχε ούτε ένας υποστηρικτής της άποψης ότι η ομάδα πρέπει να συνεχίσει στην Α2.
Μόνο οι Αγγελόπουλοι μέχρι και το 90' δεν ήθελαν να κατεβάσουν την ομάδα. Παίκτες, διοικούντες, προπονητές, οι πάντες ήθελαν την ομάδα στη Basket League. Και πολύ καλά έκαναν. Υπηρέτησαν τον σύλλογο, πιέζοντας στη σωστή κατεύθυνση, χωρίς να φέρουν ευθύνη για τον ιστορικό όλεθρο, που όμοιος του δεν έχει καταγραφεί ξανά στα ελληνικά αθλητικά δρώμενα.
