Η Εθνική κέρδισε και το Ισραήλ και πλέον πάει για την μεγάλη μάχη με την Λιθουανία. Μπορεί αυτό το ματς, να ήταν λιγότερο αστραφτερό από άποψη απόδοσης σε σχέση με τα υπόλοιπα, αλλά λίγο η κρισιμότητα της αναμέτρησης, λίγο οι… κηδείες που είχαν γίνει στα προηγούμενα παιχνίδια, δεν άφηνε περιθώρια για πολλά πολλά.
Η Ελλάδα είναι καλύτερη ομάδα από το Ισραήλ και το έδειξε στο παρκέ, χωρίς να απειληθεί ιδιαίτερα είναι η αλήθεια. Οι παίκτες του Σπανούλη, μπήκαν από την αρχή στο ματς, πολύ συγκεντρωμένοι και με έμφαση στο πλάνο. Για πρώτη φορά στο τουρνουά, αντιμετωπίσαμε αυτό που όλοι φοβόμασταν, την αστοχία στο τρίποντο. Στα νοκ άουτ όλες οι ομάδες που θεωρούνταν φαβορί στα ζευγάρια σούταραν με πολύ κακά ποσοστά, σε σχέση με αυτά που είχαν στους ομίλους, οπότε η εθνική ακολούθησε την τάση.
Αν υπήρχε μια στοιχειώδης ευστοχία, η Ελλάδα θα κέρδιζε με 20 πόντους το Ισραήλ και αυτό δεν είναι υπερβολή. Ο Βασίλης Σπανούλης, μπορεί μέσα στους αγώνες κάποιες φορές να καθυστερεί κάποιες κινήσεις του από τον πάγκο, αλλά θα πρέπει να του πιστωθεί 100%, ότι με αυτό βλέπουμε την καλύτερη αξιοποίηση του Γιάννη στα χρόνια του στην Εθνική. Ο Γιάννης παίρνει τις μπάλες εκεί ακριβώς που είναι ανίκητος, δηλαδή στο low post, είτε μετά από σκριν στην μπάλα.
Έχει γίνει πολλή δουλειά στο κατάλληλο spacing και πλέον με την τριβή των αγώνων, βλέπουμε και πιο λειτουργικά σχήματα. Ως χώρα, έχουμε το πλεονέκτημα να έχουμε τον πιο dominant παίκτη του τουρνουά, με τεράστια διαφορά από τον δεύτερο. Ο Αντετοκούνμπο, σκοράρει 30 πόντους ανά αγώνα, έχοντας το εκπληκτικό 72.6% true shooting %, με την αποτελεσματικότητα του, μέσα από το ζωγραφιστό να είναι από άλλο πλανήτη. Και ο Ντόνσιτς κάνει μαγικά πράγματα, αλλά με πολύ χαμηλότερη αποτελεσματικότητα.
Το Ισραήλ, όπως ήταν αναμενόμενο, δεν είχε κορμιά για να αντιμετωπίσει τον Γιάννη, οπότε είτε θα του έκανε φάουλ, είτε θα δεχόταν καλάθι. Από την στιγμή, που η Ελλάδα βελτίωσε και το μεγάλο της μειονέκτημα που ήταν το αμυντικό ριμπάουντ και μπόρεσε να τρέξει, τότε τα πράγματα έγιναν πολύ πιο εύκολα. Ασφαλώς, σημαντικό ρόλο, έπαιξαν και κάποιοι συγκεκριμένοι παίκτες, πέραν του Γιάννη. Ο Κώστας Σλούκας, παιχνίδι με το παιχνίδι, αναλαμβάνει όλο και πιο πολλές πρωτοβουλίες στο σκοράρισμα, που είναι αναγκαίο, ειδικά όταν δεν βρίσκεται στο παρκέ ο Γιάννης. Πλέον ζητάει την μπάλα στα κρίσιμα και παίρνει αποφάσεις κάτι που είναι ίσως ο καλύτερος στην Ευρώπη.
Ο Κώστας Παπανικολάου, κάνει ένα εκπληκτικό Ευρωμπάσκετ, μην τον ματιάσουμε. Πάντα έδινε ό,τι είχε στην Εθνική, όμως είχε κάποιες διοργανώσεις που δεν σούταρε καθόλου καλά. Σε αυτό το τουρνουά, που μάλλον είναι το τελευταίο της καριέρας του, όχι μόνο έχει καταπιεί όποιον αντίπαλο έχει αντιμετωπίσει, αλλά εκτελεί και με καλά ποσοστά σε κρίσιμα σουτ. Το αμυντικό του μάστερκλας, μπορεί να μην φαίνεται στον πολύ κόσμο, αλλά στις άμυνες μακριά από την μπάλα και τις περιστροφές, είναι καθοριστικότατος.
Ο Σπανούλης, αφού είδε στο χθεσινό παιχνίδι ότι ο Μήτογλου, έχει σοβαρά προβλήματα στην άμυνα, έριξε χωρίς δισταγμό τον Σαμοντούροφ στο παιχνίδι και εκείνος, έδωσε λύσεις όταν χρειάστηκαν. Ο Σάμο, είναι ένας εξαιρετικός floor spacer και πολύ ικανός ριμπάουντερ που ανανέωσε επιθέσεις όταν το χρειαζόμασταν. Τα ίδια ισχύουν και για τον Καλαϊτζάκη που και αυτός κάνει ένα εξαιρετικό τουρνουά, έχοντας μπει 100% στον ρόλο του και δίνοντας πράγματα ερχόμενος από τον πάγκο.
Πλέον η εθνική βρίσκεται μπροστά σε μια μεγάλη πρόκληση, αφού είναι 40 λεπτά μακριά από την τετράδα. Αυτό το στοιχειωμένο παιχνίδι από τους οκτώ στους τέσσερις, ήρθε η ώρα να το περάσει η Ελλάδα απέναντι στην Λιθουανία. Μια ομάδα που έχει κορμιά να ρίξει στον Γιάννη, θα φτιάξει τείχος, οπότε θα πρέπει να επιστρέψουμε στην εμφάνιση απέναντι στην Ιταλία, που τιμωρήσαμε τις βοήθειες με ελεύθερα σουτ, που πρέπει όμως να μπουν.
Οι Λιέτουβα, είναι μια σκληρή ομάδα, που παίζει σε υψηλό ρυθμό, όπως και το Ισραήλ, ενώ μπορεί να προκαλέσει φθορά μέσα στην ρακέτα με τον Βαλαντσιούνας. Είχε την ατυχία με τον Γιοκουμπάιτις, όμως ο Βελίτσκα μπήκε στα παπούτσια του και με το παραπάνω. Σίγουρα η Εθνική μας πρέπει να παίξει καλύτερα, είναι πιο ποιοτική ομάδα και μπορεί να πάει στους τέσσερις του Ευρωμπάσκετ.
Η γραμμή από την επιτυχία στην αποτυχία είναι πολύ λεπτή. Μέχρι τώρα ας πούμε ότι η Ελλάδα έχει κάνει το αυτονόητο. Πλέον με αντίπαλο τους Λιθουανούς, έχει μια μεγάλη ευκαιρία να μπει στην διεκδίκηση μεταλλίου και θα είναι κρίμα να την χάσει.
