Ο Αριστοτέλης Χαντζής, σύμφωνα με τον ειδικό παθολόγο-εντατικολόγο από την ομάδα παρακολούθησης των Απεργών Πείνας, Γιώργο Βατίδη, το πρωί της Δευτέρας (22/6) παρουσίασε «οξεία εγκεφαλοπάθεια Wernicke, κακουχία, αταξικό βάδισμα και σοβαρές ηλεκτρολυτικές διαταραχές, μια πολύ σοβαρή κατάσταση για την υγεία του», κάτι που έκανε τη νοσηλεία του αναγκαία.
Φανερά καταβεβλημένος επιμένει πως η μόνη λύση είναι είτε δικαίωση ή θάνατος: «Ή θα νικήσουμε ή θα νικήσουμε». Όπως τονίζει, «ο αγώνας δεν υποχωρεί, τώρα ξεκίνησε. Θα νικήσουμε μέχρι τη δικαίωση ή τον θάνατο. Έχουμε ευθύνη για 400 ζωές, έχουμε ευθύνη για την κοινωνία μας και θα νικήσουμε. Ο αγώνας μας είναι δίκαιος και δεν υποχωρώ μέχρι τη δικαίωση. Τα αιτήματά μας είναι δίκαια».
Σε απεργία πείνας βρίσκεται από την 1η Μαΐου και η Suzon Doppagne.
Κείμενο και υπογραφές στήριξης στον απεργό πείνας
Το κείμενο της Επιτροπής για την Ανάδειξη και Υπεράσπιση της Κοινότητας των Προσφυγικών και της Συλλογικής τους Μνήμης:
Οργανώσεις, συλλογικότητες και ατομικότητες από ένα ευρύτατο φάσμα της κοινωνίας και του κινήματος που στέκονται αλληλέγγυες στον αγώνα της Κοινότητας των Κατειλημμένων Προσφυγικών και των απεργών πείνας, συνέταξαν το παρακάτω κείμενο στήριξης στον απεργό πείνας Αριστοτέλη Χαντζή (140 ημέρες), στη δεύτερη απεργό πείνας Suzon Doppagne (55 ημέρες) και στην Κοινότητα στο σύνολό της, απαιτώντας τα αυτονόητα από τις αρμόδιες αρχές πριν να είναι πολύ αργά, το οποίο υπογράφεται από πλήθος αλληλέγγυων από διάφορες κοινωνικές ομάδες. Η λίστα των υπογραφών θα ανανεώνεται συνεχώς τις επόμενες ημέρες.
Αν είναι δυνατόν στην δημοκρατική Ελλάδα του σήμερα, ένας απεργός πείνας να πεθαίνει!
Τι ζητάει; Να αναγνωριστεί μια κοινότητα ανθρώπων που πολλά χρόνια τώρα κατοικεί στα Προσφυγικά της Αλεξάνδρας φροντίζοντας και χρησιμοποιώντας κτίρια που το κράτος παρότι έχει την ιδιοκτησία τους, τα άφηνε να ρημάζουν.
Τι ζητάει; Να σταματήσει μια διαδικασία ανάπλασης που η Περιφέρεια της Αττικής επιχειρεί να ξεκινήσει και η οποία αρνείται να αναγνωρίσει ότι οι άνθρωποι που ζουν στα Προσφυγικά υλοποιούν στη πράξη μια δομή κοινωνικής, με ιδιαίτερα πλούσιες υποστηρικτικές υποδομές, βασισμένες στην αλληλεγγύη και την αλληλοστήριξη.
Τι ζητάει; Ό,τι θα έπρεπε να είναι αυτονόητο. Έναν ισότιμο, ειλικρινή και ευρύ διάλογο που θα εξασφαλίσει συνέργειες και συναινέσεις τόσο απαραίτητες σε ζητήματα κοινωνικής φροντίδας. Το δικαίωμα στην κατοικία είναι καθολικό και αφορά κατεξοχήν εκείνους και εκείνες που βιώνουν κοινωνικούς αποκλεισμούς και διακρίσεις.
Σήμερα, πριν είναι αργά, πρέπει ο Περιφερειάρχης Αττικής να αποδείξει ότι πραγματικά νοιάζεται για το πρόβλημα της στέγης. Και πρέπει να πείσει την κοινωνία πως γι΄αυτόν η ζωή ενός ανθρώπου που αγωνίζεται για
τα δικαιώματα μιας κοινότητας συλλογικής αυτοστέγασης είναι πάνω από οποιουσδήποτε πολιτικούς υπολογισμούς.
Ζητάμε την ακύρωση όλων των ενεργειών της Περιφέρειας που θέτουν σε άμεσο κίνδυνο τη ζωή τόσο των απεργών πείνας όσο και των υπόλοιπων ανθρώπων που ζουν μαζί στα προσφυγικά, υπό την απειλή της έξωσης. Εδώ και τώρα!
