Πραγματικά, μου φαίνονται τόσο αστεία τα όσα συζητούνται τελευταία περί 20 ομάδων του χρόνου, περί λίγκας 1 και λίγκας 2 με δέκα ομάδες έκαστη, περί εκατομμυρίων που θα μοιράσει η ΕΡΤ, περί ποσοστών από το στοίχημα, περί… διαφόρων πετυχημένων ανεκδότων, που αδυνατώ να τα παρακολουθήσω σε επίπεδο καθημερινού ρεπορτάζ.
Για πολλούς οι κινήσεις του Βασιλειάδη μαρτυρούν ξεκάθαρη ψηφοθηρία, εγώ όμως επειδή ξέρω ότι είναι καθαρός θα πω ότι έχει καλές προθέσεις: Φαίνεται ότι ο άνθρωπος θέλει να αφήσει κάτι πίσω του. Να έχουμε κάτι να τον θυμόμαστε. Μακάρι να το πετύχει, διότι ελάχιστους υφυπουργούς Αθλητισμού τους θυμόμαστε γιατί άφησαν κάτι θετικό πίσω τους. Συνήθως δεν τους θυμόμαστε καθόλου, λόγω ανυπαρξίας.
Όμως, όχι έτσι. Όχι με το ζόρι.
Όχι με αρπακολατζίδικες, βιαστικές και πρόχειρες προτάσεις, με άτακτες και διόλου συγκροτημένες σκέψεις που αλλάζουν συνεχώς, ανάλογα με τα πιθανά εμπόδια που μπορεί να συναντά η μία ή η άλλη σκέψη. Και κυρίως, όχι παρανομώντας, επιβάλλοντας μια βίαιη αναδιάρθρωση από την αμέσως προσεχή σεζόν, με τυράκι τα λεφτά, τώρα που η πλειοψηφία των ομάδων δεν έχει μαντήλι να κλάψει.
Διότι περί αυτού πρόκειται.
Προσέξτε: Οι ομάδες, κάθονται και συζητούν με τον Βασιλειάδη παίζοντας έναν απόλυτα υποκριτικό ρόλο. Στην πραγματικότητα δεν θέλουν την παραμικρή αλλαγή! Κανένας τους! Αποδεικνύεται από το γεγονός ότι η Super League έχει εδώ και ενάμιση χρόνο στα χέρια της τρεις διαφορετικές και εξαιρετικά αξιόλογες προτάσεις για νέο σύστημα διεξαγωγής του πρωταθλήματος, που η ίδια είχε αναθέσει να της υποβάλλουν η PricewaterhouseCoopers και η Deloitte, και τις πέταξε και τις τρεις στα σκουπίδια!
Τώρα έρχονται και συζητάνε διότι συνέβη αυτό που οι ομάδες δεν περίμεναν: Έσπασε η κεντρική διαχείριση των τηλεοπτικών δικαιωμάτων και η Nova παίζει μπάλα μόνη της, επιλέγοντας αυτούς που θέλει και αγνοώντας τους υπόλοιπους. Είναι τέτοιο το πατατράκ για τις μισές ομάδες του πρωταθλήματος, που έφτασαν να απειλούν με μποϊκοτάζ το νέο πρωτάθλημα.
Ο Βασιλειάδης τους λέει ότι θα βάλει την ΕΡΤ στο παιχνίδι και παράλληλα φέρεται να προσπαθεί να εξασφαλίσει ένα ποσό από το στοίχημα. Μιλάμε για δεκάδες εκατομμύρια και οι ΠΑΕ φυσικά κάνουν «κρα».
Για να δοθούν αυτά τα χρήματα βέβαια, πρέπει το ποδόσφαιρο να αλλάξει, να αναδιαρθρωθεί, να γίνει πιο ελκυστικό, ανταγωνιστικό και αξιόπιστο.
Οι ομάδες από μόνες τους δεν το κάνουν, κι έτσι έρχεται ο Βασιλειάδης να παίξει τον ρόλο του προέδρου της ΕΠΟ, του προέδρου της Super League και του υπερ-προέδρου των ΠΑΕ. Αδιανόητα πράγματα, αλλά το πράττει γιατί μπορεί!
Οι ιδέες του, ωστόσο, πάσχουν, είναι πρόχειρες, χωρίς ιδιαίτερη στόχευση και λογική, χωρίς να γίνεται αντιληπτό το «γιατί πρέπει να γίνει έτσι». Θα μπορούσε απλά να απαιτήσει την υλοποίηση μιας εκ των πολύ αξιόλογων και μελετημένων προτάσεων των προαναφερθέντων εταιριών για πρωτάθλημα 14 ομάδων. Θέλει, όμως, κάτι άλλο, πιο σύνθετο. Για την ακρίβεια, πιο σύνθετο… πεθαίνεις!
Κυκλοφορούν, λοιπόν, 2-3 σχέδια για τις περίφημες τρεις επαγγελματικές κατηγορίες, με Super League 1, Super League 2 και Football League. Όλα εμπνεύσεις Βασιλειάδη.
Αυτό ήθελε να το κάνει από την επόμενη σεζόν, όμως δεν γίνεται. Έτσι, για να γίνουν 10 οι ομάδες της μεγάλης κατηγορίας την μεθεπόμενη σεζόν, θα πρέπει την επόμενη να υποβιβαστούν 6! Επειδή αυτό ακούγεται λίγο βαρύ (άσε που μπορεί να μπλέξει και ο Παναθηναϊκός ο οποίος θα ξεκινήσει με -6 βαθμούς και χωρίς μεταγραφές), προσγειώθηκε ξαφνικά στο μυαλό άλλη σκέψη, ακόμη πιο «βίαιη».
Να γίνουν τώρα, αυτή τη στιγμή που μιλάμε, οι ομάδες 20!!!
Πώς; Με το να μην υποβιβαστούν η Κέρκυρα και ο Πλατανιάς (πράγμα πρωτοφανές διότι ακυρώνει ολόκληρη την τελευταία σεζόν και ακυρώνει και την προκήρυξη) και να μην ανέβουν μόνο ο ΟΦΗ και ο Άρης, αλλά και η Παναχαϊκή και ο… Κισσαμικός!
Ποια η λογική; Ότι αφού πρέπει να πέσουν πολλές για να γίνουν 10 την μεθεπόμενη σεζόν, καλύτερα να βάλουμε να παίζουν περισσότερες! Να τους έρθει… πιο μαλακά!
Ας αφήσουμε το σύστημα διεξαγωγής γιατί σε πιάνει πονοκέφαλος: Δύο όμιλοι, με αδιευκρίνιστα κριτήρια, που θα δώσουν 18 αγώνες, που στην συνέχεια θα γίνουν δύο άλλοι, διαφορετικοί όμιλοι για να δώσουν άλλους 18 αγώνες και… ανάθεμα αν καταλαβαίνει κανείς.
Ο ορισμός του… ό,τι να’ ναι! Το γεγονός ότι απαγορεύεται δια νόμου η άμεση αναδιάρθρωση, ας μην το πιάσουμε και πολύ, αν και είναι το μείζον! Άλλωστε αυτά καταργούνται εύκολα, με μια νομοθετική ρύθμιση…
Αποτελεί, λοιπόν, επιτακτική ανάγκη αρχικά να μην υπάρξει βιασύνη. Να εκπονηθεί σχέδιο από ειδικούς και όχι βάσει μιας φαεινής ιδέας που μπορεί να προέκυψε ένα πρωί. Και το άλλο πρωί να προέκυψε μια άλλη!
Επίσης, να δούμε από πού προκύπτει ότι τα χρήματα της ΕΡΤ είναι εξασφαλισμένα ή αν το υποσχεθέν ποσοστό από το στοίχημα είναι κάτι που εν τέλει μπορεί να υλοποιηθεί.
Όποια απόφαση παρθεί, να ισχύσει από την μεθεπόμενη σεζόν, νόμιμα και ωραία.
Χρόνος υπάρχει, ώστε μέσα στο καλοκαίρι να παρθούν αποφάσεις. Κανείς δεν λέει ότι το πρωτάθλημα πρέπει να μείνει ως έχει. Ίσα-ίσα! Απαιτείται οπωσδήποτε μείωση ομάδων και νέο σύστημα διεξαγωγής. Όμως να γίνει σωστά, χωρίς πυροτεχνήματα που μόνο γέλιο προκαλούν.
