Το τεκμήριο της αθωότητας υφίσταται για όλους τους κατηγορούμενους μέχρι να καταδικαστούν και άπαντες οφείλουν να το σέβονται και να μην ξεφεύγουν στις κρίσεις τους και στην έκφραση της άποψής τους.
Δεν μπορείς να καταδικάζεις κάποιον επειδή εσύ νομίζεις ότι είναι ένοχος ή επειδή είσαι πεπεισμένος γι’ αυτό. Πρώτα πρέπει να το πει το δικαστήριο και μετά να το πεις εσύ. Οποιοσδήποτε ήταν στη θέση του κατηγορουμένου, εγώ, εσύ, οι πάντες, θα απαιτούσαν το ίδιο πράγμα.
Συνεπώς, μέχρι να καταδικαστεί κάποιος, οφείλεις να αναφέρεσαι μόνο σε γεγονότα και στα δεδομένα της στιγμής και την όποια άποψη έχεις σχηματίσει πρέπει να την κρατάς για τον εαυτό σου ή τουλάχιστον να μην την εκφράζεις δημόσια.
Κάθε νόμισμα, όμως, έχει δύο όψεις. Ας δούμε και την άλλη…
Παράγοντας του αθλητισμού είναι κατηγορούμενος για βαριά κακουργήματα, πιο βαριά δεν γίνονται. Και βλέπεις να βγαίνουν δημοσίως συνεργάτες του, στελέχη, δημοσιογράφοι φίλα προσκείμενοι ή και στην δούλεψή του, άλλοι παράγοντες, προπονητές, αθλητές και φυσικά οπαδοί. Και διατρανώνουν ανοιχτά και σε όλους τους τόνους ότι ο κατηγορούμενος είναι αθώος! Είναι άσπιλος, αμόλυντος, δεν είχε δώσει ποτέ δικαιώματα…
Ωρύονται με βεβαιότητα και χωρίς να έχουν την παραμικρή γνώση, ότι τα στοιχεία που υπάρχουν σε βάρος του κατηγορούμενου είναι της πλάκας, θα καταπέσουν εύκολα, ότι όλα οφείλονται σε μια σκευωρία που έστησαν κάποιοι!
Δημόσια πρόσωπα, κάποια από τα οποία υποτίθεται ότι αποτελούν και παραδείγματα για τη νεολαία, να του αφιερώνουν νίκες, επιτυχίες και να τον ευχαριστούν δημοσίως για τις ευεργεσίες του.
Πώς ξέρουν όλοι αυτοί την αλήθεια;
Μην το κουράζουμε. Το ερώτημα είναι απλό: Έτσι και ο κατηγορούμενος κηρυχθεί ένοχος και καταδικαστεί, μία στο εκατομμύριο βρε αδερφέ, όλοι αυτοί που σήμερα εκτίθενται ανεπανόρθωτα με τις δημόσιες τοποθετήσεις τους, πού θα κρυφτούν; Τι θα λένε μετά; Πώς θα το μπαλώσουν; Θα πουν απλά ότι ξεγελάστηκαν και καθάρισαν; Και πιστεύουν ότι η κοινωνία δεν θα τους πάρει με τα γιαούρτια;
Ο σεβασμός στο τεκμήριο της αθωότητας είναι το ένα ζητούμενο. Το άλλο, όμως, είναι ο σεβασμός στις αποφάσεις της δικαιοσύνης. Και η άσκηση μιας δίωξης, είναι απόφαση της δικαιοσύνης.
Είτε είσαι δημοσιογράφος, είτε οπαδός, είτε απλό τσιράκι, και βγαίνεις να μιλήσεις με απόλυτη βεβαιότητα για την αθώωση κάποιου, ακόμα και αν έχεις γνώση των στοιχείων (που το 99,9% όσων εκτίθενται δεν έχει την παραμικρή γνώση), είσαι είτε στημένος είτε απλά βλάκας.
Και καλά να είσαι στημένος. Αν ξεφτιλιστείς αργότερα γι’ αυτά που έλεγες, δεν σε νοιάζει και πολύ. Την δουλειά σου την έκανες. Αν πάλι, είσαι απλά ένας φανατικός βλάκας, ας πρόσεχες. Μόνο που δεν θα έχεις τρύπα να κρυφτείς…
