Πόσο αστείο μοιάζει αυτές τις ώρες που μεταξύ της καταμέτρησης νεκρών, εκτάσεων καμένης γης και χαμένων περιουσιών, υπάρχει και αθλητική επικαιρότητα αλλά και δραστηριότητα.
Πρέπει να γράψεις μια αθλητική είδηση και πραγματικά ντρέπεσαι! Νιώθεις ότι προκαλείς το δημόσιο αίσθημα με το πόσο ασήμαντο και άχρηστο τέτοιες ώρες είναι αυτό με το οποίο ασχολείσαι! Και καλά κάνεις και νιώθεις έτσι. Έτσι πρέπει να είναι, αν είσαι άνθρωπος βέβαια.
Διότι τίποτα πιο ασήμαντο δεν υπάρχει την δεδομένη χρονική στιγμή από τα αθλητικά.
Ένας φίλος, ορθώς επεσήμανε ότι αν η UEFA είχε λίγη συναίσθηση της πραγματικότητας, θα έπρεπε να αναβάλει το αποψινό ματς του ΠΑΟΚ.
Ποιος ΠΑΟΚ; Ποιο Τσάμπιονς Λιγκ και αηδίες; Δεν ασχολείται άνθρωπος ή αν ασχολείται, είναι άρρωστος και ζει σε δικό του κόσμο.
Ποια ΑΕΚ και ποιος Άρης που παίζουν αύριο φιλικό; Δεν αφορούν κανέναν όλα αυτά…
Η χώρα ζει τον όλεθρο, η είδηση της τραγωδίας που βιώνουμε "παίζει" πρώτη σε όλα τα ειδησεογραφικά δίκτυα του πλανήτη, σε όλα τα media παγκοσμίως.
Ποια αθλητικά; Αστειευόμαστε τώρα;
Ναι, ξέρω. Η ζωή συνεχίζεται, θα μου πείτε, με αυτή την κυνική φράση που συνηθίζουμε να λέμε. Ανθρώπινο είναι, η ζωή όντως πρέπει να συνεχιστεί.
Για κάποιους συνανθρώπους μας, όμως, η ζωή έληξε και μάλιστα επώδυνα. Οικογένειες απανθρακώθηκαν αγκαλιασμένες, η μάνα έλιωσε σαν το κερί αγκαλιά με το παιδάκι της.
Μόνο από σεβασμό προς τα θύματα αυτής της αδιανόητης τραγωδίας, ας μην ασχολούμαστε για λίγο με ανοησίες και ασημαντότητες.
Ας σιωπήσουμε…
