Τώρα πια δεν υπάρχει ούτε «θα δούμε», ούτε «έχουμε χρόνο», ούτε «του χρόνου». Τα πράγματα είναι «εδώ και τώρα». Ό,τι γίνει τώρα, πιθανότατα αυτό το καλοκαίρι. Είτε αλλάζουμε, είτε βουλιάζουμε.
Η Ελλάδα τερμάτισε στην 20ή θέση στην πενταετή βαθμολογία στο Ranking της ΟΥΕΦΑ, τα ευρωπαϊκά εισιτήρια μειώθηκαν κατά ένα και ο Παναθηναϊκός ήταν η πρώτη ομάδα που ένιωσε στο πετσί της αυτή την διαφορά -μέχρι πέρσι η πέμπτη θέση έβγαζε Ευρώπη, τώρα τίποτα.
Σύμφωνα με τον νόμο του Μέρφι δεν υπάρχει τίποτα κακό που δεν μπορεί να γίνει ακόμα χειρότερο, αλλά στην περίπτωση μας μπορεί να γίνει και καλύτερο. Οι προϋποθέσεις υπάρχουν, αρκεί οι ομάδες να συναισθανθούν την κρισιμότητα της στιγμής και να αναλάβουν τις ευθύνες τους.
Όσο εύκολα και γρήγορα διολισθήσαμε στην 20ή θέση, άλλο τόσο μπορούμε να ανακτήσουμε τα κεκτημένα και να βγάλουμε και πάλι δεύτερη εκπρόσωπο στο Champions League.
Αρκεί οι ευρωπαίοι εκπρόσωποι να δουν το νεοσύστατο Europa Conference League ως ευκαιρία και όχι ως αγγαρεία. Αυτό το καλοκαίρι δημιουργείται η υποχρέωση σε ΠΑΟΚ, ΑΕΚ και Άρη να μπουν στους ομίλους της διοργάνωσης, να φέρουν όσες περισσότερες νίκες γίνεται, όχι μόνο για δικό τους, αλλά για το γενικό καλό.
Ας πιάσουμε ένα πολύ συγκεκριμένο παράδειγμα. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ η ΑΕΚ είχε βρει στο πρόσωπο του Νταμιάν Ντα Σίλβα τον εκλεκτό για την άμυνα της και ήταν αποφασισμένη να τον χρυσώσει. Η Ένωση έδινε κλειστό τριετές συμβόλαιο σε 33χρονο παίκτη (!), ο οποίος δεν είχε βγει ποτέ από την χώρα του με διπλάσιες καθαρές απολαβές από όσα έπαιρνε στην Ρεν.
Η πρόταση ήταν επιπέδου Εμιράτων και Κατάρ, λογικά ο Γάλλος θα έπρεπε να έρθει τρέχοντας, τέτοια λεφτά, τέτοια γενναιόδωρη πρόταση δεν θα έβρισκε πουθενά στην Ευρώπη. Ο Ντα Σίλβα επέλεξε να περιμένει, να αγοράσει χρόνο και να βρει τελικά πρόταση από την Λιόν, στην οποία πήγε με λιγότερα από τα μισά.
Τα χρήματα που φέρεται να προτείνει η ΑΕΚ στον Σέρχι Ρεμπρόφ είναι τα διπλάσια από αυτά που έπαιρνε στην Φερεντσβάρος και πολύ περισσότερα από αυτά που μπορεί να βρει στην αγορά από ένα πρωτάθλημα δυτικής χώρας. Κι όμως, ο Ουκρανός εμφανίζεται διστακτικός.
Στην θέση της ΑΕΚ βάλτε οποιαδήποτε ελληνική ομάδα. Ακόμα και τον πολυδιαφημισμένο Ολυμπιακό του Champions League. Ο Τικίνιο του ψήνει το ψάρι στα χείλη. Οι παίκτες (ειδικά από το πάνω ράφι) εμφανίζονται όλο και πιο διστακτικοί να έρθουν στην Ελλάδα, που διολισθαίνει ποδοσφαιρικά στην αγορά, στα μάτια τους.
Αυτή την 20ή θέση, οι ελληνικές ομάδες θα την βρίσκουν μπροστά τους σε κάθε διαπραγμάτευση, σε κάθε τηλέφωνο που θα σηκώνουν, σε κάθε προσπάθεια να φέρουν έναν παίκτη της προκοπής. Κι αν κάποιος από αυτούς πειστεί, θα πρέπει να τον χρυσοπληρώσουν, πολύ περισσότερο από την αντικειμενική του αξία στην αγορά.
Το μονοπάτι είναι πια σχεδόν ξεκάθαρο. Οι τρεις ελληνικές ομάδες θα πρέπει να περάσουν τρεις γύρους νοκ-άουτ, χωρίς περιθώριο λάθους, κάτι όχι απλό, αλλά ούτε και εκτός πραγματικότητας. Ξέρουμε πια ότι κατά 99,9% ο ΠΑΟΚ και η ΑΕΚ θα είναι στους ισχυρούς μέχρι και την κλήρωση των πλέι-οφ.
Οι δύο Δικέφαλοι θα μπουν με το 10ο και 11ο καλύτερο συλλογικό ranking σε όλη την διοργάνωση πίσω από Ρόμα, Τότεναμ, Βιγιαρεάλ (ή Μπέτις ανάλογα με το ποιος θα κατακτήσει το Europa League), Βασιλεία, Γάνδη, Άντερλεχτ, Αστάνα, ΛΑΣΚ, Φέγενορντ, Καραμπάχ και Στεάουα!
Η διοργάνωση έχει κι άλλες καλές ομάδες με χαμηλότερο ranking (Ρεν, Ουνιόν Βερολίνου, Τράμπζονσπορ, Ρόζενμποργκ), αλλά καμία που μία κλήρωση μαζί της να σε βγάζει εκ των προτέρων εκτός.
Κανείς δεν θα τους ζητήσει να το σηκώσουν ή να πάνε τελικό. Είναι όμως τέτοια η φύση της διοργάνωσης που επιτρέπει όνειρα για μία καλή ευρωπαϊκή πορεία, σε ένα επίπεδο παραπάνω του αξιοπρεπούς. Τώρα πια δεν υπάρχουν προσδοκίες, υπάρχουν απαιτήσεις.
Για να γίνει αυτό ένας ρεαλιστικός στόχος θα χρειαστεί σοβαρό πλάνο και επενδύσεις. Κινήσεις ουσίας. Ποιοτικό βάθος στο ρόστερ. Σοβαρότητα. Από λίγα έως καθόλου λάθη. Η Ευρώπη πρέπει να ξαναγίνει υπόθεση ζωής και θανάτου για όλους.
Το κίνητρο γίνεται ακόμα μεγαλύτερο από την ανακοίνωση των οικονομικών μπόνους της νέας διοργάνωσης. Η είσοδος στους ομίλους δίνει κοντά 3 εκατομμύρια ευρώ. Κάθε νίκη δίνει 500 χιλιάρικα και η πρωτιά στον όμιλο 650.000 ευρώ. Μία πορεία ως τα πρώτα νοκ-άουτ μπορεί να δώσει 6-7 εκατομμύρια και με δεδομένο ότι ο βαθμολογικός συντελεστής των νικών στους ομίλους είναι ίδιος με αυτόν στις δύο υπόλοιπες διοργανώσεις είναι μία πρώτης τάξεως ευκαιρία (πάντα με την λογική ότι το επίπεδο δυσκολίας στο Conference League είναι κατά τι ευκολότερο) για ανάκτηση των παλιών κεκτημένων.
Αρκεί, να το αντιληφθούν όλοι σήμερα. Άμεσα. Τώρα. Χθες.
Άλλη (τέτοια) ευκαιρία μπορεί να μην υπάρξει, τα εισιτήρια για ομίλους οποιασδήποτε διοργάνωσης μπορεί στο μέλλον να γίνουν όνειρο απατηλό για οποιαδήποτε ελληνική ομάδα, αν δεν αλλάξει κάτι άμεσα.
