MENU
Google Logo

Προσθέστε το sdna.gr ως προτιμώμενη πηγή στα αποτελέσματα αναζήτησης στην Google.

Διαβάστε παρακάτω αποσπάσματα από την αρθρογραφία αθλητικών εφημερίδων και του διαδικτύου...

ΒΑΣΙΛΗΣ ΒΕΡΓΗΣ - LIVE SPORT

Και τώρα τι γίνεται; Περάσαμε στο άλλο αγαπημένο σπορ των Ελλήνων: πρώτα η υπερβολή, σήμερα το "διαλύω". Φωνές από παντού, έως και... προτροπές στον Γκαγκάτση "να διώξει τον Γιοβάνοβιτς". Από "στρατηγός" έγινε "καταστροφέας της κορυφαίας φουρνιάς". Όσα καλά προηγήθηκαν στα χρόνια που είναι στο τιμόνι της Εθνικής, διαγράφηκαν μονομιάς και προβάλλονται μόνο τα άσχημα... Απάντηση σε όλα τούτα μόνο η ίδια η ομάδα μπορεί να δώσει. Να απαντήσει στο γήπεδο ότι δεν είναι το συνονθύλευμα της 7άρας ούτε φυσικά και μεικτή "Αργεντινής-Ισπανίας". Να φωνάζει κόντρα στη Σερβία ότι είναι μία πραγματικά αξιόλογη ομάδα που έχει πολλές αρετές και προοπτικές, αλλά ταυτόχρονα να παλέψει ώστε να μειώσει και να διορθώσει τα μειονεκτήματά της. 

Πρώτος ο προπονητής επιβάλλεται να κάνει την αυτοκριτική του και να μη λειτουργήσει ξανά υπερφίαλα. Όσο για την Ομοσπονδία; Τέλος στα "χαϊδέματα" και στην ασυλία. Ο Γκαγκάτσης οφείλει να είναι κάθετος απέναντι σε κόουτς και παίκτες: οι ομάδες δεν παίζουν... για τη χαρά του αθλήματος, αλλά για να παίρνουν αποτελέσματα και να πετυχαίνουν διακρίσεις. Όποιος δεν το καταλαβαίνει ή δεν μπορεί να το υπερασπιστεί, δεν έχει θέση στην Εθνική. Αλλά το άθλημα του "διαλύω" πρέπει να μείνει μακριά από την ομάδα. Γιατί με αυτό δεν κερδίζει κανείς.

ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΑΡΠΕΤΟΠΟΥΛΟΣ - SPORTDAY

...Όπως έγραφα, φοβόμουν μήπως αυτό που συμβαίνει στη Σερβία συμβεί και στη δική μας ομάδα. Μήπως δηλαδή αποκτήσουμε μία ομάδα με παίκτες που αγωνίζονται σε μεγάλα πρωταθλήματα, τους θαυμάζουμε και τους αγαπάμε, αλλά τους βλέπουμε και να κάνουν πόντε λάθος στα κρίσιμα παιχνίδια με την Εθνική. Αυτή η Εθνική του Γιοβάνοβιτς έχει ακριβώς αυτό το χαρακτηριστικό. Εκεί που εντυπωσιάζει, ξαφνικά αυτοκαταστρέφεται. Στα  προκριματικά του Μουντιάλ του 2026 η Εθνική μπήκε με την κεκτημένη ταχύτητα της ανόδου στην πρώτη κατηγορία του Nations League  χάρη στις μεγάλες εκτός έδρας νίκες με Σκωτία και κυρίως με Αγγλία, ενώ πριν αντιμετωπίσει τους Δανούς στο Καραϊσκάκη είχε σπείρει τον πανικό, όχι μόνο σε φιλικά αλλά και με την Λευκορωσία στην πρεμιέρα της. 

Όταν οι Δανοί τη διέλυσαν κερδίζοντάς την με 0-3 σοκαριστήκαμε. Ίδια περίπου είναι και η ιστορία της παρουσίας της στο φετινό Nations League… Να χάσεις από την Ολλανδία δεν είναι ντροπή. Ποτέ η Εθνική μας δεν έχει κερδίσει τους Ολλανδούς σε επίσημο ματς. Στο ποδόσφαιρο δεν υπάρχουν ντροπές.: αν όπως γράφει ο ολλανδικός τύπος ο Τσάβι έδωσε εντολή να σταματήσει η ομάδα  του μετά το 7-0, κακώς μας λυπήθηκε. Το πρόβλημα δεν είναι ότι ο διεθνής Τύπος έγραψε ότι η Ελλάδα πήγε στο Άμστερνταμ μεταμφιεσμένη σε Σαν Μαρίνο: το αληθινό κακό είναι να μην έχεις καταλάβει πάλι την ειδική δυσκολία των παιχνιδιών -το αληθινά κακό είναι να κάνεις τα ίδια και τα ίδια. 

ΑΛΕΞΗΣ ΒΙΡΒΙΛΗΣ - ΦΩΣ

Το 7-0 από την Ολλανδία στο Άμστερνταμ δεν είναι ένα αποτέλεσμα που μπορείς απλώς να προσπεράσεις. Δεν είναι μια κακή βραδιά που θα ξεχαστεί με μια καλή εμφάνιση στο επόμενο παιχνίδι. Είναι ένα χτύπημα στην εικόνα, στην αυτοπεποίθηση και κυρίως στην αγωνιστική ταυτότητα μιας Εθνικής που το τελευταίο διάστημα είχε καταφέρει να μας κάνει να την αντιμετωπίζουμε με διαφορετικό μάτι. Γι' αυτό και η αναμέτρηση με τη Σερβία έχει ξεχωριστή σημασία. Όχι μόνο για τους βαθμούς και τις πιθανότητες πρόκρισης, αλλά και για την ανάγκη να επιστρέψει η ομάδα στις εργοστασιακές ρυθμίσεις της. Η Εθνική του Ιβάν Γιοβάνοβιτς μάς είχε συνηθίσει σε μια ομάδα με συνοχή, αλληλοκαλύψεις και αγωνιστική πειθαρχία. Μια ομάδα που μπορεί να μην είχε πάντα την πολυτέλεια να επιβάλλεται απέναντι σε αντιπάλους υψηλότερου επιπέδου, είχε όμως τον τρόπο να τους κοιτάζει στα μάτια. Αυτό ακριβώς πρέπει να ξαναβρεί. Και δεν χρειάζεται να ανακαλύψει την Αμερική για να το πετύχει.

Πρώτα απ' όλα, χρειάζεται να ξαναγίνει συμπαγής. Να περιορίσει τις αποστάσεις μεταξύ των γραμμών, να μην αφήνει τους αντιπάλους να βρίσκουν εύκολα χώρους ανάμεσα στους μέσους και στους αμυντικούς και να μην επιτρέπει φάσεις που μετατρέπονται σε διαδοχικά χτυπήματα στην ψυχολογία της. Το Άμστερνταμ έδειξε πόσο εύκολα μπορεί να καταρρεύσει ένας μηχανισμός όταν χαθεί η ισορροπία του. Δεύτερον, πρέπει να ξαναβρεί την ένταση και την επιθετικότητά της. Να πιέσει με σχέδιο, να διεκδικήσει τις δεύτερες μπάλες, να βγάλει ενέργεια στις μονομαχίες και να θυμηθεί ότι η δύναμή της ήταν πάντοτε η λειτουργία του συνόλου. Δεν χρειάζεται να παίξει με το άγχος να αποδείξει κάτι από το πρώτο λεπτό. Χρειάζεται υπομονή, καθαρό μυαλό και σωστές αποφάσεις.

ΚΩΣΤΑΣ ΤΣΙΛΗΣ – ΩΡΑ

Ο Νίκολιτς με το 4-4-2 πήρε πέρυσι το πρωτάθλημα. Με το 4-4-2 πήγε πέρυσι μέχρι και τα προημιτελικά της Ευρώπης. Με το 4-4-2 μπήκε σε όμιλο του Champions League. Αυτό από μόνο του ίσως θα έπρεπε να έβγαζε κάθε συζήτηση για το εάν πρέπει η δεν πρέπει να εμπιστεύεται τον συγκεκριμένο σχηματισμό και αν είναι αυτός που ταιριάζει στην ΑΕΚ. Όμως υπάρχει και κάτι ακόμα. Για ρίξτε μια ματιά και δίπλα, στον ανταγωνισμό. Όλοι οι ανταγωνιστές της ΑΕΚ προσπαθούν να παίξουν όπως παίζει ο Νίκολιτς. Ο Νίστρουπ στον Παναθηναϊκό πρώτος απ’ όλους. Μονιμοποίησε σχηματισμό με δύο φορ. 

Ο Λίσι στον ΠΑΟΚ ήδη εδώ και καιρό είχε προαναγγείλει πως σκεφτόταν το 4-4-2. Το εφάρμοσε τελικά και κάπως πάει να στρώσει αυτό που γίνεται στην ομάδα του. Όσο για τον Ιμανόλ στον Ολυμπιακό, παίζει με τον Ζότα Σίλβα στα άκρα, που δε φυσικά και δεν είναι ακραίος, αλλά περισσότερο κεντρικός χαφ. Ενώ φαίνεται πως στο μυαλό του, ο σχηματισμός που έχει ως ιδανικότερος, είναι το 4-4-2. Η πραγματικότητα λοιπόν είναι, πως ο ανταγωνισμός αυτό που θέλει να κάνει, είναι να αντιγράψει τον τρόπο παιχνιδιού του Νίκολιτς. Και επίσης η πραγματικότητα λέει, πως αυτός που έχει αντιγράψει καλύτερα απ’ όλους τον τρόπο παιχνιδιού του Νίκολιτς, είναι αυτή τη στιγμή πρώτος στη βαθμολογία. Κάτι που δείχνει πως είναι τουλάχιστον παράλογο, εμείς να έχουμε αναγάγει ως βασικό θέμα συζήτησης, το εάν μπορεί να αποδώσει η ΑΕΚ με τον συγκεκριμένο τρόπο παιχνιδιού.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΛΑΜΠΙΡΗΣ - ΤΑ ΝΕΑ

Όταν πρωτοκυκλοφόρησε ο περίφημος κύβος του Ρούμπικ (αρχικά ως «Μαγικός Κύβος» το 1977), ήταν εξαιρετικά δύσκολο να λυθεί, αφού ούτε ο ίδιος ο δημιουργός του, ο Έρνο Ρούμπικ, δεν ήξερε πως να τον επαναφέρει. Χρειάστηκε ένας ολόκλήρος μήνας προσπαθειών από τον ίδιο, καθώς και η βοήθεια ενός πανεπιστημίου, για να βρεθεί λύση. Κάτι ανάλογο έχει μπροστά του ο μετρ των σπαζοκεφαλιών (εξού και το παρατσούκλι «Σκακιστής» και ας μην παίζει σκάκι) Γιώργος Μπαρτζώκας που τόσα χρόνια στον Ολυμπιακό αλλά και γενικά στην καριέρα του έχει λύσει πολλά σύνθετα προβλήματα στις ομάδες του. Θα τα καταφέρει και εφέτος; Εάν το κάνει θα πρέπει όλοι να του βγάλουν εκ νέου το καπέλο, διότι η εφετινή χρονιά δεν έχει προηγούμενο όχι μόνο στον Ολυμπιακό αλλά ίσως και σε ολόκληρη την ιστορία του ευρωπαϊκού μπάσκετ.

Η ομάδα ξεκίνησε με δύο πολύ δυνατές προσθήκες (Μοντέρο - Μακιντάιρ) το καλοκαίρι ενώ αποχώρησαν δύο παίκτες (Πίτερς - ΜακΚίσικ) που είχαν προσφέρει πολλά στην ομάδα. Όμως είχε μείνει ο υπόλοιπος κορμός ενισχυμένος μάλιστα με δύο πολύ ποιοτικές μεταγραφές. και όμως στην πορεία, ο Τόμας Γουόκαπ σήκωσε μπαϊράκι και έγινε «ξένο σώμα» για την ομάδα πριν καν το πρώτο τζάμπολ και τελικά αποχώρησε για τα Εμιράτα ενώ στη συνέχεια ο Τάιλερ Ντόρσεϊ έβγαλε και αυτός το... ένα πόδι εκτός ομάδας με την ανάρτηση που έκανε κατά του προπονητή και του συλλόγου με αφορμή απάντηση σε διαδικτυακή εκπομπή δύο ξένων παικτών!
Την ίδια στιγμή ένας από τους πιο επιδραστικούς παίκτες, ο Μοντέρο, βγήκε νοκ άουτ σχεδόν για όλη τη σεζόν! Ενώ ο Κόντσαρ που είχε αποκτηθεί για να έχει λύσεις η ομάδα τη στιγμή που είχε τραυματιστεί και ο Φουρνιέ, πριν καν καλά καλά κλείσει έναν μήνα στην ομάδα ζήτησε να φύγει μην αντέχοντας στους ρυθμούς της Euroleague. Τραυματίστηκε εκ νέου και ο Μιλουτίνοφ, ενώ την ώρα που περιμένει - αγωνιστικά - τον Ντόρσεϊ η ομάδα ο πατέρας του «χτύπησε» με νέα ανάρτηση. Και μέσα σε όλα ο Ολυμπιακός παίζει μακριά από το ΣΕΦ και θα συνεχίσει να το κάνει μέχρι και τον Μάρτιο!

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ

*Για να διαβάσετε ολόκληρο ένα άρθρο θα πρέπει να απευθυνθείτε στο περίπτερο της γειτονιάς σας. Ενισχύοντας την εφημερίδα που εκτιμάτε περισσότερο, δίνετε πνοή στην πολυφωνία του Τύπου.

Πρωινός Τύπος (16/11): «Τέλος στα χαϊδέματα και στην ασυλία - Θα τα καταφέρει ο Μπαρτζώκας;»