Ένα ντέρμπι μπορείς να το χάσεις ιδίως όταν παίζεις με έναν μεγάλο αντίπαλο, ο οποίος βρίσκεται μάλιστα σε εξαιρετικό φεγγάρι. Δικαιούσαι μια κακή βραδιά. Και δυο και τρεις. Δεν δικαιούσαι όμως να ηττηθείς με κάτω τα χέρια. Χωρίς καν να προσπαθήσεις. Για την ΑΕΚ, πήγαν όλα λάθος χθες. Το μεγαλύτερο λάθος όμως ήταν η πνευματική της ανετοιμότητα. Δέχεται γκολ στα 33 δευτερόλεπτα από ένα λάθος του Ρότα ο οποίος ήταν εμφανές πως δεν μπορούσε να ανταπεξέλθει λόγω της καταπόνησης του οργανισμού του και από εκεί και πέρα.... κατάρρευση. Μηδέν αντίδραση. Ένα γκρουπ ασύνδετο, άψυχο και με μπερδεμένο πλάνο.
Προσπερνώ τις ευθύνες Νίκολιτς-Ριμπάλτα για το γεγονός πως δεν αποκτήθηκε ισάξιος δεξιός μπακ πίσω από τον Ρότα, προσπερνώ και την μετατόπιση Μάγερ αριστερά που σήμανε την απενεργοποίηση του και δημιούργησε μια σύγχυση στο πλάνο και στη συνοχή της ομάδας. Και πάω λίγο σε κάτι πιο απλοϊκό. Διότι χθες δεν έγιναν τα βασικά. Η συμπεριφορά του Ζούμπκοφ για παράδειγμα είναι εξοργιστική. Ο Ρότα παίζει λόγω του θέματος που είχε στο 50% και ο Ουκρανός ενώ το γνωρίζει δεν του δίνει ούτε μισή βοήθεια στο μαρκάρισμα του Αντίνο. Το να μην σου βγει ένα παιχνίδι επιθετικά είναι αποδεκτό, το να μην τρέξεις, να μην προσπαθήσεις, να μην παλέψεις, να μην υποστηρίξεις τον συμπαίκτη σου είναι αδικαιολόγητο.
Το είδαμε από τον Ζούμπκοφ χθες, το είδαμε και την Τετάρτη στην Τούμπα με τον Καλοσκάμη να μην γυρίζει ούτε μια φορά να προσφέρει αλληλοκάλυψη στον Πήλιο που του έβγαιναν τρεις από εκεί. Αυτά είναι δομικά ζητήματα μιας ομάδας τα οποία στην ΑΕΚ του Νίκολιτς που ήταν ένα δεμένο και πειθαρχημένο γκρουπ τα θεωρούσαμε θέσφατα αλλά δυστυχώς τα βρίσκουμε μπροστά μας και τα δείγματα είναι άκρως ανησυχητικά. Βεβαίως το πρόβλημα, δεν ήταν μόνον ο Ζούμπκοφ που βγήκε στο ημίχρονο. Προβληματική εικόνα είχε και ο Γιόβιτς που ήταν εντελώς εκτός κλίματος πνευματικά και σωματικά ενώ θα έπρεπε να είναι παράδειγμα για όλους σε ένα τέτοιο παιχνίδι που κακά τα ψέματα περιμένεις να βγουν μπροστά οι προσωπικότητες.
Απ' όπου και να το πιάσεις το χθεσινό είναι όλο λάθος. Ακόμα και στο διάστημα που ο Παναθηναϊκός μένει με δέκα είναι εντυπωσιακό ότι η ΑΕΚ δεν έχει το πλάνο, τον τρόπο, την ηρεμία να βάλει την μπάλα κάτω και να απειλήσει. Ο σχηματισμός ακόμα και σε αυτό το σημείο ήταν δυσλειτουργικός με τον Νίκολιτς να κάνει λάθη στη διαχείριση και στις επιλογές. Ένα ντόμινο λαθών από τα 33 δευτερόλεπτα μέχρι το τελευταίο σφύριγμα από τον προπονητή και φυσικά τους παίκτες που υστέρησαν σε πολλά κομμάτια σε τακτικό επίπεδο μα πάνω απ' όλα δεν μπόρεσαν να βγάλουν ψυχή απέναντι σε αντιπάλους που έμπαιναν σε κάθε φάση σαν καμικάζι. Έχοντας βέβαια και την ανοχή από το πρώτο μέχρι το τελευταίο λεπτό του Γερμανού Γιαμπλόνσκι ο οποίος συνέχισε το σερί εξαιρετικών διαιτησιών που λαμβάνει ο Παναθηναϊκός φέτος θυμίζοντας ξαναλέω την εποχή Πατέρα που τότε είχε γίνει εξαίρετη δουλειά στο παρασκήνιο από τους πράσινους και απ' αυτούς που έτρεχαν τον συγκεκριμένο τομέα.
Εκεί που ξεφτιλίστηκε τελείως ο Γερμανός διαιτητής του Λανουά, είναι στο εν ψυχρώ χτύπημα του Κάνγκουα. Ο... elite ρεφ βρίσκεται στο μισό μέτρο, έχει πλήρη εικόνα του τι κάνει ο μέσος του Παναθηναϊκού και με κάτι γελοίες κινήσεις πάει και βγάζει κάρτα στον Κοϊτά για... θέατρο!!! Είναι μια φάση που μόνο αν είσαι τυφλός δεν μπορείς να διακρίνεις ακόμα και με γυμνό μάτι τι έχει συμβεί. Ο Γιαμπλόνσκι ξεφτιλίστηκε από τον VARίστα του και εν τέλει, αναγκάστηκε να αποβάλει τον Κάνγκουα μη μπορώντας να κάνει διαφορετικά, αλλά η αθλιότητα είναι ότι διατήρησε την κάρτα στον Κοϊτά. Η διαιτησία δεν έπαιξε προφανώς κανένα ρόλο στο αποτέλεσμα. Απλώς, επειδή βλέπω την προπαγάνδα να οργιάζει και στο τέλος η ΑΕΚ θα βγει και... ευνοημένη φέτος ενώ τρώει την μια πιστόλια μετά την άλλη την ώρα που οι άλλοι τρεις είναι στα... πούπουλα, ας βάλουμε τα πράγματα σε μια σωστή βάση διότι για κάθε πρόκληση υπάρχει μια απάντηση.