«Η ΑΕΚ είναι το μυαλό μας, η καρδιά μας, η ψυχή μας. Είναι ο παλμός μας, η δύναμή μας. Κτίζουμε πάνω στην ΑΕΚ. Και κτίζουμε σ’ ολους τους τομείς. Ονειρεύομαι σε μερικά χρόνια, οι επτά ποδοσφαιριστές της ενδεκάδας να είναι Έλληνες. Όσο υπάρχει ΑΕΚ και επειδή ΑΕΚ θα υπάρχει για πολλά χρόνια, θα τρίβουν τα μάτια τους». Τάδε έφη, Μάριος Ηλιόπουλος σε παρουσία του σε κεντρικό κλαμπ της Original στις 15 Νοεμβρίου του 2024. Λίγους μήνες αφότου είχε αναλάβει επίσημα το τιμόνι της ΑΕΚ και ενώ ακόμα ψαχνόταν για πολλά στο ποδόσφαιρο.
Και για να μην υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία, παραθέτω και όσα ανέφερε σε γεύμα εργασίας με εκπροσώπους των ΜΜΕ τον Ιανουάριο του 2025. ««Στις ακαδημίες έχουμε βάλει στόχους να μην επιτρέπουμε συμπεριφορές δημοσίου. Το πάθος για την ΑΕΚ να υπάρχει παντού. Με μεντάλιτι να περάσουμε αυτή την ιδέα. Προπονητές από το εξωτερικό, εξοπλισμό, όπως το βίρτουαλ τα πάντα να πάνε μπροστά. Δημιουργούνται νέα τμήματα στην Ακαδημία γιατί αυτές είναι οι κρίσιμες ηλικίες. Γίνονται προσθήκες ταλέντων από την Ελλάδα. Δικό μου όραμα είναι στο μέλλον, η πλειοψηφία των παικτών να είναι Έλληνες. Έχουν γίνει προσπάθειες στην Ελλάδα και η προσπάθεια αυτή είναι προς το συμφέρον τη Ελλάδας».
Το επόμενο challenge
Είναι αλήθεια, το είχε αποδεχθεί στην ίδια εξομολόγηση του, πως ο Ηλιόπουλος μπαίνοντας στο ποδόσφαιρο πίστευε πως θα έπεφτε στον… Μαραθώνα και βρέθηκε στον Ατλαντικό ωκεανό σε βάθος 3.000 μέτρων. Αμαθος, δίχως καν δίχτυ ασφαλείας, με εσωτερικά τραβήγματα του χαλιού, με σταθερές που αποδείχθηκαν εξαιρετικά… ασταθείς στην πορεία. Ωστόσο, στάθηκε στα πόδια του, βρήκε τον δικό του βηματισμό και πέτυχε, αυτό που έμοιαζε ακατόρθωτο, να κάνει την ΑΕΚ πρωταθλήτρια ξανά με τον δικό του τρόπο, του ευ αγωνίζεσθαι.
Ο Ηλιόπουλος έχει αναδείξει κατά περιόδους πως λειτουργεί ως άνθρωπος. Αναζητά πάντα εκείνο που θα τον κάνει να έχει μεγαλύτερο πείσμα, επιμονή και υπομονή. Είναι το challenge που λέει και η νέα γενιά, για να απολαμβάνει περισσότερο τη «μάχη». Στην πορεία, η ΑΕΚ επέστρεψε στην ελίτ του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου, πέτυχε την τρίτη νίκη της στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση, φαίνεται πως σίγουρα στη διάρκεια της σεζόν θα είναι ανταγωνιστική σε όλες τις προκλήσεις. Και αυτό, φαίνεται πως φτιάχνει τρομερά τον κόσμο της Ενωσης, που είναι σταθερά παρών σε όλες τις εκδηλώσεις της ομάδας.
Οι δύο άξονες
Αναμφίβολα, μια από τις επόμενες προκλήσεις για τον ιδιοκτήτη της ΑΕΚ και όλη την λειτουργία του «κιτρινόμαυρου» οργανισμού, είναι να μεταμορφώσει σε πράξεις το όραμα «ελληνοποίησης». Αλλωστε, μπορεί συχνά πυκνά να αναφέρεται πως οι Ελληνες είναι ο εύκολος στόχος και εκείνοι που ξεσπά πιο εύκολα ο κόσμος, αλλά θα ήταν παράλειψη αν κάποιος δεν προσέθετε, πως είναι παράλληλά και εκείνοι που νιώθουν, εκφράζουν και λατρεύονται περισσότερο από κάθε άλλον από τον κόσμο. Ειδικά τον κόσμο της ΑΕΚ.
Ο συγκεκριμένος στόχος έχει δύο άξονες: 1) την ενίσχυση του ελληνικού στοιχείου μέσω αγορών έτοιμων παικτών που θα μπορέσουν να μπουν άμεσα στις απαιτήσεις της πρώτης ομάδας και 2) στην ανάδειξη παικτών από τα τμήματα υποδομής, όπου σταθερά κατά την τελευταία διετία υπάρχουν κινήσεις αναβάθμισης σε όλα τα επίπεδα και αχνοφαίνονται πρόσωπα και καταστάσεις που γεννούν προσδοκία. Βέβαια, άπαντες κατανοούν πως δεν είναι μια διόλου εύκολη διαδικασία, που απαιτεί χρόνο, σκληρή και μεθοδική δουλειά, συγκεκριμένες συγκυρίες.
Ενθαρρυντικά μηνύματα
Ωστόσο, αν ξεκινήσουμε από το δεύτερο σκέλος, είναι η πρώτη φορά που στην ΑΕΚ φαίνεται πως δουλεύουν προς αυτήν την κατεύθυνση. Υπάρχουν παιδιά από την Ακαδημία που αποτελούν πλέον σταθερά μέλη της πρώτης ομάδας και δουλεύουν, ώστε να διεκδικήσουν χρόνο και ρόλο σε αυτήν. Δεν είναι καθόλου εύκολο να συνδυαστεί πρωταθλητισμός με ευκαιρίες, αλλά είναι πολύ πιο εύκολο να μπει ένα νέο παιδί σε μια έτοιμη ομάδα, απ’ αυτό που συνέβαινε στο παρελθόν, όταν περίμεναν από τον «μικρό» να τραβήξει όλη την ομάδα.
Τα μηνύματα είναι ενθαρρυντικά, μετά από καιρό στην ΑΕΚ μιλούν με πίστη σε κάποιες συγκεκριμένες επιλογές ποδοσφαιριστών. Αλλωστε, για να φτάσει κάποιος να παίζει στην ΑΕΚ, πρώτιστα θα πρέπει να είναι καλός παίκτης και να βγάλει από πάνω του την ταμπέλα του «ταλέντου». Η ΑΕΚ δεν χρειάζεται ταλέντα, αλλά παίκτες που θα κάνουν την διαφορά. Αργυρίου, Χριστακόπουλος, ενδεχομένως ο Καραργύρης και κάποιες ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες περιπτώσεις από την Κ19, γεννούν προσδοκίες.
Η ελληνική αγορά
Βέβαια, η ΑΕΚ εκ των πραγμάτων πρέπει να δει και επιλογές έτοιμων ποδοσφαιριστών από την ελληνική αγορά. Δεδομένα υπάρχει αυξημένος ανταγωνισμός, δεδομένα θα πρέπει να πληρωθούν υπεραξίες. Εύκολα διαπιστώνει κάποιος κοιτώντας μόνο την Εθνική ομάδα, πως η συντριπτική πλειοψηφία των παικτών παίζουν ήδη σε σημαντικά κλαμπ του εξωτερικού. Και δεν είναι μόνο πόσα θα πρέπει να πληρώσεις, αλλά αν θέλουν κι εκείνοι να επιστρέψουν στην ελληνική πραγματικότητα, των τριών ομάδων της Super League που δεν έχουν καν έδρα.
Από την άλλη, δεν μπορεί κάποιος να ισχυριστεί πως έχει σπάσει το… καλούπι. Μπορεί να έχει γίνει ακόμα πιο δύσκολη η ανάδειξη παικτών, δεδομένα έχει ανέβει στα ύψη ο πήχης ποιότητας της ΑΕΚ, αλλά πάντα μπορεί να βρεθούν παίκτες που θα έρθουν να ταιριάξουν σε έναν συγκεκριμένο ρόλο. Και σίγουρα, κάποιες φορές φαντάζει πιο λογικό να πηγαίνεις μεταξύ ίσων στον Ελληνα παίκτη, που μπορεί να μετατραπεί σε σημείο αναφοράς για την ομάδα, όπως συμβαίνει τώρα με τους Μάνταλο, Ρότα, Πήλιο.
