Έξι ευρωπαϊκά ματς χωρίς απώλεια. Επτά παιχνίδια εγχώριων διοργανώσεων, μόνο νίκες. 5Χ5 στο πρωτάθλημα, το οποίο ήταν ο μεγάλος στόχος από τη στιγμή που τέθηκε σε εφαρμογή το πλάνο για τη φετινή σεζόν. Έτσι οδηγείται ο Παναθηναϊκός στη διακοπή του πρωταθλήματος λόγω Εθνικών.
Τα πέτυχε όλα αυτά, έχοντας νέο προπονητή. Φέρνοντας παίκτες ανάμεσα στους αγώνες. Κάτι που προφανώς επηρέαζε και αγωνιστικά και πνευματικά το γκρουπ. Καθόλου άσχημα τα πράγματα. Το Τριφύλλι γέμισε τον κόσμο του πίστη και ελπίδα. Αυτό κρατάμε απ’ τους δύο μήνες επίσημων αγώνων. Με τεράστια πρέπει από την πρώτη μέρα.
Η τελευταία επικράτηση ήρθε με την Καλαμάτα. Όχι τίποτα άλλο, δεν υπάρχει κι ένα πέναλτι ή κάποια αποβολή για να συζητηθεί. Μπας και «σβηστεί» το αποτέλεσμα των Πράσινων. Οπότε θα στραφεί αυτή τη φορά η γραφικότητα στο «φτωχό» 1-0. Μπας και αποπροσανατολίσει απ’ την ποδοσφαιρική πραγματικότητα.
Την ίδια ώρα, στο Βόλο τα τσίπουρα όσο ωραία κι αν είναι, «χτυπάνε» στο κεφάλι. Θολώνουν. Έτσι ανακαλύπτονται πέναλτι εκεί που δεν υπάρχουν. Δεν δίνονται άλλα που είναι περισσότερο πέναλτι, με την εξέταση των φάσεων να μένει στο οφσάιντ.
Έτσι νίκησε η ΑΕΚ. Έτσι πήρε την πρώτη της νίκη εκτός έδρας στο πρωτάθλημα. Για να μη μείνει στο -6 μετά από 5 μόλις αγωνιστικές. Η… υπερηχητική ΑΕΚ, που δεν έχει αντίπαλο. Του Champions League, με τα εκατομμύρια στα ταμεία και χωρίς μπακ στο ρόστερ. Αυτά που αν τα είχε κάνει ο Παναθηναϊκός, ακόμη διαδηλώσεις έξω απ’ την ΠΑΕ θα υπήρχαν.
Οκ, αν δεν πιστεύουν πως έχουν άλλο τρόπο να αντιμετωπίσουν το Τριφύλλι, στα υπέρ του είναι. Μέσα σε 5 αγωνιστικές, αντιλήφθηκαν την κατάσταση προς τα που πηγαίνει. Εκτός αν και πάλι είναι το… νομοθετικό διάταγμα, το οποίο για κάποιο λόγο γυρίζει το ποδόσφαιρο στην προ VAR εποχή.
Άλλοι σώθηκαν με «φιλί ζωής» στις καθυστερήσεις. Δικά τους θέματα, ας τα εξηγήσουν στον εαυτό τους. Πανηγυρίζοντας τους… θριάμβους τους. Ο Παναθηναϊκός δεν έκανε τίποτα. Μια εκτός έδρας επικράτηση και ήδη το μυαλό στην επόμενη μέρα.
Ας μείνουμε όμως στην ποδοσφαιρική υγεία…
Ο Τετέι δεν είναι Λουκάκου, αυτή την εποχή είναι καλύτερός του. Έκρινε το ματς με την γκολάρα του. Θα μπορούσε να είναι δανεικός στη Ρίο Άβε όπως ακούστηκε όταν τον απέκτησε ο Παναθηναϊκός, αλλά κάνει την καρδούλα του πέτρα και δείχνει την αξία του. Φαίνεται και είναι καλύτερος, επειδή όλη η ομάδα γύρω του είναι ανώτερη ποιοτικά.
Ακόμη κι όταν δεν σου βγαίνουν οι φάσεις, δεν βάζεις δεύτερο τέρμα να «καθαρίσεις» τη νίκη νωρίτερα, αρκεί η προσωπικότητα να σου κάνει τη δουλειά. Ας πούμε η προσωπικότητα του Ντε Φράι. Ενός εκ των κορυφαίων αμυντικών που ήρθαν ποτέ να τιμήσουν τα γήπεδά μας.
Αναλύσεις τα ματς, δεν χρειάζονται ιδιαίτερες. Ο Παναθηναϊκός είναι εκεί που είναι, γιατί έχει σωστή νοοτροπία, σωστό πλάνο, παίκτες τεράστιας ποιότητας για να τα υπηρετήσουν. Ακόμη βρίσκεται σε χαμηλό ποσοστό ετοιμότητας. Κυρίως ως ομάδα, αλλά και ατομικά ποδοσφαιριστές του.
Οι τρεις εβδομάδες ήρθαν την κατάλληλη στιγμή. Για να διαχειριστεί η ομάδα και ψυχολογικά το εξαιρετικό της ξεκίνημα, αλλά να διαχειριστεί και τους εξωτερικούς παράγοντες που διαρκώς «πυροβολούν» με… πυρηνικά προπαγάνδας.
Ο Παναθηναϊκός κοιτά τον εαυτό του. Γιατί ο εαυτός του θα κρίνει φέτος τα πάντα. Δεν περιμένει τίποτα από κανέναν. Έχει τους καλύτερους παίκτες, έχει τη σωστή νοοτροπία ως οργανισμός και κερδίζει όλο και περισσότερη συσπείρωση.
Οφείλουμε, πάντως, να επιβραβεύσουμε τον προπονητή και τα παιδιά αυτά, για τα αποτελέσματά τους. Δύο μήνες, δεκατρία ματς σε τρεις διοργανώσεις, ειδικά στην Ευρώπη χωρίς αύριο. Τα κατάφεραν εξαιρετικά. Πάμε τώρα για τους επόμενους δύο μήνες να παγιωθεί η ανωτερότητα και να αυξηθεί η ποδοσφαιρική δυναμική και ομορφιά του Παναθηναϊκού.
Υ.Γ. Είναι λογικό η Καλαμάτα να προσπαθεί να παίξει σκληρά. Δεν είναι λογικό να τελειώνει το ματς με 3-1 κάρτες και η τελευταία στο 90+3’.
Υ.Γ.1: Ακόμη δεν έχουμε δει ούτε Ουναΐ, ούτε Λιβάι στο επίπεδο που μπορούν. Δεν συζητάμε για δύο καλούς ποδοσφαιριστές, αλλά για εκείνους που αλλάζουν τις ισορροπίες. Ο κορυφαίος στην Ελλάδα ο ένας, «δυναμίτης» ο άλλος.
Υ.Γ.2: Σε τρεις εβδομάδες ο Παναθηναϊκός δεν θα αντιμετωπίσει τον αιώνιο, αλλά όλους τους υπόλοιπους μαζί… Για ευνόητους λόγους.
