Διαβάστε παρακάτω αποσπάσματα από την αρθρογραφία αθλητικών εφημερίδων και του διαδικτύου...
ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΗΦΑΚΗΣ - LIVE SPORT
Το πρόγραμμα δεν έχει καμιά σημασία. Όλοι θα παίξουν με όλους. Η ουσία είναι σε τι κατάσταση θα βρεθούν οι ομάδες στα ντέρμπι και κυρίως στα πλέι οφ. Εκεί όπου θα κριθεί, λογικά, και φέτος ο πρωταθλητής. Οι «μεγάλοι» δίνουν τα ματς της πρεμιέρας στην έδρα τους και τα ντέρμπι είναι ισορροπημένα ανάμεσά τους. Ο Ολυμπιακός έχει ΠΑΟΚ, Παναθηναϊκό και ΑΕΚ εντός στον πρώτο γύρο και θα δείξει πώς θα κάτσει η μπίλια. Πάντως «κολλητά» δύσκολα ματς δεν έχει κανένας. Με το ηλεκτρονικό σύστημα, δεν υπάρχουν μπαλάκια... ζεστά ή κρύα.
Στα τελευταία του λόγια ο πρόεδρος της Λίγκας Γιάννης Αλαφούζος είπε κάτι που δεν έχουμε ακούσει ξανά από παράγοντα του Big-4. Οι λιγότερο εμπορικές ομάδες να γίνουν πιο ανεξάρτητες για να ανέβει το επίπεδο του ελληνικού ποδοσφαίρου. Ό,τι δηλαδή συμβαίνει εδώ και δεκαετίες στην Αγγλία και στα περισσότερα προηγμένα πρωταθλήματα της Γηραιάς Ηπείρου. Παράλληλα ζήτησε περισσότερα χρήματα από την Πολιτεία. Τα ζήτησε στα ίσα και ίσως αυτό είναι το ισχυρό χαρτί του για την επόμενη ημέρα στο ποδόσφαιρο, αν το πετύχει. Εκεί που έχω σοβαρές αμφιβολίες είναι η κεντρική διαχείριση. Σίγουρα έχει ιδέες, αλλά δεν μπορώ να καταλάβω πώς θα τις πετύχει με τον Μαρινάκη απέναντί του. Το πρώτο δείγμα του Αλαφούζου ήταν θετικό. Όπως και η στάση του Μάκη Γκαγκάτση που ζήτησε περισσότερες ευκαιρίες για τους νεαρούς Έλληνες παίκτες. Ό,τι δηλαδή θα πρέπει να ζητάει από το επαγγελματικό ποδόσφαιρο ο πρόεδρος της ΕΠΟ...
ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΕΛΑΚΗΣ - SPORTDAY
Ο τελικός του Παγκοσμίου Κυπέλλου φέρνει αντιμέτωπες δυο σπουδαίες εθνικές ομάδες. Δυο ποδοσφαιρικά πρότζεκτ που χτίστηκαν με υπομονή, συνέχεια και ξεκάθαρο πλάνο. Από τη μία βρίσκεται η Ισπανία του Λουίς ντε λα Φουέντε και από την άλλη η Αργεντινή του Λιονέλ Σκαλόνι. Δύο προπονητές που δεν αποτέλεσαν τις προφανείς επιλογές όταν ανέλαβαν τις εθνικές τους ομάδες, αλλά δικαίωσαν απόλυτα όσους τους εμπιστεύτηκαν. Η Ισπανία αποφάσισε να αλλάξει πορεία μετά τον αποκλεισμό από το Μαρόκο στη φάση των «16» του Μουντιάλ του 2022. Αντί να αναζητήσει ένα μεγάλο όνομα, η Ομοσπονδία επέλεξε τον άνθρωπο που γνώριζε καλύτερα από οποιονδήποτε το ισπανικό ποδοσφαιρικό οικοδόμημα. Ο Λουίς ντε λα Φουέντε είχε ήδη κατακτήσει τίτλους με τις μικρές εθνικές ομάδες, είχε αναδείξει ποδοσφαιριστές που αργότερα έγιναν πρωταγωνιστές στην εθνική ανδρών και είχε αποδείξει ότι μπορούσε να δημιουργήσει ομάδες με αγωνιστική ταυτότητα και νοοτροπία νικητή. Όταν ανέλαβε την πρώτη ομάδα, δεν χρειάστηκε να χτίσει σχέσεις από την αρχή. Πολλοί από τους βασικούς ποδοσφαιριστές είχαν ήδη συνεργαστεί μαζί του και γνώριζαν απόλυτα τις απαιτήσεις και τις ιδέες του.
Η περίπτωση του Λιονέλ Σκαλόνι παρουσιάζει αρκετές ομοιότητες. Όταν ανέλαβε την Αργεντινή το 2018, η επιλογή του αντιμετωπίστηκε με έντονο σκεπτικισμό. Δεν είχε τη λάμψη ενός καταξιωμένου προπονητή ούτε ένα βαρύ βιογραφικό. Δούλεψε όμως με συνέπεια, ανανέωσε σταδιακά το ρόστερ, δημιούργησε ισχυρούς δεσμούς μέσα στα αποδυτήρια και κατάφερε να αξιοποιήσει στο έπακρο την τελευταία μεγάλη περίοδο της καριέρας του Λιονέλ Μέσι. Η κατάσταση του Κόπα Αμέρικα και του Παγκοσμίου Κυπέλλου απέδειξαν ότι οι επιτυχίες ήταν αποτέλεσμα σχεδίου και όχι συγκυρίας. Παρά τις διαφορετικές ποδοσφαιρικές κουλτούρες, οι δύο ομάδες παρουσιάζουν κοινά χαρακτηριστικά. Διαθέτουν ξεκάθαρη αγωνιστική ταυτότητα, εμπιστεύονται τον κορμό τους, ενσωματώνουν σταδιακά νέα πρόσωπα και λειτουργούν ως σύνολο πάνω από τις μονάδες.
ΚΩΣΤΑΣ ΤΣΙΛΗΣ – ΩΡΑ
Προφανώς και όλα όσα είδε ο Νίκολιτς στο προχθεσινό φιλικό απέναντι στη Φίτεσε δεν του άρεσαν καθόλου. Ειδικά η εικόνα του δευτέρου ημιχρόνου, ήταν πολύ μακριά απ’ όλα ο Σέρβος τεχνικός θέλει να βλέπει από την ομάδα του. Ειδικά την ομάδα η οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα και η οποία έχει μπροστά της τις τεράστιες προκλήσεις της παρουσίας στον όμιλο του Τσάμπιονς Λιγκ, αλλά και την κατάκτηση του δεύτερου συνεχόμενου πρωταθλήματος. Όμως δεδομένα όλος αυτός ο θυμός που είχε ο Νίκολιτς, δεν αφορούσε μόνο το παιχνίδι με τη Φίτεσε. Ήταν απλώς η αφορμή για να χτυπήσει το καμπανάκι που ενδεχομένως εδώ και μέρες ήθελε να κάνει, αλλά και ένας καλός λόγος για να θυμώσει ακόμα περισσότερο.
Η ΑΕΚ βρίσκεται στην 11η μέρα της προετοιμασίας. Περίπου στου δρόμου τα μισά, μέχρι να ολοκληρώσει τη δουλειά και στα δύο κομμάτια του βασικού σταδίου. Ο Νίκολιτς έχει μια εικόνα, όχι ολοκληρωμένη, αλλά αρκετή. Και προφανώς όλα αυτά που είπε έχουν να κάνουν μ’ αυτή την εικόνα. Κατ’ αρχάς υπάρχει κάτι που πρέπει να είναι απολύτως ξεκάθαρο. Ο Νίκολιτς θέλει τα πάντα να γίνονται με δέκα στα δέκα, ενόψει της νέας σεζόν. Και αν κάτι βρίσκεται στο οκτώ ή και στο εννέα, δεδομένα θα γκρινιάξει. Πρέπει να δουλέψει πολύ και κυρίως να είναι πολύ πάνω ποιοτικά η ΑΕΚ, για να μπορέσει να ανταποκριθεί. Και δεν επρόκειτο ποτέ να αφήσει ούτε… ψήγματα εφησυχασμού. Αν αισθάνθηκε ο προπονητής πως υπάρχει στην ομάδα ένα κλίμα, πως όλα πάνε πολύ καλά, πως ακόμα και σ’ αυτά που δεν πάνε, υπάρχει άπλετος χρόνος για να φτιαχτούν και να διορθωθούν, είναι απολύτως λογικό να χτυπήσει καμπανάκι. Διότι φυσικά και δεν είναι έτσι.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΕΓΓΛΙΔΗΣ - ΦΩΣ
Αυτήν τη φορά η Αγγλία έχασε από την Αργεντινή από «τα πόδια του Θεού» και όχι από «το χέρι του», όπως είχε συμβεί πριν από 40 χρόνια με τον Ντιέγκο Μαραντόνα. Ο Λιονέλ Μέσι είχε εξουδετερωθεί στο μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα κυρίως από τον Έλιοτ Άντερσον, αλλά και το ομαδικό μαρκάρισμα πάνω του σε μια εξαιρετική ιδέα του Τόμας Τούχελ, την οποία υπηρέτησαν οι παίκτες του. Μετά οι ίδιοι παίκτες του είτε κουράστηκαν είτε όσοι μπήκαν δεν είχαν το ίδιο πνεύμα στον αγωνιστικό χώρο. Και ο Γερμανός τεχνικός έκανε, όταν ο Άντονι Γκόρντον έβαλε μπροστά την Αγγλία, πραγματικά ό,τι χειρότερο θα μπορούσε να σκεφτεί. Ήταν φόβος; Ήταν τακτική ιδέα αποτυχημένη; Ό,τι κι αν ήταν, το να παίξει η Αγγλία με πέντε αμυντικούς κλεισμένη στην περιοχή της τον βοήθησε πολύ και η ίδια τον αποκλεισμό. Μαζί με τη λυσσασμένη, πράγματι, αντίδραση τόσο του Μέσι όσο και των υπόλοιπων συμπαικτών του. Όλων. Από τον Έμι μέχρι τον Λαουτάρο Μαρτίνες.
Φαινόταν πως... έρχεται. Ο Μέσι έπαιρνε μπάλες και δεν είχε στενούς κορσέδες. Έβγαζε τις σέντρες του, έκανε το κομμάτι του. Η σφιχτή άμυνα της Αγγλίας ήταν σαν λιωμένο βούτυρο. Σε κάθε γέμισμα στην περιοχή της και σε κάθε προώθηση των χαφ, των αμυντικών ή των επιθετικών του Σκαλόνι, που έκανε καίριες αλλαγές από την πλευρά του με στόχο να πάρει το ματς με ανατροπή. Όχι απλώς να το ισοφαρίσει και να περιμένει παρατάσεις και πέναλτι, όπως ήταν ο ξεκάθαρος στόχος της Αγγλίας μετά το σουτ του Έντσο και την άσχημη αντίδραση του Πίκφορντ. Με τον Άγγλο τερματοφύλακα να έχει κάνει μεγάλες αποκρούσεις, να βλέπει και την τύχη με το μέρος του στο δοκάρι, να πιστεύει ότι δεν θα δεχόταν γκολ με τίποτα. Σαν να ήταν γραφτό. Μετά τα έχασε και αυτός, με συνέπεια να «γράψει» δύο φορές στα δίχτυα του.
ΑΝΤΩΝΗΣ ΤΣΑΚΑΛΕΑΣ - ΤΑ ΝΕΑ
Ο ημιτελικός ανάμεσα στην Αγγλία και την Αργεντινή τα είχε όλα και δικαίωσε τις προσδοκίες όλων. Για τους μεγαλύτερους, είναι ένα ακόμη κεφάλαιο σε μια ποδοσφαιρική κόντρα που κρατά πάνω από μισό αιώνα. Και κάθε ποδοσφαιρική κόντρα σε επίπεδο Μουντιάλ έχει πάντα, μικρό ή μεγάλο, πολιτικό υπόβαθρο. Ο δεύτερος ημιτελικός ήταν γεμάτος κλισέ. Στην αρχή έπεφταν κορμιά, οι ανοιχτοί χώροι ήταν ελάχιστοι και η Αγγλία προηγήθηκε. Και αυτή είναι η στιγμή που θα μείνει στην ιστορία. Το 1-0 των Άγγλων, και όχι το 2-1 της Αργεντινής στο 92’, ύστερα από 88% κατοχή, χαμένες ευκαιρίες, δύο δοκάρια και ένα γκολ ισοφάρισης.
Δεν θα βλέπαμε τίποτα από όλα αυτά αν οι Άγγλοι δεν αποφάσιζαν να παίξουν με τον τρόπο που έπαιξαν μετά το γκολ του Γκόρντον. Τόσο πολύ φοβήθηκε ο Τούχελ και γύρισε την ομάδα πίσω; Για την οικονομία της συζήτησης, ας το δεχτώ. Αλλά φταίει ο προπονητής όταν μια ομάδα, για 19 λεπτά, καταφέρνει να κάνει μόνο δύο πετυχημένες πάσες; Είναι σοκαριστικό. Είναι 1.140 δευτερόλεπτα. Μέτρησέ τα ένα προς ένα για να δεις ότι είναι πάρα πολύς χρόνος. Στην ιστορία των Μουντιάλ, η Αργεντινή, όσες φορές έχει φτάσει στα ημιτελικά, έχει προκριθεί στον τελικό. Επίσης, στην ιστορία των Μουντιάλ, ποτέ δεν το έχει κατακτήσει χώρα που είχε ξένο προπονητή. Βολικά όλα αυτά, αφού συνεχίστηκαν, αλλά τίποτα δεν είναι γραφτό να γίνει.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ
*Για να διαβάσετε ολόκληρο ένα άρθρο θα πρέπει να απευθυνθείτε στο περίπτερο της γειτονιάς σας. Ενισχύοντας την εφημερίδα που εκτιμάτε περισσότερο, δίνετε πνοή στην πολυφωνία του Τύπου.
