MENU

Στην υπέροχη, αλλά «παγωμένη» ελέω περιοριστικών μέτρων «Lanxess Arena» της Κολωνίας, το ασυναγώνιστο δίδυμο της Έφες εμφανίστηκε πιο «καυτό» κι από ότι χρειαζόταν για να κυριαρχήσει η τουρκική ομάδα στο φάιναλ-φορ και να κατακτήσει την Ευρωλίγκα. 

Ο Βασίλιε Μίσιτς, λιτός και απέριττος αλλά την ίδια στιγμή ασταμάτητος. Κάθε φορά έπαιρνε ή δημιουργούσε την καλύτερη επιλογή. 

“Μου κλείνουν το drive και τη δημιουργία;” Μπουμ, τρίποντο. Ενίοτε τρίποντο και φάουλ!

“Με πιέζουν;” Άριστο ball handling, δημιουργώ με το σώμα μου χώρο και «μπαμ» το mind range σουτ. 

“Επιμένουν το ίδιο και η άμυνα έμεινε πάνω μου;” Drive μέχρι το τέλος. Από δεξιά, από αριστερά με αριστερό, από αριστερά με το δεξί! 

“Μου κάνουν double και triple team;" Προσποιήσεις για να βρεθεί ο χώρος και περνάω πάσα στον ελεύθερο παίκτη.

Έκανε τα απολύτως απαραίτητα. Τα λογικά και φυσιολογικά. Τα απλά, που μοιάζουν τόσο εύκολα όπως τα κάνει ο Βασίλιε Μίσιτς, αλλά είναι τόσο δύσκολα και γι’ αυτό δεν τα βρίσκουν οι ομάδες! 

Ο Σέιν Λάρκιν με TGI κινητήρα δεν έκανε τίποτα εξεζητημένο. Αλλά λες και χάιδευε το γκάζι κι άνοιγε το turbo, ξεπεταγόταν δύο βήματα μπροστά από τον αντίπαλο στο... πρώτο βήμα του! Είχε 12/12 από τα 5 μέτρα και άντεξε στην ασφυκτική πίεση που του άσκησαν οι παίκτες του Σάρας. Συμπλήρωσε άριστα τον Μίσιτς κι ο Σέρβος εκείνον, μολονότι ο Αμερικανός την Παρασκευή ήταν «άφαντος» και εκνευρισμένος. Αλλά στη συνέχεια αυτά... 

Η συνύπαρξη Μίσιτς-Λάρκιν είναι μαγική αλλά δεν ήταν από την αρχή της καλή. Χμ, μάλλον αφόρητη πρέπει να ήταν και για τους δυο τους. Όσοι γνωρίζουν πρόσωπα, πράγματα και καταστάσεις λένε πως Σέρβος και Αμερικανός μπορεί και να μην αντάλλασσαν κουβέντα. Πάντως σίγουρα για μια περίοδο δεν αντάλλασσαν πάσα! Ναι, απέφυγαν να πασάρουν ο ένας στον άλλον.

Μέχρι που ήρθε ο Ολυμπιακός. Μέχρι που (κατ’ ουσίαν το) «game, recognizes game» λειτούργησε. Στην 3η περίοδο του αγώνα της Έφες με τους Ερυθρόλευκους, ο Λάρκιν αναζητούσε τρόπο να επιτεθεί στο καλάθι του Ολυμπιακού αλλά δεν τον έβρισκε. Ο χρόνος περνούσε και σχεδόν στη λήξη, πετάει τη μπάλα στον Μίσιτς. Ο MVP της σεζόν και του φάιναλ-φορ τη στέλνει στο διχτάκι και ο Αμερικανός πηδά πάνω του και τον αγκαλιάζει. Ο πάγος έσπασε. Η ποιότητα του Μίσιτς υποχρέωσε τον Λάρκιν να τον σέβεται. Τα χαρίσματα του Αμερικανού επέβαλαν στον Σέρβο τον σεβασμό του Λάρκιν.

Σε αγώνα με τη Μπάγερν ο Αμερικανός σπάει τα κοντέρ. Σημειώνει 49 πόντους κι από τα ακροδάχτυλα του, σαν κάννες εξάσφαιρου, βγαίνουν καπνοί. Εκείνος που το χαίρεται πιο πολύ είναι ο Μίσιτς, που έχει μείνει δίχως πόντο.  Στην έκπληξη που η Euroleague έστησε στον Σέρβο για τη βράβευση του ως MVP της σεζόν, ο πρώτος που εκδηλώνει τη χαρά του και τον συγχαρεί ήταν ο Λάρκιν! 

“Game recognizes game” και οι δύο χαρισματικοί γκαρντ δημιούργησαν ένα ακαταμάχητο δίδυμο, που οργιάζει  την τελευταία διετία ανά την Ευρώπη, κατακτώντας δικαίως εφέτος την Euroleague. 

Και να σκεφτεί κάποιος ότι ο Μίσιτς πήγε στην Έφες και αναδείχθηκε στην πορεία. Μια πορεία που μου φέρνει στο μυαλό πως εμφανίστηκε στο προσκήνιο ο Γιάννης Πλούταρχος. Έβγαινε στο πάλκο παραλιακού κέντρου ως τρίτο όνομα. Εντυπωσίασε, την ώρα που ο πρώτος δεν «τράβηξε» και αποχώρησε. Η «έκρηξη» του συνεχίστηκε κι ως «δεύτερο» όνομα μέχρι που έγινε το «πρώτο» στη διάρκεια της ίδιας σεζόν. 

Κάπως έτσι και ο Μίσιτς. Ο Σέρβος γκαρντ επιλέχθηκε από τον Αταμάν για να συμπληρώσει την τριάδα των περιφερειακών, πίσω από τους Μπομπουά, Λάρκιν. Πήρε μόλις 400.000 για να το κάνει και είπε κι ένα τραγούδι, σαν αυτό που τραγούδησε στην κάμερα της Euroleague TV μαζί με τον Ντάρκο Πέριτς, κατά τον κινηματογραφικό κόσμο της «Casa De Papel», “Helsinki” αμέσως μετά την ολοκλήρωση του τελικού και την κατάκτηση της Euroleague. 

Ο χαρισματικός Μίσιτς, που τα κάνει όλα σε μια... μποντιρόγκεια ταχύτητα η οποία δεν είναι γρήγορη αλλά επ’ ουδενί αργή, με ανάλογη ταχύτητα έβγαλε στα παρκέ τις ικανότητες του, τα χαρίσματα του, το ταλέντο του. 

Τα… περιέφερε στο Μόναχο, την Προύσα, το Κάουνας μέχρι να έρθει η απολαυστική ωρίμανση του στην Έφες. Ήταν χαρισματικός από μικρός, όταν ο Μίσκο Ραζνάτοβιτς τον «τσίμπησε» και τον ενέταξε στο προγραμμα της Μέγκα Βιζούρα (μαζί με τον Μαριάνοβιτς κ.α ταλαντούχα σερβόπουλα). Ίσως έπαιξε σημαίνοντα ρόλο το γεγονός ότι σε όλες τις ομάδες ο «Βάσα» είχε ένα εξαιρετικό πόιντ-γκαρντ του παρελθόντος για προπονητή. Από τον Πέσιτς στο Μόναχο μέχρι τον Σάρας στο Κάουνας και τον Ενέ στην Προύσα ο 27χρονος πια Μίσιτς, πήρε κάτι από την εμπειρία τους στη θέση του. Για παράδειγμα στη Ζαλγκίρις ο Γιασικεβίτσιους τον είχε ως back-up του Πάνγκος για να παίρνει από έναν γκαρντ του post-up παιχνίδι και εξέλιξε τη χρήση του σώματος του στο low-post. 

Αλλά για το ότι άργησε να κυριαρχήσει στην Ευρώπη -και το έκανε σε απόλυτο βαθμό, με εκκωφαντικό τρόπο την τελευταία του σεζόν στα μέρη μας καθώς σύντομα θα γίνει trade και θα ταξιδέψει στην ομάδα που έχει ήδη συμφωνήσει να πάρει τα δικαιώματα του στο ΝΒΑ- προφανώς ευθύνεται η ρήξη χιαστών που υπέστη και δεν τον άφησε να… ανθίσει στην Μπάγερν. Εκείνος όμως ο πραγματικά σοβαρός τραυματισμός και μάλιστα σε κρίσιμη ηλικία, δεν κατόρθωσε να του κλείσει τον δρόμο για την κορυφή. Απλά τον καθυστέρησε όπως αποδείχθηκε... Κι έπειτα από πέντε σεζόν και μια σοκαριστική απώλεια, της μητέρας του,  στην αρχή της περσινής σεζόν, τον Σεπτέμβριο του 2019, ο Μίσιτς αναδείχθηκε πολυτιμότερος παίκτης του final-four. Στα 27 του, όπως και ο Δημήτρης Διαμαντίδης, τον οποίο είχε ίνδαλμα και παράδειγμα για το παιχνίδι του αλλά και τη νοοτροπία του. 

ΥΓ1: Στον ημιτελικό, που λίγο έλειψε ο Δημήτρης Ιτούδης να… κλέψει από την Έφες μολονότι εκτός από τα μύρια όσα προβλήματα είχε να διαχειριστεί για να οδηγήσει την ΤΣΣΚΑ στο φάιναλ-φορ είχε και την “απουσία” του Σενγκέλια που πραγματικά με εξέπληξε, ο Αταμάν που θα αναδειχθεί -ως είθισται- προπονητής της χρονιάς έκανε κάκιστη διαχείριση. Έχει βεβαίως έναν πόντο, διότι ο Μίσιτς έκανε τόσο καλό παιχνίδι και ο αγαπημένος μου, Μπομπουά επίσης, που δεν είναι εύκολο για έναν προπονητή να αποσύρει έναν παίκτη που… ζεματάει! Αλλά όταν έχεις τέσσερις σπουδαίους γκαρντ (ο αγαπημένος του Τούρκου προπονητή, Σίμον έπαιξε 30 λεπτά, 36 ο Μίσιτς, 25 ο Μπομπουά και 19 ο Λάρκιν) είναι απαραίτητο να τους έχει όλους ζεστούς. Ο Λάρκιν, που είχε 12/12 βολές στον τελικό, στον ημιτελικό είχε δύο φορές και μάλιστα σε κρίσιμο σημείο 1/2β (και 1/5τρ), διότι ήταν εκνευρισμένος και το έβγαλε όταν έγινε αλλαγή από τον Αταμάν. Τα όσα είπε στον Τούρκο προπονητή τα άκουσαν μέχρι τον Ρήνο ποταμό, εκτός από τον Αταμάν που έκανε ότι δεν τα άκουσε… Δόθηκαν εξηγήσεις; Δόθηκε τόπος στην οργή; Δόθηκαν και τα δύο; Συν του ότι το “championship game” ενώνει; Ο Λάρκιν ήταν στην αρχική 5αδα, έπαιξε 37 λεπτά και ήταν ίσως ο κορυφαίος του τελικού με όσα έκανε σε όλη τη διάρκεια του ματς.

ΥΓ2: Στον 55χρονο Τούρκο προπονητή πρέπει να αναγνωριστεί  ό,τι δημιούργησε την τελευταία 3ετία ένα ασυναγώνιστο ρόστερ και κατορθώνει να διαχειρίζεται με επιτυχία μεγάλες προσωπικότητες. Σκεφτείτε πως το ρόστερ που ο Αταμάν είχε επιλέξει το καλοκαίρι του 2018 κόστιζε στην Έφες περί τα 10 εκατομμύρια και εφέτος, με τους ίδιους κατά βάση παίκτες, το μπάτζετ βρίσκεται στα 17-18 εκατ. Δόθηκαν δηλαδή οι απαραίτητες αυξήσεις στους παίκτες (μόνο ο Λάρκιν πήρε 7,7 εκατ για διετές συμβόλαιο), προκειμένω ο Τούρκος προπονητής να “επιβραβευτεί” για το επιτυχημένο recruiting του και να έχει την ευκαιρία να διεκδικήσει το τρόπαιο με τους παίκτες που επέλεξε. 

«Την επόμενη σεζόν, σίγουρα θα κάνουμε πολλές αλλαγές. Αλλαγές και στη νοοτροπία μας και η Έφες θα γίνει ξανά ομάδα για φάιναλ-φορ και ικανή να διεκδικήσει το τρόπαιο της Euroleague. Αυτό θα συμβεί σίγουρα» είχε πει στο τέλος της σεζόν 2017-18, όταν τον Δεκέμβριο του 2017 είχε αναλάβει την Έφες η οποία με ρεκόρ 7-23 τελείωσε στην τελευταία θέση της κανονικής περιόδου. 

Η εκτόξευση ήταν εντυπωσιακή. Άμεση! Και απολύτως επιτυχημένη. Την ερχόμενη σεζόν με 20-10 κατέλαβε την 4η θέση και έφτασε στον τελικό! Πέρυσι με το εκκωφαντικό 24-4 πήγαινε…τρένο για το φάιναλ-φορ ξανά, ίσως και για τον τίτλο, αλλά η πανδημία χάλασε τα σχέδια και την Κυριακή κατέκτησε το τρόπαιο για το οποίο μιλούσε το 2018 και οι περισσότεροι έκρυβαν το μειδίαμα τους. Κι εγώ μαζί, για να πω την μαύρη αλήθεια μου… 

ΥΓ3: Επειδή πολλοί ψέγετε ή χλευάζετε ανάλογα σε ποια πλευρά βρίσκεστε, κάποιους παίκτες για τα λάθη. Με τα γνωστά περί “turnover machine” και άλλα παρόμοια… Πρώτος και τέταρτος σε λάθη στο φάιναλ-φορ, ο Μίσιτς και ο Λάρκιν αντίστοιχα. Πρώτος και όγδοος σε λάθη στα play-offs, ο Μίσιτς και ο Λάρκιν αντίστοιχα. Πρώτος (με 123) συνολικά ο Μίσιτς. Πολύ απλά “πιάτα πλένει, πιάτα σπας”… 

SDNA Google news
ΜΑΘΕΤΕ ΠΡΩΤΟΙ ΤΑ ΝΕΑ ΤΗΣ ΑΘΛΗΤΙΚΗΣ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑΣ - ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΤΟ SDNA logo ΣΤΟ GOOGLE NEWS
Το αχτύπητο δίδυμο της Έφες και η... ευλογία του Ολυμπιακού!
EVENTS