MENU

Σε περίπτωση που κάποιος δεν ήξερε το σκορ του χθεσινού αγώνα του Ολυμπιακού με την Ρεάλ και μάθαινε πως είχε 58% στα δίποντα, 38% στα τρίποντα, 22 ασίστ, πέντε παίκτες με διψήφιο αριθμό πόντων και μόλις 7 λάθη μέσα στη Μαδρίτη, είναι σχεδόν βέβαιο πως θα ρίσκαρε να προβλέψει πως νίκησε, ή τουλάχιστον ηττήθηκε με διαφορά ενός-δύο καλαθιών. Στην πράξη όμως αυτός ο πολύ καλός, για εκτός έδρας αναμέτρηση απέναντι στην πρωταθλήτρια Ευρώπης, απολογισμός, δεν έφτασε ούτε για να απειληθεί η ομάδα του Πάμπλο Λάσο.

Κυρίως διότι η Ρεάλ έδωσε μία πολύ όμορφη παράσταση μπάσκετ, με πλουραλισμό, εξαιρετικές αποστάσεις, καλή κυκλοφορία και φρέσκες ιδέες στο παρκέ, συνεπικουρούμενη από την αδυναμία του Ολυμπιακού να παίξει καλή περιφερειακή άμυνα. Οι παίκτες της, εκτός του ότι βρέθηκαν σε εξαιρετική μέρα εκτελεστικά (61% εντός πεδιάς), βρήκαν τρομερό ρυθμό στην επίθεση διότι δεν «ένιωσαν» τα αντίπαλα γκαρντ, δεν αντιμετώπισαν το αμυντικό σκιάχτρο κάτω από το καλάθι και στις αλλαγές, Νίκολα Μιλουτίνοφ και αντιμετωπίστηκαν εντελώς λάθος από τους «ερυθρόλευκους» στο πικ εν ρολ, καθώς ήταν η μοναδική εντολή του πλάνου των προπονητών που δεν εφαρμόστηκε στον βαθμό που χρειαζόταν.

Κατόπιν τούτου, αφού ο Ολυμπιακός έχασε δύο-τρεις καλές ευκαιρίες στο τέλος του τρίτου και στις αρχές του τέταρτου δεκαλέπτου για να μειώσει κάτω από τους έξι πόντους ώστε να μπει πίεση στην Ρεάλ, η διαφορά «άνοιξε», οι δυνάμεις στέρεψαν και το ματς πήρε την φυσιολογική του τροπή. Το τελικό -16 αδικεί τους «ερυθρόλευκους», που όμως δεν έχουν ιδιαίτερο χρόνο να κάτσουν περισσότερο στο αποτέλεσμα, αλλά πρέπει να κοιτάξουν να εκμεταλλευτούν τα θετικά και τα αρνητικά που έδειξαν στο παρκέ του «Wiznik Center».

Η προσπάθεια συνεχίζεται πλέον από την πέμπτη θέση και ακολουθεί το πολύ σημαντικό ματς με την Χίμκι. Το βράδυ στη Μαδρίτη, θα μείνει στην ιστορία για την πολύ καλή εμφάνιση του Γιώργου Μπόγρη, ο οποίος είναι παράδειγμα εργατικότητας και υπομονής για να εκμεταλλευτεί την κάθε ευκαιρία. Πολλοί θα σταθούν στους 12 πόντους του με 6/6, αλλά αξίζει πολλά μπράβο και γιατί κέρδισε τις περισσότερες μάχες από τον Αγιόν, μοίρασε ασιστ και έπαιξε άμυνα. Είναι πολύ θετικό για τον Ολυμπιακό αν συνεχίσει έτσι, ώστε να συμπληρώνει ιδανικά τον Μιλουτίνοφ. Σημαντικό μάθημα και μάλιστα με καλή εμφάνιση, αποτέλεσε το ματς και για τους Γουίλιαμς-Γκος (κυρίως) και ΛεΝτέι. Είναι σχεδόν δεδομένο, πως αμφότεροι όταν η μπάλα θα «καίει» στα πλέι-οφ, θα έχουν πάρει τις απαραίτητες εικόνες και θα είναι πιο έτοιμοι ως ρούκι για να μπουν στη μάχη.

Ο Βασίλης Σπανούλης, κατέγραψε double-double παίζοντας στο μεγαλύτερο μέρος του αγώνα με εξάρθρωση δακτύλου. Είναι ένα μπασκετικό φαινόμενο που δύσκολα θα παρουσιαστεί ξανά στην Ευρωλίγκα, εκτός αν γνωρίζετε πολλούς που έχουν 12 πόντους και 11 ασίστ στη Μαδρίτη βαδίζοντας στα 37 τους χρόνια. Την ίδια ώρα ο Πρίντεζης δε μπόρεσε λόγω σωματικής κόπωσης και ασφυκτικής πίεσης πάνω του από την αντίπαλη άμυνα να προσφέρει περισσότερους από 11 πόντους, όμως σκαρφάλωσε ήδη στην πέμπτη θέση των σκόρερ όλων των εποχών. Η λογική λέει πως αν και οι δύο είναι καλά, το τέλος της επόμενης σεζόν θα τους βρει στην πρώτη και στην τρίτη θέση αντίστοιχα. Ανυπέρβλητο επίτευγμα και για τους δύο, τεράστιο παράσημο για τον οργανισμό που λέγεται Ολυμπιακός.

Για να επιστρέψουμε στο παιχνίδι, ο κόουτς Μπλατ το «πάλεψε» με όλους τους τρόπους, δοκίμασε σχεδόν τα πάντα, αλλά όπως ολόσωστα είπε στη συνέντευξη Τύπου, κάποιες βραδιές γνωρίζεις εκ των προτέρων πως ό,τι και αν κάνεις θα χάσεις. Στην άμυνα είδαμε αλλαγές, ματς απ ζώνες, παγίδες στους ψηλούς και έξτρα βοήθειες, αλλά ποτέ δε συνδυάστηκαν από σκληράδα, ενώ στην επίθεση έπαιξε με όλα τα πιθανά σχήματα (ένας ή και τρεις γκαρντ). Αυτό που δημιουργεί απορία, είναι πως το rotation παρέμεινε ξανά «σφικτό», ενώ είχε προηγηθεί 45λεπτη μάχη με υπερπροσπάθεια την Τρίτη και ταξίδι. Θα περίμενε κανείς να πάρουν περισσότερο χρόνο οι Τουπάν, Βεζένκοφ, ακόμα και ο Τίμα, όμως κάτι τέτοιο δεν έγινε και γιατί οι τρεις τους δεν ανταποκρίθηκαν άμεσα.

Είναι όμως δύσκολο να βρει κάποιος ρυθμό όταν παίζει τόσο λίγο και όπως έχουμε επισημάνει και στις καλές βραδιές, το μεγάλο ζητούμενο για τον Ολυμπιακό, δεν είναι μόνο η ενίσχυση που ψάχνει στα γκαρντ, αλλά να βρει τον τρόπο να είναι όλοι χρήσιμοι και με μεγαλύτερη σταθερότητα. Για παράδειγμα, ο Τουπάν πριν από μερικές ημέρες ήταν εξαιρετικός απέναντι στο Περιστέρι και έκτοτε παίζει ελάχιστα. Η εξήγηση που μπορεί κάλλιστα να δοθεί (εκτός του ενός αλλά καταγεγραμμένου λάθους του σχεδιασμού), είναι πως ο Μπλατ προσπαθεί να έχει άπαντες σε εγρήγορση, «παίζοντας» με τον εγωισμό τους, ώστε στην κατάλληλη στιγμή να είναι απόλυτα έτοιμοι πνευματικά, όμως σε κάποιους παίκτες αυτή η τακτική λειτουργεί αντίθετα.

Επαναλαμβάνουμε όμως, αυτός τους βλέπει στις προπονήσεις, κυρίως αυτός του επέλεξε το καλοκαίρι, αυτός ξέρει καλύτερα το πώς θα τους διαχειριστεί. Τα έργα και τα κατορθώματά του, ακόμα και φέτος όπου ο Ολυμπιακός των τόσων αλλαγών είναι στα ψηλά στρώματα της βαθμολογίας, έχοντας παίξει κατά διαστήματα πολύ καλά, μιλούν από μόνα τους. Στόχος του είναι το καλό να γίνει μέρα με τη μέρα καλύτερο, όμως κομβικό συστατικό αυτής της επιτυχίας, είναι άπαντες να είναι και να νιώθουν χρήσιμοι...

ΥΓ.: Μπασκετική απόλαυση η Ρεάλ, χαίρεσαι να την βλέπεις διότι συνδυάζει το απλό με το σύνθετο, τη σκέψη στο παιχνίδι με το θέαμα. Κινητήριος μοχλός σε όλο αυτό, είναι πλέον ο εξαιρετικός Καμπάτσο. Αν πάει στο Final Four και είναι όλοι υγιείς, πολύ δύσκολα δεν θα διατηρήσει τα σκήπτρα...

Εχθρός του καλού, είναι το καλύτερο
EVENTS