«Αυτά που δείχνει τώρα ο Λευτέρης Μαντζούκας αποτελούν ένα μικρό ποσοστό απ’ αυτά που μπορεί να κάνει. Ακόμα στην αρχή βρίσκεται, το ταβάνι του είναι τόσο ψηλά που δεν το βλέπει καν»! Οι φράσεις αυτές έχουν ιδιαίτερο νόημα όταν τις λέει, μετά λόγου γνώσεως, ο άνθρωπος που γνώρισε τον 23χρονο φόργουορντ του Παναθηναϊκού όταν ακόμα πήγαινε στην Α’ δημοτικού! Ο Νίκος Ντούγιας, παλιός επαγγελματίας μπασκετμπολίστας και επί πολλά χρόνια προπονητής στην ακαδημία Θρύλος Ιωαννίνων, την οποία ο ίδιος δημιούργησε, είναι από τους λίγους που… δικαιούνται διά να ομιλούν για τον Μαντζούκα, επειδή δεν σταμάτησαν ούτε στιγμή να πιστεύουν στις ικανότητές του.
Η γνωριμία τους ξεκινάει το μακρινό πια 2009, όταν ο Λευτέρης βάδιζε στα επτά του χρόνια και οι γονείς του αποφάσισαν να τον σπρώξουν στον αθλητισμό, έτσι τον πήγαν στην ακαδημία του Ντούγια. «Δεν είχαν περάσει ούτε πέντε λεπτά που έκανε βασικά πράγματα με τα άλλα παιδάκια, έφυγα από τη θέση μου και πήγα προς τους γονείς του στην εξέδρα. Ρώτησα αν κάποιος στην οικογένεια ασχολείται με το μπάσκετ, αν του έχει δείξει, τέτοια. Με διαβεβαίωσαν ότι αυτή ήταν η πρώτη οργανωμένη προπόνηση που έκανε! Τους είπα ότι τέτοια επαφή με τη μπάλα που δείχνει αυτός έχουν παιδάκια τρία και τέσσερα χρόνια μεγαλύτερα. Όταν δε κατάλαβα πόσο του αρέσει η προπόνηση, τους είπα μετά από λίγους μήνες ότι ο γιος τους θα γίνει σίγουρα επαγγελματίας»!
Κατά τον Ντούγια, το πιο χαρακτηριστικό γνώρισμα του Μαντζούκα είναι το work ethic του. «Ήταν κάτι το απίστευτο για μένα, να μου ζητάει συνεχώς να μείνει για προπόνηση και στο επόμενο ηλικιακό τμήμα. Κάποια στιγμή έκανε προπόνηση με τρία διαφορετικά τμήματα, κι επειδή δεν του έφτανε, έβαζε τους γονείς του και του έκαναν πάσες δίκην… ατομικής προπόνησης αργότερα. Επειδή ήταν και ψηλότερος από τα παιδιά της ηλικίας του, αλλά και πιο ώριμος πνευματικά, σχεδόν πάντα έκανε προπόνηση με μεγαλύτερούς του. Σε ηλικία 9 ετών έπαιξε στο παιδικό τμήμα. Σε ηλικία 11 ετών τον έβαλα κι έπαιξε στο ανδρικό τμήμα που διατηρούσε τότε η ομάδα μας στη Β’ ΕΣΚΑΒΔΕ. Κι έβαλε, μάλιστα, πέντε πόντους με 1/1 δίποντο κι 1/1 τρίποντο! Μου έκανε εντύπωση ότι δεν είχε καθόλου τρακ. Μπήκε να παίξει λες και ήταν κάτι φυσιολογικό. Επίσης κάτι που τον χαρακτηρίζει είναι η σεμνότητά του. Παρ’ ότι ξεχώριζε όχι μόνο στα παιδιά της ηλικίας του, αλλά και σε μεγαλύτερα, ποτέ δεν το πήρε πάνω του, δεν έδειξε αλαζονεία. Κι αργότερα που πήγε στον Προμηθέα Πάτρας για παιδικό κι εφηβικό τμήμα, ήταν ο πιο ταπεινός απ’ όλους, παρ’ ότι τον θεωρούσαν ξεχωριστό ταλέντο».
Ο Μαντζούκας έχει τέτοια… κοσμοθεωρία που αντιλαμβάνεται τα προβλήματα ως προκλήσεις και τα χρησιμοποιεί θετικά. «Δε νομίζω ότι μπορεί κάτι να τον πτοήσει, πόσο μάλλον να τον κάνει να χάσει το δρόμο του. Πέρασε μια σημαντική περιπέτεια πέρυσι με την υγεία του, η μετάβασή του από τον Προμηθέα στον Παναθηναϊκό και η διαχείριση που είχε εκεί θα μπορούσε να τσακίσει πολλούς χαρακτήρες. Όχι, ο Λευτέρης δεν είναι έτσι. Από πολύ μικρός ήταν το απόλυτο παράδειγμα συνειδητοποιημένου αθλητή. Και νομίζω πως ό,τι πέρασε ως τώρα, και σε αγωνιστικό και σε ψυχολογικό επίπεδο, του έκανε περισσότερο καλό, παρά κακό. Τώρα πια έχει και την εμπειρία να ανταπεξέλθει, να το διαχειριστεί όλο αυτό το κύμα αναγνώρισης και να δείξει αυτά που μπορεί. Όποιος τον έχει δει στην προπόνηση ξέρει ότι έχει απεριόριστες δυνατότητες. Προσωπικά δεν είχα καμία αμφιβολία ότι θα επιστρέψει πιο δυνατός".
Υπάρχει απάντηση σ’ αυτούς που λένε ότι ο Μαντζούκας θα φάει… πάγκο όταν επιστρέψει από τον τραυματισμό του ο Χέις-Ντέιβις; «Η άποψή μου είναι ότι ο Ομπράντοβιτς, ένας πραγματικός καθηγητής των πάγκων, δεν επένδυσε τόσο πολύ στον Μαντζούκα για να τον… ξεγράψει σε λίγο καιρό. Είναι φανερό ότι ο Ζοτς έχει κάνει πολλή δουλειά με τον Λευτέρη, κυρίως στον ψυχολογικό τομέα. Του έδειξε ότι τον πιστεύει και τον έφερε στο φιλότιμο. Δεν χρειάζεται τίποτε άλλο μ’ αυτό το παιδί, μπαίνει στις ράγες μόνος του από εκεί και πέρα αν υπάρχει το κατάλληλο περιβάλλον. Αν, λοιπόν, ένας παίκτης σου βάζει 18 πόντους στην Euroleague, γιατί να τον σβήσεις μετά; Μπορεί τα λεπτά του να περιοριστούν, είναι λογικό, αλλά νομίζω ότι ο ρόλος του θα παραμείνει σημαντικός. Κι αν κάποιος έχει δείξει ότι δεν χαμπαριάζει από ονόματα, αυτός είναι ο Ομπράντοβιτς. Νοιάζεται για το πώς θα νικήσει και καλά κάνει. Αν τον βοηθήσεις να νικήσει, σε χρησιμοποιεί και δεν τον ενδιαφέρει πώς λέγεσαι και πόσα παίρνεις».
* O Νίκος Ντούγιας είχε μια πολύ γεμάτη μπασκετική καριέρα (πρωταθλητής NCAA και συμμετοχή σε επαγγελματικές ομάδες Ρωσίας, Ισπανίας, Τουρκίας, Γερμανίας και Ιρλανδίας), είναι πτυχιούχος management πληροφορικής και συγγραφέας τεσσάρων βιβλίων (παιδικών και αθλητικών).
