Σε ένα παιχνίδι όπου ο Δικέφαλος δεν είχε σε καλή μέρα τα βασικά του ατού, τίποτα δεν κύλησε όπως θα έπρεπε στο δεύτερο ημίχρονο. Το πρώτο μέρος ήταν υποσχόμενο, με περισσότερη ενέργεια , πιο καθαρό μυαλό και πλάνο που φάνηκε να λειτουργεί. Όμως, μετά την ανάπαυλα, ήρθε το ολικό black out.
Οι επιλογές δεν βγήκαν, οι επιθέσεις ήταν βεβιασμένες, τα σουτ άστοχα και οι λεπτομέρειες –που σε τέτοιου είδους τελικούς κρίνουν τα πάντα– στράφηκαν όλες προς την πλευρά των Βάσκων. Απέναντι σε μια πολύ ποιοτική και έμπειρη ομάδα όπως η Μπιλμπάο, η ήττα ήρθε φυσιολογικά. Αυτή είναι η αλήθεια. Όμως δεν είναι όλη η αλήθεια.
Γιατί ο ΠΑΟΚ, σε αντίθεση με πέρσι, δεν βρίσκεται στο ίδιο σημείο αβεβαιότητας. Και τότε έχασε το τρόπαιο στο νήμα, όμως την επόμενη μέρα υπήρχαν ερωτηματικά: τι θα γίνει με τον κορμό, ποιο θα είναι το μπάτζετ, ποιες θα είναι οι προοπτικές της ομάδας;
Σήμερα, τα πράγματα είναι αλλιώς. Υπάρχει σταθερότητα, υπάρχει οικονομική δυνατότητα, υπάρχει μια ξεκάθαρη κατεύθυνση. Αυτός ο ΠΑΟΚ μπορεί και πρέπει να κοιτάζει μόνο ψηλότερα. Η χθεσινή ήττα δεν του κλείνει δρόμους – του ανοίγει νέους.
Βρεθήκαμε στο Μπιλμπάο και ζήσαμε από κοντά μια ατμόσφαιρα που θύμιζε γιατί το ευρωπαϊκό μπάσκετ έχει μια ξεχωριστή μαγεία, έστω και χαμηλότερης δυναμικοτητας διοργάνωση.
Οι οπαδοί του ΠΑΟΚ ήταν συγκλονιστικοί, με πάθος, φωνή και στήριξη μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο. Το ίδιο και οι γηπεδούχοι, που αποθέωσαν τον Δικέφαλο κατά τη διάρκεια των βραβεύσεων, αναγνωρίζοντας την προσπάθειά του.
Σε πλήρη αντίθεση, βέβαια, με τους διαιτητές. Μπορεί να μην καθόρισαν το αποτέλεσμα, αλλά ήταν για ακόμη μια φορά οι αρνητικοί πρωταγωνιστές, με αποφάσεις αμφισβητούμενες, ρυθμό που άλλαζε χωρίς λογική και διαχείριση κατώτερη της σημασίας του τελικού. Αλλά ας όψεται που ο ΠΑΟΚ δεν θα ασχοληθεί ξανά με τη FIBA…
Το σημαντικότερο όμως δεν είναι τι έγινε χθες. Το σημαντικότερο είναι τι ξεκινά από σήμερα. Ο ΠΑΟΚ επιστρέφει στη Θεσσαλονίκη πληγωμένος αλλά πιο ώριμος, πιο σταθερός και –ίσως για πρώτη φορά μετά από χρόνια– με ξεκάθαρη βάση πάνω στην οποία μπορεί να χτίσει πραγματικά υψηλούς στόχους.
Και τελικά, γι’ αυτό το λόγο δεν τελείωσε τίποτα χθες.
